پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : وال استریت ژورنال نوشت: حمله به یک نفتکش در نزدیکی قطر، دور از کانون معمول تنش در تنگه هرمز، نگرانیها درباره اختلالات گستردهتر در جریان انتقال نفت را افزایش داده است.
به گزارش انتخاب، در ادامه این مطلب آمده: حمله به یک نفتکش حامل نفت در نزدیکی قطر و در بخش عمیق خلیج فارس، نگرانی معاملهگران را افزایش داده است که موج حملات به کشتیها در حال گسترش فراتر از تنگه هرمز است؛ مسئلهای که میتواند عملیات نفتکشها را که با وجود جنگ به حفظ جریان صادرات نفت کمک کردهاند، تهدید کند.
نفتکش Acers که حامل نفت و مواد شیمیایی است، اواخر روز چهارشنبه در شمال قطر هدف چندین پرتابه قرار گرفت و تلفاتی نیز بر جای گذاشت. این حمله را شرکت اطلاعات دریایی Vanguard و آژانس عملیات تجارت دریایی بریتانیا (UKMTO) گزارش کردند.
تأیید نشده است که ایران عامل حمله اخیر در نزدیکی قطر بوده باشد، اما رسانههای ایران در هفتههای اخیر گزارش دادهاند که نیروهای ایرانی به چندین نفتکش در اطراف تنگه هرمز حمله کردهاند؛ آبراه باریکی که خلیج فارس را به آبهای آزاد متصل میکند. والاستریت ژورنال نیز گزارش داده است که توانایی ایران برای هدف قرار دادن کشتیها در هفتههای اخیر افزایش یافته و همین امر خطرات در تنگه را بیشتر کرده است.
قیمت نفت روز پنجشنبه جهش کرد، زیرا حمله اخیر نگرانی معاملهگران را درباره احتمال ایجاد اختلال بیشتر از سوی ایران در انتقال نفت از طریق تنگه هرمز افزایش داد. قیمت نفت برنت، شاخص بینالمللی، حدود ۵ درصد افزایش یافت و به بیش از ۱۰۵ دلار در هر بشکه رسید. دادههای اولیه رصد جریان نفت نیز نشان میدهد که انتقال نفت از طریق هرمز و مسیرهای مرتبط با آن در روزهای اخیر کاهش یافته است.
احتمال حملات در بخشهای عمیقتر خلیج فارس میتواند ترتیبات پیچیده کشتیرانی تحت حمایت آمریکا را با مشکل مواجه کند؛ ترتیباتی که به صادرات نفت منطقه کمک کردهاند تا ماه گذشته به سطوح نزدیک به پیش از جنگ بازگردند.
نفتکشها در این چارچوب اقدام به سفرهای موسوم به «شاتل» کردهاند؛ به این شکل که نفت خام را از پایانههای نفتی کشورهای خلیج فارس از طریق تنگه هرمز به کشتیهایی در خارج از تنگه منتقل میکنند و نفت در آنجا برای ادامه مسیر به مقصد نهایی، از یک کشتی به کشتی دیگر منتقل میشود.
تحلیلگران میگویند تهران با افزایش حملات به کشتیرانی تلاش دارد بنبست در هرمز را بشکند و پیش از انتخابات میاندورهای نوامبر، فشار بر واشنگتن را افزایش دهد.
آلیس گوئر، شریک شرکت مشاوره ریسک سیاسی Azure Strategy در لندن، گفت: «ایران میخواهد فشار بر بازارهای جهانی انرژی را حفظ کند. بالا نگه داشتن قیمت نفت، هزینههای اقتصادی جنگ را برای واشنگتن و شرکای آن افزایش میدهد.»
او افزود تهران نسبت به حساسیت ترامپ به افزایش قیمت نفت و پیامدهای سیاسی حلنشدن جنگ پیش از انتخابات میاندورهای آگاه است.
شرکت ردیابی کشتیها کپلر گزارش داده است که بین ۲۸ سپتامبر تا ۴ اکتبر، ۱۰ نفتکش در داخل تنگه هرمز هدف حمله قرار گرفتهاند. بر اساس دادههای کپلر، این بالاترین تعداد حمله در یک هفته طی سال جاری بوده است؛ رکورد قبلی ۶ حمله در یک هفته بود.
این تشدید حملات فشار تازهای بر انتقال نفت وارد کرده است.
دادههای اولیه کپلر نشان میدهد جریان نفت از طریق هرمز و انتقالهای مرتبط در خارج از تنگه، در هفته منتهی به ۴ اکتبر، نسبت به بالاترین سطح خود در دوران جنگ در هفته قبل، ۲۷ درصد کاهش یافته است؛ هرچند ممکن است این آمار در ادامه افزایش پیدا کند.
تولیدکنندگان نفت خلیج فارس بیش از پیش به جابهجایی نفتکشها تحت حفاظت آمریکا، انتقال نفت از کشتی به کشتی در خارج از هرمز و خطوط لولهای که بهطور کامل تنگه را دور میزنند، متکی شدهاند.
عربستان سعودی نیز پس از تعمیر بخشی از خسارت واردشده به خط لوله شرق-غرب در پی حمله ماه گذشته، صادرات نفت از هر دو ساحل خود در خلیج فارس و دریای سرخ را از سر گرفته است.
این مسیرهای جایگزین کمک کردهاند صادرات نفت خام منطقه در نزدیکی سطوح پیش از جنگ باقی بماند.
مقامهای ایرانی طی روزهای اخیر هشدار دادهاند که قصد دارند ترتیبات کشتیرانی کشورهای همسایه را به چالش بکشند؛ از جمله با بستن مسیرهایی در نزدیکی سواحل عمان.
تحلیلگران گروه مشاوره Eurasia Group این هفته گفتند انتظار دارند ایران همچنان به کشتیها حمله کند تا آمریکا را تضعیف کند، نه اینکه عمداً به دنبال یک رویارویی تمامعیار باشد.
این راهبرد خطرات قابل توجهی دارد. دونالد ترامپ گفته است در حال بررسی ازسرگیری اقدام نظامی علیه ایران است و اختلال بیشتر در صادرات نفت میتواند استدلال برای حملات آمریکا را تقویت کند.
چنین حملاتی نیز میتواند به تلافی ایران علیه زیرساختهای انرژی کشورهای خلیج فارس و پایگاههای نظامی آمریکا منجر شود و در نتیجه قیمت نفت را حتی بیشتر افزایش دهد.
گوئر گفت: «بدون وجود یک مسیر دیپلماتیک معتبر، هر دو طرف در معرض خطر گرفتار شدن در چرخهای بهطور فزاینده خطرناک از تشدید تنش قرار دارند.»