پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : علي لاريجاني، رييس مجلس شوراي اسلامي در مراسم توديع و معارفه حجتالاسلام جعفريان و محمد رجبي به عنوان رييس مركز كتابخانه، موزه و اسناد مجلس شوراي اسلامي با بيان اينكه از تغيير رييس كتابخانه مجلس ناراحت است، اظهار داشت: «بنده همانطور كه در حكم آقاي جعفريان براي مشاوره رييس مجلس عنوان كردم تلاش داشتم ايشان در سمت رياست كتابخانه مجلس باقي بمانند اما پافشاري ايشان چارهيي جز پذيرش استعفا نداشت كه اين از دو حالت خارج نيست. يا ما اشتباه كرديم يا خود آقايان.»
وي با اشاره به اظهارات جعفريان كه پيش از وي گفته بود رييس مجلس بيشترين همكاري را با او داشته و شرايط براي فعاليت در كتابخانه مجلس هموار بوده است به مزاح گفت: «اينكه آقاي جعفريان ميگويد بنده همكاري لازم با ايشان داشتم و شرايط براي فعاليت مطلوب بوده است اين سوال را به وجود ميآورد كه اگر اين طور بود چرا رفتي.»
وي حجتالاسلام جعفريان را فردي فاضل، پژوهشگر و دانشمند توصيف كرد و افزود: «البته در عين نكات مثبتي كه آقاي جعفريان دارند برخي بدقلقيها نيز در ايشان وجود دارد و يكي از همين بدقلقيها ترك فعاليت در مركز كتابخانه و اسناد مجلس است.»
رييس مجلس همچنين گفت: «از آقاي دكتر رجبي دواني كه منت گذاشتند و قبول مسووليت كردند تشكر ميكنم. ايشان از بيت شريفي هستند و والده بزرگوار ايشان خدمات فراوان پژوهشي و علمي را داشتند؛ آقاي رجبي از دوستان ساليان زياد بنده است. يكي از دلايل ارتباط بنده با ايشان نزديكيمان به استاد فرديد است. چرا كه ايشان از نظرات استاد فرديد به خوبي استفاده كردند.»
لاريجاني با بيان اينكه در دوران فعاليت رسول جعفريان تعداد كتابهاي كتابخانه مجلس از 250 هزار به 650 هزار جلد ارتقا يافته است، گفت: «انتظار داريم فعاليتهايي كه آقاي جعفري در كتابخانه مجلس انجام دادند در آينده با قدرت بيشتري دنبال شود.»
انتقاد جعفريان از نحوه برخورد با پژوهشگران
حجتالاسلام رسول جعفريان، رييس سابق كتابخانه مجلس، روز گذشته در مراسم توديع خود، اظهار داشت: «برخوردهايي كه در دو ماهه اخير با برخي از پژوهشگران درگذشته شد و كساني مانع از دفن آنان در قطعه نامداران شدند، نشانگر آن است كه همچنان آستانه تحمل ما حتي نسبت به اموات از پژوهشگران كه با ما همسو نيستند، پايين است.» وي همچنين با تاكيد بر اينكه تا وقتي كه پژوهش به ويژه در علوم انساني، همراه با حريت راي نباشد، امكان دستيبابي به واقع به صورت تمام و كمال وجود نخواهد داشت، افزود: «مركزي مانند كتابخانه، مكاني است براي همه كساني كه مشغول پژوهش هستند و از اين زاويه، پژوهشگران آزاد كه از حاميان كمتري برخوردارند، بايد از امكانات بيشتري برخوردار باشند.» جعفريان تصريح كرد: «مع الاسف و با وجود هياهوها ديد مناسبي نسبت به مراكز كتابخانهيي و دانشگاهي ما در اين مرحله از تاريخ كشورمان وجود ندارد. در واقع، اشكال اصلي در اين است كه نخبگي در كشور چندان مورد اعتنا و احترام نيست.»