پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : ایلنا نوشت: قطعیهای مکرر و گاه چندروزه آب در مناطق مختلف زاهدان، زندگی هزاران خانوار را با مشکلات جدی روبهرو کرده است. از محلههای زیباشهر، پرستار، بلوار انقلاب و مهرشهر گرفته تا برخی نقاط مرکز شهر، پهنه شمالی و حاشیه زاهدان، ساکنان میگویند برای تأمین آب ناچارند تانکرهای یک تا یکونیم میلیون تومانی خریداری کنند. هزینهای که برای بسیاری از خانوادهها قابل تأمین نیست و بیآبی را به یکی از دشوارترین چالشهای روزمره مردم مرکز استان سیستان و بلوچستان تبدیل کرده است.
صدای باز شدن شیر آب، برای بسیاری از خانوادههای زاهدانی دیگر یک اتفاق عادی نیست. آنها هر بار با نگرانی شیر را باز میکنند، شاید این بار آب در لولهها جریان داشته باشد. در روزهایی که دمای هوا در سیستان و بلوچستان از ۴۰ درجه سانتیگراد عبور کرده، بیشتر خانهها برای فرار از گرمای طاقتفرسا به کولرهای آبی وابستهاند، اما وقتی آب قطع میشود، نه فقط شیرهای آب، بلکه کولرها نیز از کار میافتند و خانهها به فضایی گرم و طاقتفرسا تبدیل میشوند. برای بسیاری از خانوادهها، بیآبی دیگر تنها به معنای نداشتن آب آشامیدنی نیست بلکه به معنای از دست دادن حداقل امکانات برای تحمل گرمای سوزان تابستان است.
در برخی محلههای زاهدان، قطعی آب تنها چند ساعت نیست، ساکنان میگویند گاهی سه تا چهار روز متوالی آبی در شبکه وجود ندارد و تنها راه تأمین آب، خرید از تانکرهای خصوصی است. تانکرهایی که هر بار پر کردن مخزن خانه، بین یک تا یکونیم میلیون تومان هزینه دارد هزینهای که در شرایط اقتصادی امروز، از توان بسیاری از خانوادهها خارج است.
سه روز است یک قطره آب نداریم
یکی از ساکنان خیابان خرمشهر زاهدان به ایلنا میگوید: سه روز است آب نداریم. برای آشامیدن از بطری استفاده میکنیم اما برای شستوشو و حمام مجبور شدیم از تانکر آب بخریم. با این وضعیت اقتصادی، پرداخت هر بار یک میلیون تومان برای آب واقعاً از توان ما خارج است.
او ادامه میدهد: جالب اینجاست که چند خیابان آنطرفتر آب وصل است، اما ما باید روزها منتظر بمانیم. نمیدانیم این وضعیت تا چه زمانی ادامه دارد.
حقوقمان کفاف خرید آب را نمی دهد
یکی دیگر از شهروندان ساکن محله پرستار میگوید: هزینههای زندگی آنقدر بالا رفته که حالا باید پول آب هم جداگانه بدهیم. بعضی خانوادهها توان خرید تانکر ندارند و مجبورند با چند دبه آب روزها سر کنند. واقعاً آب نباید به کالایی لوکس تبدیل شود.
او اضافه میکند: بچههای کوچک و سالمندان بیشترین آسیب را میبینند. در این گرما، بیآبی فقط یک مشکل خدماتی نیست، بلکه سلامت مردم را تهدید میکند.
یکی از ساکنان مهرشهر نیز میگوید: خیلیها تصور میکنند فقط حاشیه شهر مشکل آب دارد، اما امروز حتی در برخی نقاط مرکز شهر و محلههای قدیمی هم قطعیهای مکرر وجود دارد. برنامه مشخصی هم برای زمان وصل شدن آب اعلام نمیشود و مردم در بلاتکلیفی هستند.
او میافزاید: اگر پول داشته باشی، تانکر میخری و مشکل را موقت حل میکنی.اما خانوادههای کمدرآمد چه کنند؟
محمدرضا کوچک زایی، عضو شورای اسلامی شهر زاهدان، در گفتوگو با خبرنگار ایلنا با تأیید بحران کمآبی در مرکز استان گفت: زاهدان با کمبود حدود هزار لیتر بر ثانیه آب مواجه است که این هزار لیتر حدود یک سوم از نیاز مردم زاهدان است.
