پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : همانگونه که مولا و مقتدایمان حضرت علی (ع) فرمودند شیعه و پیروان ما در شادی و حزن ما شریکند و دارایی و جان خویش را در راه ما بذل میکنند، آنان از ما هستند و بازگشتشان به سوی ما است.
به گزارش ایسنا، در ایام عزای سیدالشهدا(ع) محزون هستیم و به مادرشان در غم این واقعه جانسوز تسلیت عرض میکنیم و برای فرزند غایبشان حضرت صاحب الزمان(عج) صبر مسالت داریم.
همانطور که وقتی در مراسم عزاداری و سوگواری بستگان و آشنایان خود حضور پیدا میکنیم و با یکسری قواعد و آداب به بازماندگان مرحوم تسلیت میگوییم در سوگ و عزای حضرت اباعبدالله (ع) نیز سفارشاتی از بزرگان دین داریم که نحوه تسلیتگویی در سوگ شهادت ایشان را به ما یادآور میشود.
امام باقر(ع) در جواب شخصی که درباره نحوه تسلیتگویی در سوگ امام حسین (ع) میفرمایند: " زیارت حسین(ع) در روز عاشورا از مسافت نزدیک یا دور خوانده شود، سپس، برای حسین علیهالسلام گریه و زاری کند و به کسانی که در خانهاش هستند و از آنها تقیه نمیکند دستور دهد که برای او بگریند ... و در سوگ حسین به یکدیگر تسلیت گویند ... عرض کردم: چگونه به همدیگر تسلیت بگوییم؟ حضرت فرمود: بگویید: خداوند اجر ما را به سبب مصیبتی که از حسین به ما رسیده بزرگ گرداند و ما و شما را از کسانی قرار دهد که در کنار ولیّ دم او، امام مهدی از خاندان محمّد علیهم السلام، به خونخواهی او برمیخیزند1".
منبع:
مصباحالمتهجّد: 772 منتخب میزانالحکمة: 382
بساطش آموزه است نه موزه .
تمرین خوب نگریستن است نه خوب گریستن .
نِماد شعور مذهب است نه شور مذهب . . .