بلومبرگ: روسیه برای فروش بیشتر نفت خود به چین، نفت را به حامل‌های بسیار بزرگ منتقل می‌کند که می‌توانند تا دو میلیون بشکه را حمل کنند/ این افزایش خرید از سوی پکن، کاهش صادرات مسکو به هند را جبران کرده

بلومبرگ نوشت: روسیه در حال تغییر زنجیره تأمین نفت خود است تا با افزایش حجم نفتی که به چین می‌رود مقابله کند و بخشی از محموله‌ها را از تانکر‌های کوچک به تانکر‌های بزرگ‌تر در یک محل جدید در دریا برای مسیر طولانی‌تر به شرق منتقل می‌کند.

به گزارش انتخاب، در چند سال گذشته، بیشتر محموله‌های دریایی از مسکو به هند می‌رفت، اما حالا این کشور عقب‌نشینی کرده و جای آن برای چین باز شده است — و این باعث شده روسیه نفت خود را به حامل‌های بسیار بزرگ نفت خام منتقل کند که می‌توانند تا دو میلیون بشکه نفت حمل کنند.

از دسامبر، حدود ۶.۳ تا ۶.۹ میلیون بشکه نفت اورال — شاخص اصلی کشور — با تانکر‌های کوچک از مسیر آب‌های اروپایی و کانال سوئز به دریای سرخ منتقل شده و سپس به چهار نفت خام انتقال یافته‌اند، طبق داده‌های پلتفرم‌های رهگیری Vortexa Ltd؛ و Kpler. این منطقه دریایی محل معمول برای انتقال نفت در دریا نیست.

انتقال نفت کش به کشتی — و استفاده از VLCC‌ها — نشان‌دهنده تغییر در پروفایل خریداران است، به طوری که پکن نفت بیشتری می‌خرد، در حالی که پالایشگاه‌های هندی کاهش یافته‌اند. «این می‌تواند نشان‌دهنده وابستگی رو به رشد به چین به عنوان خریدار اصلی نفت اورال روسیه باشد» — گفت تحلیلگر آنا ژمینکو.

در تصویر ماهواره‌ای زیر، در جنوب کانال سوئز که در ۱۶ فوریه گرفته شده، یک VLCC با عرشه سفید کنار یک کشتی کوچک‌تر با عرشه خاکستری دیده می‌شود که نشان‌دهنده انجام یک انتقال نفت در دریا است.

از زمان تهاجم روسیه به اوکراین چهار سال پیش و موج تحریم‌ها، مسکو ثابت کرده که می‌تواند صادرات نفت خود را تغییر دهد تا تجارت ادامه پیدا کند، حتی اگر این کار هزینه و تلاش بیشتری داشته باشد. فشار اخیر آمریکا برای محدود کردن جریان نفت اورال به هند باعث شده چین جای خالی را پر کند.

این تغییر در حجم‌ها مشهود است. تحویل نفت روسیه به بنادر چین در ۱۸ روز اول فوریه به ۲.۰۹ میلیون بشکه در روز رسید، طبق داده‌های رهگیری. این افزایش — از ۱.۷۲ میلیون بشکه در روز در کل ژانویه و ۱.۳۹ میلیون در دسامبر — کاهش صادرات به هند را جبران کرده است.

استفاده از VLCC از نظر تجاری منطقی است، با توجه به فاصله طولانی بین روسیه و چین. این کشتی‌های بزرگ همچنین می‌توانند به عنوان ذخیره‌سازی شناور اقتصادی عمل کنند اگر خریدار برای محموله پیدا نشود.

ظهور دریای سرخ به عنوان محل انتقال نفت روسیه پس از نظارت بیشتر بر مکان‌های سنتی، از جمله شمال کانال سوئز یا گاهی اوقات در نزدیکی یونان یا مالت، اتفاق افتاده است. در خاورمیانه، حضور نیروی دریایی آمریکا باعث شده انجام تعویض نفت در نزدیکی عمان کمتر جذاب باشد.

تانکر Sahara — یک ابرنفتکش ساخته ۲۰۰۷ که تحت تحریم‌های آمریکا است — از جمله VLCC‌هایی بود که اخیراً در نزدیکی شبه‌جزیره سینا نفت دریافت کرده و نفت تحویل داده شده توسط Suezmax و Aframax را بارگیری کرده است. سپس محموله ۱.۷ میلیون بشکه‌ای را در نزدیکی ناخودکا در شرق دور روسیه تخلیه کرد و از آنجا با سایر تانکر‌ها به چین منتقل شد.

در کل، این محموله حدود سه ماه طول کشید تا از بندر نووروسیسک در دریای سیاه به مقصد برسد، در حالی که معمولاً این مسیر پنج تا شش هفته طول می‌کشد. اطلاعات تماس برای مدیریت و مالک تانکر Sahara مستقر در لیبریا، شرکت HS Nellis Ltd. در پایگاه داده دریایی Equasis موجود نبود.