معاون اطلاع‌رسانی دفتر پزشکیان: هیچ اختلافی میان رئیس‌جمهور و نیروهای نظامی کشور وجود ندارد/ بحث استعفا و کناره‌گیری، فاقد مبنا است/ تعداد داعیه‌داران اختلاف افکنی اندک و صدای آن‌ها بلند است

ایرنا: معاون ارتباطات و اطلاع‌رسانی دفتر رئیس‌جمهور، ریشه اقلیت پرصدا و اختلاف‌افکن را بسیار کم‌عمق دانست و گفت: تعداد آنها اندک و صدایشان بلند است و در صورت وزن‌کشی در اقلیت قرار می‌گیرند، بنابراین باید از منظر همبستگی و تقویت وحدت ملی به آنها پاسخ داده شود تا متوجه شوند که طنین صدایشان در جامعه چه میزان است.

مشروح سخنان وی در ادامه می‌آید:

*دشمنان پس از ناکامی در میدان نبرد، اکنون به دنبال ایجاد تفرقه و دودستگی در میان ارکان نظام هستند، در همین پیوند رسانه‌های معاند سعی در القای دو دستگی میان دولت و نیروهای نظامی دارند. اخیرا بحث استعفای دکتر پزشکیان را مطرح کردند، شما به عنوان یکی از نزدیکان رئیس‌جمهور چه ارزیابی از این اقدامات دارید؟

موضوع «ایجادِ اختلاف» یا بهتر است بگوییم «بازنمایی و تصویرسازیِ اختلاف» توسط دشمن محدود به مقامات سیاسی و نظامی نیست؛ بلکه دشمن در دوره‌های مختلف، و حتی میان قوای گوناگون، همواره این موضوع را مورد توجه قرار داده و تلاش کرده است تا چنین اختلافی را تصویرسازی کند. اگر بخواهیم این بحث را در دوره پساجنگ بررسی کنیم، باید گفت یکی از مهم‌ترین برنامه‌ها، شعارها و رویکردهای اصلی دولت چهاردهم و در صدر آن شخص رئیس‌جمهور، مبحث «وفاق» بوده است؛ این «وفاق» نیز نه یک مقوله نمایشی و شعاری، بلکه باوری است که براساس آن بخش قابل‌توجهی از اختلاف‌هایی که در حوزه حکمرانی و اداره کشور تصویرسازی می‌شود، در حقیقت برساخته بوده و واقعیت ندارد؛ یعنی در مبانی، اختلافات و افتراق‌ها جدی نیست و با اولویت بخشیدن به حقوق مردم و پایبندی به قانون اساسی به‌عنوان یک رکن اصلی و اساسی، می‌توان بر آن‌ها فائق آمد.

در این میان، به اخبار بی‌ارزش و کذبی که در مورد استعفای رئیس‌جمهور پزشکیان منتشر می‌شود، کاری ندارم که لازم بود خیلی سریع واکنش نشان داده شود، چرا که احساس می‌کردیم در حال ضریب گرفتن است، البته پیش از واکنش‌ها نیز ماجرا روشن بود، چرا که رئیس‌جمهور در جلسه هیات دولت حضور داشت، همچنین در رویداد «قهرمان ایران» نیز حاضر شد.

آنچه مسلم است، هیچ اختلافی میان رئیس‌جمهور و نیروهای نظامی کشور و البته با سایر قوا، وجود ندارد. بحث استعفا و کناره‌گیری و شایعاتی از این دست، کاملاً بی‌اساس و فاقد مبناست. ممکن است در یک موضوع خُرد یا در یک راهبرد جزئی، اختلاف‌سلیقه‌ای حتی در داخل یک قوه یا در یک سازمان وجود داشته باشد که امری طبیعی است؛ بالاخره در محیطی کوچک مانند خانواده نیز ممکن است برداشت‌ها و قرائت‌های مختلفی وجود داشته باشد، اما این به معنای اختلاف، تفرقه و جدایی نیست. این موضوعات در حقیقت جبهه جدیدی است که دشمن پس از ناکامی در تحقق بخشیدن به انتظارات خود در حوزه سیاسی و نظامی، گشوده است؛ دشمن با شکل دادن به شایعاتی از این دست، درصدد تهی کردن همبستگی اجتماعی است.

