طرح ترامپ برای پر کردن ذخایر راهبردی نفت آمریکا با نفت ونزوئلا جواب می‌دهد؟ / گزارش وال استریت ژورنال از تلاش‌ها برای کاهش قیمت نفت در پی بحران هرمز

 وال استریت ژورنال نوشت: سال گذشته، کریس رایت، وزیر انرژی آمریکا، از این موضوع گلایه کرده بود که کنگره تحت رهبری جمهوری‌خواهان حاضر نیست میلیاردها دلار مورد نیاز دولت ترامپ برای پر کردن ذخایر نفتی آمریکا را اختصاص دهد. اکنون دونالد ترامپ در تلاش است راهی برای دور زدن قانون‌گذارانی پیدا کند که تمایل چندانی به تأمین این بودجه ندارند.

 

به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: ترامپ روز یکشنبه گفت قصد دارد از نفت ونزوئلا که آمریکا بر اساس توافقی با یک شرکت خصوصی به آن دسترسی پیدا خواهد کرد، برای پر کردن ذخیره راهبردی نفت آمریکا (SPR) استفاده کند. این توافق دسترسی واشنگتن به میادین نفتی‌ای را فراهم می‌کند که گفته می‌شود یک‌پنجم ذخایر نفت خام ونزوئلا را در خود جای داده‌اند.

 

ذخایر نفتی فدرال آمریکا به‌شدت به نفت جدید نیاز دارند. دولت ترامپ بارها جو بایدن، رئیس‌جمهور سابق، را به تخلیه ذخایر متهم کرده است؛ اما خود دولت ترامپ نیز با وجود وعده ترامپ مبنی بر اینکه ذخایر را «تا بالاترین سطح ممکن» دوباره پر خواهد کرد، این ذخایر را بیش از پیش کاهش داده است.

 

با این حال، طرح ترامپ با ابهامات متعددی روبه‌روست و مشخص نیست که در کوتاه‌مدت بتواند به آمریکایی‌هایی که از قیمت بالای بنزین تحت فشار قرار گرفته‌اند، کمکی کند. ممکن است ماه‌ها طول بکشد تا این توافق به ورود بشکه‌های جدید نفت منجر شود و دولت نیز دقیقاً توضیح نداده که خرید نفت چگونه انجام خواهد شد. علاوه بر این، تحلیلگران می‌گویند انتخابات آینده در هر دو کشور می‌تواند این طرح را با خطر مواجه کند.

 

آمریکا تاکنون بیش از ۱۲۸ میلیون بشکه نفت از مخازن نمکی زیرزمینی ذخیره راهبردی خود در سواحل خلیج مکزیک برداشت کرده است تا اثرات تعطیلی چندماهه تنگه هرمز را کاهش دهد. سطح نفت در این تأسیسات اکنون به پایین‌ترین میزان از پاییز ۱۹۸۲ رسیده و ترامپ گزینه‌های روزبه‌روز محدودتری برای پایین آوردن قیمت بنزین به زیر ۴ دلار در هر گالن دارد.

 

جوزف ماجکوت، کارشناس انرژی در مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی (CSIS)، درباره توافق اخیر گفت: «فکر می‌کنم آنها احتمالاً این را سازوکاری قابل‌قبول برای هم رونق دادن به صنعت نفت ونزوئلا و هم وارد کردن [نفت] به کشور می‌بینند.» 

 

در همین حال، دولت ترامپ اعلام کرده این توافق «سلطه انرژی ما را برای قرن آینده تضمین می‌کند ــ آن هم بدون هیچ هزینه‌ای برای ایالات متحده». دولت گفته است این توافق عرضه‌ای پایدار از نفت ارزان‌قیمت ایجاد می‌کند که می‌تواند به پر کردن مجدد ذخایر فدرال کمک کند.

 

این اقدام برای آمریکا بی‌سابقه خواهد بود: واشنگتن به‌طور مستقیم از ذخایر نفتی یک کشور خارجی برای تقویت ذخایر نفتی خودش استفاده خواهد کرد و ظاهراً نقش کنگره را به جایگاهی ثانویه تنزل خواهد داد.

 

یک مقام کاخ سفید گفت نفت تا پایان سال جاری میلادی وارد بازار خواهد شد تا به کاهش قیمت بنزین برای آمریکایی‌ها کمک کند. این مقام افزود اگر شرکتی که آمریکا با آن توافق کرده طبق برنامه فعالیت خود را توسعه دهد، ایالات متحده می‌تواند هر سال ۵۰ میلیون بشکه به ذخایر راهبردی نفت خود اضافه کند.

 

وزارت انرژی آمریکا در گذشته از درآمد حاصل از فروش نفت خام برای خرید بشکه‌های جدید استفاده کرده بود، اما تحلیلگران گروه Rapidan Energy Group در آن زمان گفته بودند که پیش از انتخاب مجدد ترامپ، این حساب تقریباً خالی شده بود.

 

کنگره سال گذشته تنها ۱۷۱ میلیون دلار برای آغاز روند پر کردن ذخایر اختصاص داد؛ رقمی بسیار ناچیز در مقایسه با ۲۰ میلیارد دلاری که رایت در آن زمان گفته بود برای این کار مورد نیاز است.

