بی‌ثباتی فزاینده ترامپ، جهان را در وضعیت هشدار قرار داده است / هزینه سیاسی این خودمحوری تکانشی در حال آشکار شدن است؛ در نظرسنجی‌ای در ماه گذشته، تنها ۳۶ درصد از آمریکایی‌ها گفتند رئیس‌جمهور اولویت‌های درستی دارد

سی ان ان نوشت: بی‌ثبات‌ترین رئیس‌جمهور در حافظه زنده آمریکایی‌ها، هرچه بیشتر تحت تأثیر نوسانات ناگهانی امیال شخصی خود قرار می‌گیرد.

 

به گزارش سرویس بین‌الملل «انتخاب»، در ادامه این مطلب آمده است: اجرای منضبط ماه‌های ابتدایی دومین دوره ریاست‌جمهوری دونالد ترامپ — زمانی که فرمان‌های اجرایی خوش‌نویس‌شده واشنگتن و اولویت‌های جهانی آمریکا را دگرگون کردند — اکنون به خاطره‌ای دور بدل شده است.

 

تعطیلی آژانس توسعه بین‌المللی آمریکا (USAID)، تضعیف گسترده دولت فدرال، و حمله به برنامه‌های درسی دانشگاه‌های آیوی لیگ، همگی بحث‌برانگیز بودند. اما این اقدامات از یک نقشه راه به‌ظاهر عقلانی سرچشمه می‌گرفتند که در چهار سال تبعید ترامپ از کاخ سفید تدوین شده بود.

 

اما اخیراً به نظر می‌رسد ترامپ بیش از همیشه بداهه‌کاری می‌کند — و افراطی‌تر شده است. تندخویی شکننده او در واشنگتن — در تضاد با روحیه شادتر آخرهفته‌هایش در فلوریدا — به شکلی فزاینده تهدیدآمیز شده است.

 

اینکه او در تلاش برای سلطه‌جویی تا کجا پیش خواهد رفت، ممکن است به تنش میان فوران‌های اقتدارگرایانه‌اش و واقعیت‌های سیاسی داخلی و بین‌المللی بستگی داشته باشد؛ واقعیت‌هایی که گاه‌به‌گاه او را مهار می‌کنند.

 

 

فقط در هفته گذشته، ترامپ با بازنشر یک ویدیوی کارتونی در حساب تروث سوشال خود که باراک و میشل اوباما را به شکل میمون به تصویر می‌کشید، خشم عمومی را برانگیخت — اقدامی که بسیاری آن را نژادپرستانه‌ترین پیام منتشرشده از سوی یک کاخ سفید در حافظه معاصر می‌دانند.

 

ترامپ همچنین بار دیگر انتخابات را هدف گرفت. عالی‌ترین مقام اطلاعاتی آمریکا، تولسی گبرد، به جورجیا اعزام شد تا به دنبال شواهدی برای اثبات وسواس بی‌پایه ترامپ درباره تقلب در انتخابات ۲۰۲۰ بگردد. او هفته گذشته نگرانی‌های تازه‌ای ایجاد کرد مبنی بر اینکه ممکن است تلاش کند انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر را با مطالبه «ملی‌سازی رأی‌گیری» دستکاری کند.

 

اف‌بی‌آی در ۲۸ ژانویه، در ارتباط با انتخابات ۲۰۲۰، حکم تفتیش مرکز انتخابات شهرستان فولتون در جورجیا را اجرا کرد.

 

هم‌زمان، ابهام‌ها درباره وضعیت سرکوب مهاجران افزایش یافت؛ پس از آنکه دو شهروند آمریکایی در مینه‌سوتا توسط مأموران فدرالی که به آنجا اعزام شده بودند، هدف گلوله قرار گرفتند. ترامپ اکنون خواستار «رویکردی ملایم‌تر» شده است. اما ممکن است این تنها یک تغییر برند برای بهبود ظاهری فاجعه‌بار باشد که بسیاری از رأی‌دهندگان را از خود بیگانه کرده است. مأموران فدرالی که با لباس‌های خاکی در خیابان‌های شهر مستقر شدند، نتیجه مستقیم خواسته‌های شخصی و مداوم ترامپ برای نظامی‌سازی اجرای قانون بودند.

 

در همین حال، وسواس ترامپ نسبت به میراث شخصی‌اش و تلاش‌های شیداوار او برای الصاق نام خود به همه‌چیز، هفته گذشته شکل تازه‌ای به خود گرفت؛ زمانی که گزارش شد او خواستار تغییر نام فرودگاه بین‌المللی دالس و ایستگاه پنسیلوانیا در نیویورک به نام خود شده است.