*1رهبر انقلاب در بیانات خود تأکید کردند که اختلافات «موجه و حتی غیرموجه» را به محلی برای تنازع تبدیل نکنید. این در حالی است که یکی از نمایندگان مجلس، اخیرا مدعی شده بود که دولت به تعبیر وی «انسجام را به چماقی برای مقابله با منتقدان بدل کرده است»؛ پاسخ شما به این ادعاها چیست؟

کسانی که چنین صحبت‌هایی مطرح می‌کنند همواره از عوامل اختلاف‌افکنی بوده‌اند، اینها حتی اگر جمعیت‌شان زیاد نباشد، سردمداران آنها شاید به تعداد انگشتان یک دست نباشند اما صدای بلندی دارند. از نظر مبانی نظری، ریشه‌های آن‌ها در انقلاب و جمهوری اسلامی و افکار عمومی جامعه بسیار کم‌عمق است و حقیقتاً اگر در شرایطی کاملاً متوازن مورد وزن‌کشی و ارزیابی قرار بگیرند، بسیار در اقلیت هستند. حتی آن اقلیت محضی که ممکن است از آن‌ها پیروی یا تبعیت کند، وقتی با چهره عریان این افراد مواجه شود، حتماً اعراض خواهد کرد.ریشه داعیه‌دارانِ اختلاف‌افکنی در انقلاب و افکار عمومی جامعه بسیار کم‌عمق است و اگر در شرایطی متوازن مورد وزن‌کشی قرار گیرند، در اقلیت هستند‌.

بیانیه‌ رهبر معظم انقلاب در سالروز تاسیس مجلس شورای اسلامی فراز بسیار مهمی داشت، ایشان تأکید فرمودند که ضرورتی ندارد که حتی به اختلافات موجه پرداخته شود، اما عده‌ای در مواردی که حتی جای اختلاف نیست نیز درصدد اختلاف‌افکنی، تفرقه‌افکنی و مسئله‌سازی در کشور هستند، تعداد آنها اندک و صدایشان بلند است. من اشکالی نمی‌بینم؛ یعنی رویکرد ما لزوماً این نیست که با این افراد برخورد شود، حالا چه برخی از آن‌ها موقعیتی داشته باشند یا مسئولیت سیاسی داشته باشند یا مسئولیت سیاسی نداشته باشند، در هیچ حالتی قائل به این نیستم که باید برخورد صورت گیرد، اما مطلوب است فضایی ایجاد شود که از منظر همبستگی و از منظر تقویت وحدت ملی، پاسخ محکمی به این افراد داده شود تا متوجه شوند که طنین صدایشان در جامعه چقدر ناچیز و چقدر خُرد است.

*از نظر شما مواجهه با این افراد باید به چه شکلی صورت گیرد؟

من فکر می‌کنم باید از ظرفیت رسانه‌ها استفاده کرد، باید کمپین‌های جدی ترتیب داد و به آن سامان بخشید تا این «خطِ مخرب» کور شود، این حرف بسیار سست و بی‌اساسی است که کسی بگوید «وحدت و انسجام یک چماق است»؛ چرا که وقتی کشور در شرایط جنگ قرار دارد، شاید واجب‌ترین و نخستین حصاری که می‌توانیم پیرامون کشور ایجاد کنیم، «همبستگی» است و اولین آسیب و زهری که می‌توان به این وحدت و همبستگی القا کرد، حرف‌هایی از این جنس است.این حرف بی‌اساسی است که کسی بگوید «وحدت و انسجام یک چماق است»؛ در شرایط جنگ واجب‌ترین و نخستین حصاری که می‌توانیم پیرامون کشور تشکیل دهیم، «همبستگی» است و اولین آسیب و زهری که می‌توان به این وحدت و همبستگی القا کرد، حرف‌هایی از این جنس است.

با درنظر گرفتن طیف‌بندی‌های سیاسی کشور، رد پای این جنس ادبیات، این نوع نگاه و این لحن در همان طیف و جبهه سیاسی که این افراد خود را بدان منتسب می‌دانند نیز پیدا نمی‌شود و از درون همان جبهه تعداد کثیری از افراد را می‌توان پیدا کرد که این نوع ادبیات و این نوع نگاه را رد می‌کنند. من معتقدم این جنس حرکت‌ها و این دست رفتارها، مثل کف روی آب هستند، عمق و ماندگاری ندارند؛ در دوره‌های مختلف، گرایش‌های سیاسی مختلفی بودند که تند رفتند و عاقبتِ تندروی نیز سقوط است.