روایت فارس از ماجرای فروش دلار ارزان با تراول: این تراول‌ها راهی افغانستان و پاکستان می‌شوند تا تسویه سوخت قاچاق را انجام دهند / قاچاق سوخت آنقدر سود دارد که قاچاقچی تراول بخرد آن هم با دلار پایینتر که به صورت سنتی ایرانی‌ها خریدار دلار از هرات هستند و معاملات زیادی با آن دارند

فارس: موضوع جدید این روزهای بازار ارز اختلاف قیمت دلار در بازار آزاد با تسویه از طریق تراول‌های ۵۰۰ هزار تومانی و یک میلیون تومانی نسبت به تسویه بانکی و الکترونیکی است که ته ماجرا را به قاچاق سوخت می‌رساند.

 روزهای اخیر موج جدیدی در بازار ارز راه افتاده است. دلارهایی که با قیمت‌های وسوسه‌انگیز ۱۱۶، ۱۲۵ و ۱۲۶ هزار تومانی فروخته می‌شوند. 

در حالی که دلار در بازار آزاد در محدوده ۱۵۰ تا ۱۵۱ هزار تومان قرار دارد این اختلاف ۳۵ هزار تومانی برای هر دلار هر فعال اقتصادی را به شک وادار می‌کند.

اما رمز این موضوع در یک کلمه خلاصه می‌شود؛ «تراول». در حال حاضر قیمت دلار در بازار آزاد همان محدوده ۱۵۰ تا ۱۵۱ هزار تومان است اما اگر خریدار با تراول تسویه کند موضوع فرق می‌کند و اختلاف قیمت پیدا می‌شود.

برای پیگیری موضوع با چند فروشنده تماس گرفتیم تا ببینیم موضوع از چه قرار آیا واقعا دلار ۱۲۵ هزار تومانی معامله می‌شود یا نه.

با کمال تعجب همه آن‌ها دلار زیر قیمت بازار و با تسویه تراول می‌فروختند و حتی برخی از آن‌ها حاضر بودند همان دلار که با تراول فروخته‌اند را با تسویه حساب بانکی به قیمت ۱۵۰ هزار تومان بخرند.

اما ارقام متفاوت بود. می‌گفت دلار ۱۳۰ هزار تومان، دیگری ۱۲۶، سومی ۱۲۵ و یکی هم قیمت ۱۱۶ هزار تومان را پیشنهاد می‌کرد. اما نکته جالب اینجا بود که نوع تراول و تعداد آن در قیمت نهایی تأثیر مستقیم داشت. 

اگر تراول یک میلیون تومانی باشد دلار ۱۱۶ هزار تومان تمام می‌شود. اگر ۵۰۰ هزار تومانی باشد قیمت دلار می‌شود ۱۲۵ هزار تومان. اگر تعداد تراول‌ها بالا باشد امکان چانه‌زنی وجود دارد و می‌توان از فروشنده تخفیف گرفت.

انگار هر چه عدد بزرگتر و تعدادش بیشتر باشد، تخفیف عمده‌ای در کار است.

تراول‌ها به هرات می‌روند

از یکی از فروشندگان دلیل این خرید و فروش عجیب را پرسیدیم. پاسخش کوتاه بود: «ما تراول‌ها را به هرات می‌فرستیم. آنجا استفاده دارد.» اما چه استفاده‌ای؟ نگفت. 

موضوع را که بیشتر پیگیری کردیم تصویر جالب‌تری نمایان شد. این تراول‌ها ظاهراً  راهی افغانستان و پاکستان می‌شوند تا تسویه سوخت قاچاق را انجام دهند.

در شرایطی که ایران درگیر جنگ است و بنزین، گازوئیل و نفت حکم طلا پیدا کرده‌اند، قاچاقچیان سوخت پرکارتر شده‌اند و برای کم کردن ریسک و فرار از شفافیت، نیز نیاز به تراول دارند.

قاچاق سوخت هم آنقدر سود دارد که قاچاقچی تراول بخرد آن هم با دلار پایینتر که به صورت سنتی ایرانی‌ها خریدار دلار از هرات هستند و معاملات زیادی با آن دارند.

علاج واقعه؛ برخورد با قاچاق

اما واقعیت آن است که جمع‌آوری تراول از سطح کشور برای تسویه سوخت قاچاق یک کشور دیگر، در شرایطی که بانک مرکزی این پول را برای گردش عادی بین مردم روانه بازار کرده است، مصداق روشن ضربه زدن به نظام پولی و مالی کشور است.

 تراول‌هایی که قرار بود کار مردم را در شرایط غیرقابل پیش‌بینی جنگ آسان کنند حالا به ابزاری برای آسانی کار قاچاقچیان و خرید و فروش سوخت قاچاق تبدیل شده است.

برای سودجویان فرقی نمی‌کند چه شرایطی بر کشور حاکم است. جنگ یا تحریم‌ یا گرانی، هیچ کدام جلوی سود آنها را نمی‌گیرد.

هر روز که جنگ طولانی‌تر می‌شود، قیمت سوخت بالاتر می‌رود و حاشیه سود قاچاق‌چیان بیشتر می‌شود.

این موضوع حالا هم به سیستم پولی کشور ضربه می‌زند و هم منابع انرژی حیاتی را از چرخه داخلی خارج می‌کند.

بنابراین کلید ضربه به این چرخه این است که با قاچاق از مبدا ایران با جدیت بیشتری برخورد شود. اگر سوختی برای قاچاق نباشد تراولی هم برای قاچاق آن نیاز نیست. در حال حاضر مسئله قاچاق سوخت است که به بازار پول و ارز کشور هم سرایت کرده است و برای برخورد با آن باید از ریشه شروع کرد.