 

روز یکشنبه، او بار دیگر در تروث سوشال به حمله‌ای لفظی دست زد و اجرای بین‌دو‌نیمه سوپربول توسط ستاره پورتوریکویی، بد بانی، را «توهینی به عظمت آمریکا» خواند و گفت: «هیچ‌کس حتی یک کلمه از حرف‌های این مرد را نمی‌فهمد و رقص‌ها منزجرکننده‌اند، به‌ویژه برای کودکان.»

 

پیش‌تر نیز رئیس‌جمهور به اسکی‌باز المپیکی آمریکا، هانتر هس، تاخته بود؛ کسی که گفته بود پوشیدن پرچم به این معنا نیست که نماینده همه چیزهایی است که در آمریکا رخ می‌دهد. ترامپ نوشت: «اگر این‌طور است، نباید برای تیم ملی امتحان می‌داد، و مایه تأسف است که عضو آن است.»

 

گاه‌به‌گاه، ترامپ رفتاری متعارف و راهبردی از خود نشان می‌دهد — برای مثال رونمایی هفته گذشته از وب‌سایت TrumpRx با هدف کاهش قیمت داروها — هرچند این طرح بسیار محدودتر از آن چیزی است که او اغلب ادعا می‌کند.

 

با این حال، این برداشت در حال تقویت شدن است که رئیس‌جمهور بر اهداف شخصی و اغلب نامنظم خود متمرکز است و نسبت به مشکلات رأی‌دهندگان عادی بی‌تفاوت. او در مصاحبه‌ای با شبکه NBC که روز یکشنبه و هم‌زمان با سوپربول پخش شد، گفت که «به‌شدت به اقتصاد افتخار می‌کند» و ادعایی گمراه‌کننده مطرح کرد مبنی بر اینکه قیمت مواد غذایی را در سراسر کشور کاهش داده است. در حالی که بازار سهام عملکردی قوی داشته — و شاخص داوجونز هفته گذشته برای نخستین بار از مرز ۵۰ هزار واحد عبور کرد — اقتصاد دوران ترامپ هنوز منافع خود را به همه سطوح درآمدی نرسانده است.

 

هزینه سیاسی این خودمحوری تکانشی در حال آشکار شدن است. در نظرسنجی CNN در ماه گذشته، تنها ۳۶ درصد از آمریکایی‌ها گفتند رئیس‌جمهور اولویت‌های درستی دارد؛ در حالی که این رقم در آغاز دوره او ۴۵ درصد بود. فقط یک‌سوم آمریکایی‌ها گفتند باور دارند ترامپ به افرادی مثل آن‌ها اهمیت می‌دهد — کاهشی از ۴۰ درصد در مارس گذشته و بدترین ارزیابی در کل دوران سیاسی او.

 

 

برخی سیاست‌های دولت تا حدی برنامه‌ریزی و اجرا شده‌اند — مانند عملیات سرنگونی رئیس‌جمهور نیکلاس مادورو در ونزوئلا. اما آشفتگی و پیش‌بینی‌ناپذیری، یادآور رهبری ترامپ در دوران همه‌گیری کووید-۱۹ در دوره اولش، در حال افزایش است.

 

الگویی تکرارشونده در سال جاری این بوده که رئیس‌جمهور با یک اظهار نظر یا اتهام عجیب حمله می‌کند و سپس مقام‌ها با شتاب تلاش می‌کنند آن را توجیه و عملی کنند.

 

این وضعیت زمانی رخ داد که خواسته ترامپ از دانمارک برای واگذاری گرینلند در ژانویه، ناتو را تا آستانه فروپاشی پیش برد. این الگو همچنین در دستکاری‌های مداوم او در سیاست تعرفه‌ها دیده می‌شود.

 

اما ماجرای گرینلند همچنین نشان داد که حتی ترامپ نیز گاه با واقعیت‌های بین‌المللی یا داخلی روبه‌رو می‌شود. مقاومت اروپا و خشم جمهوری‌خواهان نسبت به این خواسته، پس از سفر او به داووس سوئیس، باعث عقب‌نشینی شد.

 

در مواقع دیگر، تضعیف جایگاه سیاسی ریاست‌جمهوری او، او را وادار به بازنگری می‌کند — همان‌گونه که خشم جمهوری‌خواهان منجر به حذف ویدیوی نژادپرستانه از تروث سوشال شد.

 

این کشمکش میان تمایل ترامپ به اعمال قدرتی هرچه غیرپاسخگوتر و محدودیت‌های سیاسی و قانون اساسی باقی‌مانده، در حال تعریف سیاست‌های سال انتخابات میان‌دوره‌ای است.

 

انتخابات نشان خواهد داد که آیا رأی‌دهندگان در سراسر کشور خواهان مهار ترامپ هستند یا اعطای اختیار گسترده‌تر به او. و اینکه آیا او حکم دموکراتیک آن‌ها را خواهد پذیرفت یا نه.

