پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : رئیس سابق میز ایران در اطلاعات نظامی اسرائیل تأکید کرد: اگر ایالات متحده واقعاً به دنبال دستیابی به یک توافق است، ناگزیر خواهد بود با خواستههای ایران درباره رفع تحریمها وارد تعامل شود. تهران از این موضع عقبنشینی نخواهد کرد.
به گزارش انتخاب، دنیس سیترونوویچ رئیس سابق میز ایران در اطلاعات نظامی اسرائیل در یادداشتی نوشت: ایالات متحده با یک انتخاب بنیادین روبهرو است: یا به دنبال یک راهحل دیپلماتیک با ایران باشد، یا خود را برای چرخهای از رویاروییهای مکرر در خلیج فارس آماده کند.
وی افزود: رویدادهای روز گذشته بار دیگر نشان میدهد که در نبود یک توافق، هر دو طرف بهسادگی میتوانند به سمت دور دیگری از تنش و تشدید بحران لغزش پیدا کنند. متأسفانه، چشمانداز چندان واقعبینانهای برای دستیابی به توافقی که در مراحل اولیه شامل کاهش معنادار فشارهای اقتصادی بر ایران نباشد، وجود ندارد.
دنیس سیترونوویچ تأکید کرد: اگر ایالات متحده واقعاً به دنبال دستیابی به یک توافق است، ناگزیر خواهد بود با خواستههای ایران درباره رفع تحریمها وارد تعامل شود. صرفنظر از میزان فشاری که اعمال شود، تهران بهطور مداوم نشان داده است که از این موضع عقبنشینی نخواهد کرد. اگر واشنگتن حاضر به پذیرش این واقعیت نباشد، باید پیامد محتمل آن را نیز بپذیرد: ادامه رویاروییها با ایران که ممکن است در نهایت از کنترل همه طرفها خارج شده و به یک درگیری نظامی در شرایطی نامطلوبتر منجر شود.
وی اضافه کرد: حتی یک کارزار نظامی محدود که با هدف تضعیف ایران طراحی شده باشد، بهطور بنیادی موضع مذاکراتی تهران را تغییر نخواهد داد. این اتفاق در گذشته رخ نداده و دلیل چندانی وجود ندارد که تصور کنیم اکنون رخ خواهد داد. ایران از آخرین تبادل ضربات این برداشت را دارد که میتواند فشارها را تحمل کرده و به حملات پاسخ دهد.
او گفت: بازدارندگی بهتنهایی راهحلی پایدار ارائه نخواهد کرد. بدون دستیابی به توافق، بحران کنونی احتمالاً بارها و بارها تکرار خواهد شد. هر چارچوب دیپلماتیک پایداری مستلزم رسیدگی به مطالبه ایران برای برخورداری از گشایش و تسهیلات اقتصادی است. در غیر این صورت، رویارویی بعدی نه مسئله «اگر»، بلکه مسئله «چه زمانی» خواهد بود.
سیترونوویچ در پایان عنوان کرد: جمعبندی این است که چالش اصلی برای ایالات متحده آن است که تصمیم بگیرد آیا میخواهد همچنان در این چرخه گرفتار بماند، یا در مسیر دیپلماسی سرمایهگذاری کند؛ مسیری که هرچند بینقص نیست، اما دستکم فرصتی برای شکستن این چرخه فراهم میکند. هر توافق پایدار با ایران مستلزم نوعی مصالحه اقتصادی از سوی ایالات متحده خواهد بود؛ هیچ مسیر دیپلماتیک معتبری وجود ندارد که بتواند از این واقعیت اجتناب کند.