دنیس سیترونوویچ، رئیس سابق میز ایران در سازمان اطلاعات نظامی اسرائیل: درخواست آمریکا از کشتی‌های تجاری برای پرداخت هزینه عبور، خطر ایجاد تناقضی ناخوشایند با موضع دیرینه این کشور در دفاع از آزادی کشتیرانی را به همراه دارد/ اگر واکنش یمن به حملات عربستان، به اخلال در باب‌المندب منجر شود، پیامد‌های آن برای بازار‌های انرژی جهانی هم‌تراز تحولات هرمز است؛ یعنی بالاتر رفتن قیمت نفت

رئیس سابق میز ایران در اطلاعات نظامی اسرائیل تأکید کرد: درخواست از کشتی‌های تجاری برای پرداخت هزینه عبور، خطر ایجاد تناقضی ناخوشایند با موضع دیرینه آمریکا در دفاع از آزادی کشتیرانی را به همراه دارد.

به گزارش انتخاب، دنیس سیترونوویچ رئیس سابق میز ایران در اطلاعات نظامی اسرائیل نوشت: 

نخست: اگر ترامپ مصمم باشد آزادی کشتیرانی در تنگه هرمز را با زور تضمین کند، در نهایت با یک واقعیت اساسی روبه‌رو خواهد شد: ایران به احتمال بسیار زیاد حاضر نخواهد شد کنترل بر این تنگه را به‌صورت داوطلبانه واگذار کند. هر تلاشی برای تغییر بنیادین موازنه نظامی، احتمالاً نیازمند عملیات علیه مواضع ایران در امتداد بخش ایرانی تنگه هرمز خواهد بود؛ اقدامی که بسیار دشوارتر از حملات تنبیهی یا عملیات محدود دریایی است.

دوم: به نظر می‌رسد تبادل اقدامات کنونی همچنان در چارچوبی نسبتاً محدود جریان دارد. با این حال، هرچه چرخه اقدامات تلافی‌جویانه طولانی‌تر شود، خطر محاسبه اشتباه و تشدید ناخواسته تنش افزایش می‌یابد؛ حتی اگر نه واشنگتن و نه تهران در پی یک جنگ گسترده دیگر نباشند.

سوم: پیشنهاد اخیر ترامپ مبنی بر اینکه کشتی‌های تجاری برای حفاظت آمریکا در تنگه هرمز هزینه پرداخت کنند، پرسش‌های دشواری ایجاد می‌کند. واشنگتن سال‌هاست هرگونه تلاش ایران برای تحمیل هزینه یا شروط بر کشتیرانی بین‌المللی را محکوم کرده است. درخواست از کشتی‌های تجاری برای پرداخت هزینه عبور، خطر ایجاد تناقضی ناخوشایند با موضع دیرینه آمریکا در دفاع از آزادی کشتیرانی را به همراه دارد.

چهارم: جبهه حوثی‌ها ممکن است به اندازه خود تنگه هرمز اهمیت پیدا کند. گزارش‌ها درباره تلاش حوثی‌ها برای گسترش پل هوایی خود با ایران، و سپس اقدام نظامی عربستان سعودی، احتمال واکنش تلافی‌جویانه حوثی‌ها را افزایش می‌دهد. اگر این واکنش به اخلال در تردد از تنگه باب‌المندب منجر شود، پیامدهای آن برای بازارهای انرژی جهانی می‌تواند هم‌تراز تحولات هرمز باشد. چنین سناریویی مستقیماً در خدمت هدف گسترده‌تر ایران برای افزایش فشار بر عرضه جهانی انرژی و بالا بردن قیمت نفت خواهد بود.

در نهایت: اسرائیل احتمالاً از فروپاشی دیپلماسی میان آمریکا و ایران ناراضی نخواهد بود. با این حال، شرایط کنونی نشان می‌دهد که نه واشنگتن و نه تهران علاقه زیادی ندارند اسرائیل مستقیماً وارد این رویارویی شود؛ زیرا چنین اقدامی خطر یک جنگ گسترده‌تر منطقه‌ای را به‌طور چشمگیری افزایش خواهد داد.