«دهکده دجله» نمادی از یک جهش اقتصادی غیرمنتظره در عراق / این رونق اقتصادی در شرایطی رخ داده که دوره‌ای از آرامش نسبی به دولت عراق اجازه داده است بر پروژه‌های زیربنایی و جذب سرمایه‌گذاری خارجی تمرکز کند

فایننشال تایمز نوشت: رایا جلَبی، نویسنده این گزارش، در مطلبی که روزنامه بریتانیایی فایننشال تایمز منتشر کرده، معتقد است که «دهکده دجله» لوکس در بغداد به یکی از برجسته‌ترین نمادهای جهش اقتصادی غیرمنتظره‌ای تبدیل شده که پایتخت عراق در سال‌های اخیر شاهد آن بوده است.

به گزارش «انتخاب»، در ادامه این مطلب آمده است: او توضیح می‌دهد که این پروژه، با ارزشی در حدود ۱۸۰ میلیون دلار که در سال ۲۰۲۲ در ساحل رود دجله افتتاح شد، به مکانی محبوب برای نخبگان بغداد بدل شده است؛ جایی که فرزندان سیاستمداران، بازرگانان و دیگر اعضای «طبقه نخبه» در رستوران‌های مجلل با چشم‌انداز یک فواره رقصان عظیم، همراه با نمایش‌های نوری و موسیقایی، گرد هم می‌آیند.

این رونق اقتصادی در شرایطی رخ داده که دوره‌ای از آرامش نسبی به دولت عراق اجازه داده است بر پروژه‌های زیربنایی و جذب سرمایه‌گذاری خارجی تمرکز کند. نویسنده به نقل از یکی از بازدیدکنندگان می‌نویسد که او دیگر نیازی به سفر به خارج از کشور احساس نمی‌کند.

رایا جلَبی همچنین به پروژه‌های دیگری اشاره می‌کند که بازتاب‌دهنده این تحول هستند؛ از جمله نزدیک بودن افتتاح ساختمان جدید بانک مرکزی، تبدیل یکی از مکان‌های مرتبط با اعتراضات سال ۲۰۱۹ در میدان التحریر به یک بیمارستان خصوصی لوکس تحت مدیریت شرکت‌های ایتالیایی، و نیز گسترش رستوران‌ها و مراکز تفریحی.

شکاف اجتماعی و اقتصادی

با این حال، نویسنده یادآور می‌شود که این رونق خالی از انتقادات تند نیست؛ او به نقل از برخی مقام‌ها می‌نویسد که بعضی از این پروژه‌ها چیزی جز شکلی از «پول‌شویی از طریق توسعه شهری» نیستند.

او می‌افزاید که محدودیت‌های بانکی و تحریم‌های آمریکا انتقال یا خارج کردن پول را برای برخی افراد دشوار کرده و همین امر آنان را به سمت سرمایه‌گذاری در بخش املاک داخل کشور، به عنوان گزینه‌ای امن، سوق داده است.

این مقاله همچنین اشاره می‌کند که تمرکز بر پروژه‌های مسکونی لوکس باعث تعمیق شکاف اجتماعی شده است؛ چرا که آپارتمان‌های مجلل با قیمت‌هایی بسیار بالاتر از متوسط درآمد شهروند عراقی فروخته می‌شوند، در حالی که بغداد همچنان از آلودگی رود دجله، بوی فاضلاب و کمبود خدمات اساسی رنج می‌برد.

در پایان، رانیـا جلَبی نتیجه‌گیری می‌کند که «دهکده دجله» نمایانگر یک تناقض آشکار است: شهری که شاهد افزایش مظاهر رفاه برای نخبگان است، اما همچنان در محاصره بحران‌های ساختاری قرار دارد که عمق نابرابری و شکاف اجتماعی در بغدادِ معاصر را بازتاب می‌دهد.