 

 

هیچ‌کس نمی‌داند ترامپ قدم بعدی چه خواهد بود — شاید حتی خودش هم نداند. اما یک رویارویی که کشور می‌تواند این هفته روی آن حساب کند، تقابل بر سر اداره مهاجرت و گمرک (ICE) است.

 

دموکرات‌ها امیدوارند از نبرد بر سر بودجه وزارت امنیت داخلی — که ممکن است تا پایان هفته به تعطیلی دولت منجر شود — برای اعمال محدودیت بر مأموران ICE پس از کشته شدن رنه گود و الکس پرتی استفاده کنند.

 

رهبر اقلیت دموکرات مجلس نمایندگان، حکیم جفریز، روز یکشنبه در برنامه «وضعیت اتحادیه» شبکه CNN گفت: «ما می‌دانیم که ICE کاملاً از کنترل خارج شده است. آن‌ها بسیار فراتر رفته‌اند و مردم آمریکا می‌خواهند مهار شوند، زیرا اجرای قانون مهاجرت باید منصفانه، عادلانه و انسانی باشد.»

 

اما جمهوری‌خواهان در حال مقاومت هستند؛ با وجود درخواست ترامپ برای رویکردی ملایم‌تر و صدور دوربین‌های نصب‌شده روی لباس برای مأموران ICE در مینه‌سوتا در هفته گذشته.

 

این درگیری بار دیگر آزمونی خواهد بود برای اینکه آیا دموکرات‌ها می‌توانند با استفاده از نگرانی فزاینده عمومی نسبت به ترامپ، محدودیت‌های معناداری بر سیاست‌های او تحمیل کنند، آن هم در حالی که در کنگره و کاخ سفید از قدرت کنار گذاشته شده‌اند.

 

هفته گذشته، دولت اعلام کرد که ۷۰۰ مأمور ICE را از مینیاپولیس خارج خواهد کرد. این اقدام — مانند فراخوان ترامپ برای «لمس نرم‌تر» — تیترهای مثبتی ایجاد کرد، پس از آنکه افکار عمومی علیه روش‌های اجرایی او چرخید.

 

ترامپ در مصاحبه سوپربول به NBC گفت: «دلیل اینکه داریم خارج می‌شویم این است که آنجا کار فوق‌العاده‌ای انجام داده‌ایم.»

 

 

امتناع ترامپ از عذرخواهی بابت ویدیوی نژادپرستانه‌ای که در تروث سوشال منتشر شد، نشان می‌دهد که سابقه رفتارهای زننده او تا چه حد در برابر پیامدها محافظتش کرده است. یک مدیرعامل که چنین محتوایی منتشر کند، احتمالاً شغلش را از دست می‌دهد. اما کاخ سفید در ابتدا نه محتوای توهین‌آمیز، بلکه کسانی را که آزرده شده بودند، مقصر دانست.

 

با این حال، خشم جمهوری‌خواهان از این پست — از جمله محکومیت سریع آن توسط تنها سناتور سیاه‌پوست حزب جمهوری‌خواه، تیم اسکات — به‌سرعت پایه سیاسی آن موضع را فرسود. محتوا حذف شد و یک کارمند به‌عنوان مسئول انتشار آن معرفی شد. ترامپ اصرار داشت که بخش توهین‌آمیز را ندیده بوده است. اما از عذرخواهی خودداری کرد و گفت هیچ کار اشتباهی انجام نداده است.

 

این لجاجت، موج تازه‌ای از انتقادها را در روز یکشنبه به راه انداخت.

 

جفریز گفت: «او قطعاً باید عذرخواهی کند. این یک ویدیوی منزجرکننده بود. رئیس‌جمهور به‌درستی و به‌شدت از سوی مردم سراسر کشور — دموکرات‌ها و حتی تعداد اندکی از جمهوری‌خواهان که بالاخره اندکی جسارت نشان دادند — به‌خاطر رفتار بدخیم و پست‌گونه‌اش محکوم شد.»

 

نماینده جمهوری‌خواه نیویورک، مایک لاولر، که در یکی از رقابتی‌ترین حوزه‌ها برای انتخابات میان‌دوره‌ای نامزد شده، نیز این پست را محکوم کرد. او به ABC گفت: «فکر می‌کنم گاهی بهترین کار این است که بگویی “متأسفم” و بهتر عمل کنی»، و افزود که چنین محتوایی نباید در آمریکا وجود داشته باشد.

 

اگر این پست یک مورد استثنایی بود، شاید می‌شد آن را نادیده گرفت.

 

اما شواهد فزاینده‌ای وجود دارد که چنین افراط‌گرایی‌ای، ویژگی غالب دومین دوره ریاست‌جمهوری ترامپ است.