پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :
رضا ثروتی؛ انتخاب: در روزهای اخیر، مصاحبهای از محمد دلاوری با مهرداد فرهمند، خبرنگار سابق بیبیسی، منتشر شده که در آن فرهمند از سیاست خارجی ایران در حوزه فلسطین انتقاد صریحی میکند.
این مصاحبه بدون کم و کاست منتشر شد، اتفاقی مبارک و بدون ذرهای خود سانسوری یا برخورد که همگان باید از آن استقبال کنند، چندانکه بیتردید، حذف سانسور مسیر بازگشت مرجعیت رسانه به داخل ایران را به شدت هموار میکند.
پیش از این تعدادی از رسانه های مستقر در یوتیوب که بعضاً به جریان ارزشی و گاه غیر ارزشی وابسته هستند، برنامههای بدون سانسوری را منتشر کردهاند که تنها انتشار بخشی کوتاه از آنها از سوی رسانه های رسمی با توقیف قطعی همراه میشد.
در همین راستا، انتقاد ساده و طبیعی از عدم توازن در سیاست خارجی دولت مرحوم رئیسی و شرقگرایی محض موجب توقیف چندین ماهه «انتخاب» در سال ۱۴۰۲ شد. رسانههای دیگر مثل شرق و هممیهن نیز چنین شرایطی را نیز تحربه کردهاند؛ مسئلهای عجیب که گویا دامنگیر رسانههای رسمی است و دیگرانی که زحمت اخذ مجوز را نکشیده و صرفاً منتسب به فلان سازمان یا فرد هستند، دلنگران آن نیستند.
مشخص نیست که چه کسانی در این حوزه سیاستگذار هستند، اما عبور از سانسور و خط قرمزهای مصنوعی و شنیدن نقدهای همهجانبه، امری ضروری و مقبول همگان است که اهالی رسانه بدون استثنا با آرزوی تحقق آن فعالیت میکنند.
مسئله اما این است که در اعطای آزادی رسانهای نباید طبقاتی رفتار شود چراکه فضای باز رسانهای حق همه رسانههای خبری است، نه فقط حقِ عدهای معدود که شاید به این سازمان و آن مجموعه متصلند و از هر گونه نگرانی برای توقیف یا محدودیت یا اقدامات قضایی-نظارتی مبرا هستند.