آقای وزیر! آقای مددی! چه کار مثبتی کردید که استقلالی ها نگران توطئه نباشند؟

رضا مردمی: فرهاد مجیدی چندی پیش در مورد شرایط مالی باشگاه استقلال سخنانی بر زبان راند که در کمال شفافیت بیان شده بود. این واقعیت تلخ در فوتبال ما وجود دارد که تقریبا هیچ باشگاهی مسائل مالی خود را با شفافیت بیان نمی کند و همه به نوعی مشغول پنهانکاری هستند. حتی ساده ترین اطلاعات یعنی مثلا مبلغ قرارداد یک بازیکن هم اعلام نمی شود. دلیل اصلی این موضوع هم احتمالا چیزی نیست جز دولتی بودن فوتبال و باشگاه ها.

با این حال مجیدی اخیرا علیه این جریان فوتبال عمل کرد و آمار شفافی از وضعیت مالی باشگاه استقلال داد. او گفت: «وقتی نیم‌فصل به استقلال آمدم، اسپانسر در نیم‌فصل اول و قبل از حضور من بیش از 95 درصد تعهدات کل فصل خود را پرداخت کرده بود. یعنی حدودا 75 میلیارد تومان و اگر این مبلغ را با 10 میلیارد ایرانسل و 12-10 میلیارد آقای نامداری جمع کنیم، نزدیک به 95 میلیارد تومان به حساب باشگاه آمده است، اما دریافتی بازیکنان تیم میانگین بین 25 تا 30 درصد بوده است. وقتی به استقلال آمدم با اعتراض بازیکنان روبه‌رو شدم که چرا یکی 20 درصد و دیگری 55 درصد گرفته است؟! در حال حاضر باشگاه باید 60 میلیارد تومان پرداخت کند تا فقط تیم امسال را تسویه کنیم و اسپانسر هم بیش از مبلغ قراردادش پرداختی داشته است (حدود 90 میلیارد تومان) و این یعنی فاجعه! فاجعه‌ای که توسط مدیریت عوامفریب و دروغگوی قبلی اتفاق افتاده و تاوانش را باید هواداران و اعضای فعلی پرداخت کنند. طبق لیستی که از باشگاه گرفتم، بازیکنان فقط 25 میلیارد تومان از قرارداد خود را گرفته‌اند و درآمد امسال هم پیش‌خور شده است. سوال مهم و به شدت نگران کننده این است که 60 میلیارد تومان باقی‌مانده را چطور می‌خواهند پرداخت کنند؟ آن وقت در این شرایط خیلی از هواداران که از واقعیت‌ها مطلع نیستند، به فکر تقویت تیم فصل بعد و جذب بازیکنان قدرتمند خارجی و داخلی برای رقابت با الهلال کهکشانی هستند. علاوه بر همه این مشکلات بدهی 35 میلیارد تومانی استراماچونی هم وجود دارد که شنیدم به مهلت آخرش نزدیک هستیم و ممکن است به کسر 6 امتیاز و بسته شدن پنجره نقل و انتقالات استقلال منتهی شود. این هم از شانس من است که هر وقت استقلال را گرفتم یا بی‌پول است یا دعوای مدیریتی دارد.»

صبوری که طاقتش طاق شد

فرهاد مجیدی از زمانی که در نیم فصل دوم امسال به استقلال برگشت،از تمام حاشیه ها فاصله گرفته بود. او تقریبا هیچ سخن حاشیه ای خاصی بر زبان نمی راند و صرفا به امور فنی تیم مشغول بود اما واضح است که انفعال و بی عملی محض از سوی مدیریت باشگاه، کاسه صبر او را لبریز کرده. او اخیرا نیز در اظهاراتی مددی را مجری اوامر وزیر ورزش خواند نه کسی که در هماهنگی با هیات مدیره امور باشگاه را پیش می برد.

اظهارات مجیدی با توجه به مشکلات مالی عجیب و عریب و غیرقابل تصور باشگاه استقلال، دور از واقعیت به نظر نمی رسد. بازیکنان استقلال طبق گفته مجیدی 10 تا 15 درصد قراردادشان را گرفته اند. دو نفرشان امکان ادامه ندارند. یکی از آنها یعنی مرادمند، حکم جلبش در دست طلبکاران است. سروکله یک خاور هم در باشگاه استقلال پیدا شده تا اموال را به جای طلبش مصادره کند.