وی افزود: پروژه انتقال آب از تهلاب و همچنین تکمیل خط دوم انتقال آب از زابل که میتوانست بخشی از مشکلات را برطرف کند، هنوز به سرانجام نرسیده و همین موضوع فشار زیادی بر شبکه تأمین آب وارد کرده است.
کوچک زایی با اشاره به نابرابری در توزیع آب در سطح شهر اظهار کرد: امروز ممکن است در یک خیابان چند کوچه آب داشته باشند اما کوچهای دیگر تا ۷۲ ساعت با قطعی کامل آب مواجه باشد. این وضعیت در مهرشهر، بلوار انقلاب و بسیاری از مناطق دیگر شهر نیز مشاهده میشود.
وی یکی از دلایل این شرایط را ضعف زیرساختهای توزیع آب عنوان کرد و گفت: در برخی نقاط، به دلیل نحوه اجرای شبکه و تنظیم نبودن خطوط انتقال، آب به بعضی منازل میرسد اما خانههای مجاور از آب محروم میمانند.
وی تکمیل خط دوم انتقال آب از زابل را یکی از مهمترین راهکارهای رفع بحران دانست و از شهروندان خواست در شرایط کمآبی، مدیریت مصرف را جدی بگیرند.
بحران کمآبی اما تنها به زاهدان محدود نمیشود. صدها کیلومتر آنسوتر، در شهرستان مهرستان، سه روستا روزهای سختتری را پشت سر میگذارند.
سید شریف احمد حسینی، فعال اجتماعی در گفتوگو با خبرنگار ایلنا گفت: روستاهای کهنمگار، درمشوکی و سیدآباد وارد هشتمین روز بیآبی شدهاند و ادامه این وضعیت، زندگی مردم را با تهدیدی جدی روبهرو کرده است.
وی افزود: در گرمای بالای ۴۰ درجه و رطوبت شدید هوا، نبود آب شرب، سلامت کودکان، سالمندان و بیماران را به خطر انداخته و بسیاری از خانوادهها برای تهیه تنها یک گالن آب مجبورند کیلومترها مسیر را طی کنند. خانوادههایی که وسیله نقلیه ندارند، عملاً برای تأمین آب نیز با مشکل مواجه هستند.
این فعال اجتماعی با بیان اینکه مراجعات مکرر مردم به مسئولان محلی تاکنون نتیجهای در پی نداشته است، اظهار کرد: وعدههای مکرر برای رفع مشکل هنوز عملی نشده و مردم همچنان چشمانتظار برقراری آب هستند.
احمد حسینی با اشاره به کمبود تجهیزات در حوزه آبرسانی گفت: نبود تانکرهای کافی، پمپهای اضطراری، لوله و اتصالات، تجهیزات فنی و نیروی عملیاتی موجب شده حتی خرابیهای ساده شبکه نیز روزها بدون رسیدگی باقی بماند.
وی تأکید کرد: ادامه این وضعیت تنها به معنای کمبود آب نیست، بلکه سلامت عمومی، فعالیتهای روزمره و آرامش اجتماعی مردم را نیز تحت تأثیر قرار داده و خطر گرمازدگی و کمآبی، بهویژه برای کودکان و سالمندان، افزایش یافته است.
این فعال اجتماعی خواستار ورود فوری فرمانداری، اداره آب و فاضلاب، مدیریت بحران و سایر دستگاههای مسئول برای اعزام تانکرهای سیار، تعمیر شبکه آبرسانی و تأمین تجهیزات مورد نیاز شد.
از کوچههای زاهدان تا روستاهای مهرستان، روایتها یک نقطه مشترک دارند. آب، ابتداییترین نیاز زندگی، به دغدغه هر روز مردم تبدیل شده است. در استانی که تابستانهای سوزان آن بدون کولر آبی قابل تحمل نیست، قطع آب تنها به معنای خالی ماندن شیرهای آب نیست. به معنای خاموش شدن کولرها، افزایش هزینههای زندگی و به خطر افتادن سلامت هزاران نفر است. مطالبه مردم امروز روشن است؛ تأمین پایدار آب شرب، تکمیل طرحهای انتقال آب، اصلاح شبکههای فرسوده و پایان دادن به بحرانی که هر روز بر دامنه آن افزوده میشود.