 

در ژانویه، چند روز پس از آنکه دولت ترامپ نیکلاس مادورو، رهبر ونزوئلا را بازداشت کرد، رایت گفت در حال بررسی «راه‌های خلاقانه‌ای برای انجام معامله با شرکت‌های خصوصی هستیم که بتوانیم بدون استفاده از پول دولت نفت تولید کنیم و آن را وارد ذخیره راهبردی کنیم.»

 

رایت روز چهارشنبه جزئیات بیشتری درباره این توافق غیرمتعارف ارائه کرد. او در شبکه CNBC گفت پالایشگاه‌های آمریکایی برای فرآوری نفت خام سنگین ونزوئلا طراحی شده‌اند و ورود بشکه‌های جدید می‌تواند برای آنها مفید باشد.

 

به گفته او، دولت آمریکا می‌تواند این نفت سنگین را با نفت خام سبک یا متوسط تولیدکنندگان آمریکایی معاوضه کند و سپس نفت سبک‌تر یا متوسط را وارد ذخایر ملی کند.

 

کریس رایت و دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت ونزوئلا، در کاخ میرافلورس در کاراکاس در روز چهارشنبه.

 

کلیتون سیگل، مدیرعامل شرکت مشاوره Beacon Global Strategies، گفت: «پالایشگاه‌های ما می‌توانند نفت ونزوئلا را خریداری کنند و در مقابل، نفتی با کیفیت بالاتر در اختیار دولت آمریکا قرار دهند.» 

 

او برای توضیح این سازوکار گفت: «مثل این است که خودروی قدیمی‌تان را معامله کنید و ارزش آن را برای خرید یک خودروی جدید بگذارید.» 

 

تحلیلگران می‌گویند انجام چنین مبادله‌ای احتمالاً ضروری خواهد بود، زیرا مخازن نمکی ذخیره راهبردی آمریکا عمدتاً برای نگهداری نفت خام سبک تا متوسط طراحی شده‌اند.

 

با این حال، آنها خاطرنشان کردند که این روش یک مزیت اضافی هم دارد: تولیدکنندگان نفت آمریکایی نیز می‌توانند در این طرح مشارکت کنند؛ موضوعی که می‌تواند نگرانی آنها از رقابت مورد حمایت دولت آمریکا از سوی ونزوئلا را کاهش دهد.

 

دولت آمریکا در درخواست‌های اخیر خود برای خرید نفت خام جهت پر کردن ذخایر راهبردی، قراردادها را به تولیدکنندگان داخلی اختصاص داده بود.

 

 

این طرح با چندین چالش روبه‌روست. برای مثال، تحلیلگران می‌گویند هنوز مشخص نیست آمریکا دقیقاً چگونه نفت خام را خریداری خواهد کرد.

 

کاخ سفید اعلام کرده North American Blue Energy Partners، شرکت نفتی خصوصی که آمریکا با آن توافق کرده، به وزارت خارجه آمریکا حق خرید ۲۰ درصد تضمین‌شده از نفت تولیدی در میادین فعلی و آینده را با قیمت تمام‌شده تولید داده است.

 

اما تحلیلگران شرکت تحقیقاتی ClearView Energy Partners می‌گویند مشخص نیست وزارت خارجه آمریکا قرار است از چه منبع مالی برای این خرید استفاده کند.

 

کوین بوک، رئیس بخش تحقیقات ClearView، گفت دولت ترامپ روی این موضوع حساب کرده که رهبران آینده در واشنگتن و ونزوئلا نیز این توافق را برای ثبات اقتصادی ونزوئلا و امنیت انرژی آمریکا مهم بدانند.

 

اما اگر دموکرات‌ها در سال ۲۰۲۸ بار دیگر کاخ سفید را به دست بگیرند، ممکن است حمایت از این توافق را متوقف کنند.

 

در ونزوئلا نیز دولت آینده ممکن است توافق‌های قبلی با آمریکا را رد کند.

 

هر یک از این دو سناریو احتمالاً طرح دولت ترامپ برای استفاده از منابع نفتی ونزوئلا جهت پر کردن مجدد ذخایر راهبردی آمریکا را با خطر جدی مواجه خواهد کرد.

 

مقام کاخ سفید گفت این توافق با یک شرکت خصوصی انجام شده و در چارچوب قوانین موجود به دست آمده است.

 

 

حتی اگر این طرح با موفقیت اجرا شود، سال‌ها زمان خواهد برد تا ذخیره راهبردی آمریکا که در حال حاضر حدود ۲۸۶ میلیون بشکه نفت دارد، به ظرفیت مجاز خود یعنی ۷۱۴ میلیون بشکه برسد.

 

برداشت‌های مکرر از ذخایر، فرسودگی تجهیزات و کمبود سرمایه‌گذاری، فشار زیادی بر این ذخایر وارد کرده است.

 

پژوهشگران فدرال دریافته‌اند که ۶۰ مخزن نمکی زیرزمینی در سواحل خلیج مکزیک که ذخیره راهبردی آمریکا را تشکیل می‌دهند، دیگر نمی‌توانند با سرعتی که در ابتدا برای آن طراحی شده بودند، نفت را برداشت یا دوباره پر کنند.

 

جوزف ماجکوت گفت: «برداشت‌های اضطراری پنج سال گذشته و دو بحران انرژی باعث شده‌اند که به کف مخازن نرسیده باشیم، اما به سطح بسیار پایینی رسیده‌ایم.»