مجیدی در نقل و انتقالات فقط یک بازیکن می خواست و او هم قاسمی نژاد بود اما باشگاه استقلال نتوانست او را به خدمت بگیرد. آن هم در شرایطی که پدیده با جدایی او موافق بود. مجیدی اکنون مدتی است که به دنبال یک دستیار ایتالیایی است و عجیب اینکه استقلال او را هم نتوانسته به خدمت بگیرد و به گفته مجیدی بندی در قرارداد احتمالی آینده اش قرار داده که حق شکایت از کاس را نداشته باشد که عملا به معنای فراری دادن اوست.

از همه اینها بدتر اینکه اخیرا به گفته مجیدی باشگاه استقلال برای یک ام آر آی ساده که مبلغش کمتر از یک میلیون تومان می شود هم گفته پول ندارد.

ادبیات تهدید و مظلوم نمایی مددی

در چنین شرایطی احمد مددی به جای پاسخ قانع کننده درباره شرایط استقلال، هر کلمه مجیدی را با چندین و چند جمله تند پاسخ داده از دل آنها هم مظلوم نمایی و توجیه ضعف ها هویداست و هم تهدید سرمربی استقلال.

او مدعی شده میانگین پرداخت قراردادهای امسال ۵۰ درصد است اما توضیح نداده پس ارقامی که مجیدی اعلام کرده چیست و اگر 25 میلیارد پرداخت شده و 60 میلیارد باقی مانده، چطور باید باور کرد که نصف قراردادها پرداخت شده؟

مددی تقریبا در صحبت هایش هیچ نشانی از امیدواری به حل مشکلات بروز نداده بلکه صرفا در پی حواله دادن مشکلات به مدیران سابق و حمله به سرمربی و حتی بازیکنان بوده. مثلا گفته قرارداد گابریل پین قانونی نیست. میلیچ را به نوعی کنار گاشته و گفته پیشنهادش قرارداد ترکمچای بوده در حالی که میلیچ دست کم در مدت حضورش در استقلال وفاداری خود را به اثبات رسانده بود. هنوز که هنوز است نتوانسته دیاباته را به ایران بازگرداند و توجیه های فضایی را در این خصوص هم به کار گرفته. مشکل مرادمند و احتمال بازداشتش را شخصی دانسته و به کلی از باشگاه سلب مسئولیت کرده. از آن بدتر اینکه به سرمربی حمله هم کرده و گفته پست اینستاگرامی مجیدی مانع گرفتن پول از کارگزار شد. مگر باشگاه استقلال خصوصی است که حالا با یک حرف، عملا راه تزریق پول به باشگاه سد شده باشد؟ اظهارنظر مضحک مددی اما آنجاست که می گوید انتخاب فرهاد مجیدی به عنوان سرمربی استقلال با وجود مخالفت برخی‌ها انجام شده. در حالی که با وضعیتی که استقلال داشت و خواست مشخص هواداران نیز مجیدی بود، عملا هر گزینه دیگری، مدیران باشگاه را در مقابل هواداران قرار می داد. این وضعیت سبب شده بود که حتی وزارت ورزش هم با انتخاب مجیدی مشکلی نداشته باشد.

مددی تقریبا هرآنچه مجیدی گفته را کم و بیش تایید کرده اما عجیب است که به جای تلاش برای رفع آن مشکلات صرفا به بهانه جویی و اعلام عدم وجود راه برای رفع معضلات بسنده می کند.

در این بین، وزیر ورزش هم بی تردید کاری بدون موافقت او در باشگاه های استقلال و پرسپولیس انجم نمی شود و خود نیز در این سال ها بارها و بارها علاقه اش به دخالت مستقیم در روند دو باشکاه و به طور کلی فوتبال را نشان داده، هیچ پاسخ قانع کننده ای برای هواداران استقلال نداشته است.

در این شرایط، چرا هواداران نباید به قول مددی، توهم توطنه داشته باشند؟ مگر اقداماتی که وزارت ورزش و مدیرعامل انجام داده اند، همین موضوع یعنی وجود یک توطئه را تقویت نمی کند؟