آمریکا برای عبور نفت از تنگه هرمز، ۵۰ هزار نیروی نظامی و ۲۰ فروند کشتی نظامی در خاورمیانه مستقر کرده / هزینه ماهانه این درگیری، ۲ تا ۳ میلیارد دلار برآورد می‌شود / تلاش‌های دولت ترامپ برای تشکیل ائتلاف بین‌المللی در تنگه هرمز تاکنون به نتیجه نرسیده

وال استریت ژورنال نوشت: ارتش آمریکا می‌گوید طی شش ماه گذشته، برای حفاظت از کشتی‌های تجاری در برابر حملات ایران، به عبور بیش از ۳ هزار کشتی از تنگه هرمز کمک کرده است.

 

به گزارش «انتخاب»؛ در ادامه این مطلب آمده است: در عرشه ناو هواپیمابر «یواس‌اس جورج واشنگتن» در دریای عرب ـ جنگنده‌های آمریکایی مجهز به موشک‌های هوا به هوا، زیر پوشش تاریکی شب از عرشه ناو هواپیمابر «یواس‌اس جورج واشنگتن» به پرواز درمی‌آیند و به سمت تنگه هرمز حرکت می‌کنند تا موشک‌های کروز و پهپادهای ایرانی را که کشتی‌های تجاری را هدف قرار می‌دهند، رهگیری و منهدم کنند.

 

خلبانان جنگنده‌های F-35C و F/A-18 با همراه داشتن ساندویچ‌های آماده «اسمیکرز آنکراستبلز»، آدامس و کیسه‌های مخصوص سرویس بهداشتی برای گذراندن شب، با هواپیماهای جنگ الکترونیک، هواپیماهای مجهز به سامانه‌های راداری و بالگردهای شکار زیردریایی هماهنگ می‌شوند تا چتری حفاظتی بر فراز نفتکش‌هایی ایجاد کنند که از این آبراه عبور می‌کنند.

 

چند ساعت بعد، خلبانان با سرعتی بیش از ۱۰۰ مایل در ساعت (حدود ۱۶۰ کیلومتر در ساعت) به عرشه ناو بازمی‌گردند و فرود می‌آیند. در این هنگام، کابلی قلاب‌های انتهای هواپیما را می‌گیرد و عملیات شبانه آن‌ها را در کمتر از دو ثانیه به پایان می‌رساند.

 

این مأموریت‌های تقریباً روزانه برای حفاظت از کشتی‌ها به آمریکا و شرکای آن در خلیج فارس کمک کرده است تا با وجود موج حملات ایران، جریان انتقال نفت از این آبراه را احیا کنند. این وضعیت به آمریکا امکان داده است در جنگی که از ماه فوریه ادامه یافته و دسترسی به منابع نفتی جهان را تهدید کرده است، موضع خود را حفظ کند.

 

ارتش آمریکا می‌گوید طی شش ماه گذشته به عبور بیش از ۳ هزار کشتی تجاری از تنگه هرمز کمک کرده و این اقدام موجب شده است صادرات نفت خلیج فارس در هفته‌های اخیر از سطح پیش از جنگ نیز فراتر برود.

 

دریاسالار برد کوپر، فرمانده نیروهای آمریکایی در خاورمیانه، آخر هفته گذشته بر فراز این آبراه پرواز کرد؛ در شرایطی که فرماندهی مرکزی آمریکا (سنتکام) اعلام کرد از تابستان تاکنون ۱.۵ میلیارد بشکه نفت از این مسیر صادر شده است.

 

با این حال، عملیات پروازی بی‌وقفه که میان دو ناو هواپیمابر، یک ناو تهاجمی آبی‌ـ‌خاکی و پایگاه‌های هوایی سراسر خاورمیانه تقسیم شده است، فشار زیادی بر هواپیماها، خدمه پروازی و شبکه گسترده‌ای از مکانیک‌ها و نیروهای فنی مسئول آماده نگه داشتن هواپیماها برای پروازهای روزانه وارد می‌کند؛ این موضوع را مقام‌های آمریکایی آگاه از این مأموریت‌ها اعلام کرده‌اند.

 

ساندویچ‌های آماده اسمیکرز آنکراستبلز به تأمین انرژی خلبانان در جریان عملیات کمک می‌کنند. ملوانان وعده غذایی نیمه‌شب خود را در سالن غذاخوری ناو جورج واشنگتن صرف می‌کنند.

 

ناوهای هواپیمابری که در این درگیری مشارکت دارند، ماه‌هاست به‌صورت شبانه‌روزی و با فرصت استراحت اندک فعالیت می‌کنند؛ موضوعی که رکوردهای جدیدی در دوران معاصر از نظر طول مدت مأموریت و تعداد روزهای متوالی حضور در دریا بدون پهلوگیری در بندر به ثبت رسانده است.

 

به گفته مقام‌های آگاه از این موضوع، مدت مأموریت ناوشکن‌های مجهز به موشک هدایت‌شونده که ناوهای هواپیمابر را همراهی می‌کنند و در اجرای محاصره دریایی مشارکت دارند نیز تمدید شده است؛ مسئله‌ای که هم به ناوهای جنگی و هم به خدمه آن‌ها فشار وارد می‌کند.

 

دریاسالار داریل کادل، رئیس عملیات نیروی دریایی آمریکا، این هفته گفت که نیروی دریایی از این درگیری درس می‌گیرد و فشارهای ناشی از آن را در برنامه‌ریزی‌های خود لحاظ می‌کند. به گفته او، نیروی دریایی در حال ایجاد یک مرکز تعمیر و نگهداری کشتی‌ها در پایگاه دیه‌گو گارسیا، جزیره‌ای در اقیانوس هند، است و قصد دارد فرصت‌های بیشتری برای پهلوگیری و استراحت ملوانان در بنادر فراهم کند.

 

او همچنین گفت با مقام‌های ارشد پنتاگون همکاری می‌کند تا روند تمدید مأموریت ناوها ساماندهی شود و ملوانان و خانواده‌هایشان از مدت مأموریت‌ها اطمینان بیشتری داشته باشند.

 

کادل گفت: «ملوانان مأموریت‌های طولانی را انجام خواهند داد، اما به توقف و پهلوگیری در بندر نیاز دارند.» او افزود که ملوانان باید درباره مدت مأموریت خود نیز اطلاع و اطمینان روشنی داشته باشند.

 

در حال حاضر، آمریکا ۵۰ هزار نیروی نظامی و ۲۰ فروند کشتی نیروی دریایی را در سراسر خاورمیانه مستقر کرده است. دفتر بودجه کنگره آمریکا برآورد می‌کند که این درگیری ماهانه بین ۲ تا ۳ میلیارد دلار برای ایالات متحده هزینه دارد؛ زیرا پنتاگون برای تداوم عملیات خود، به‌سرعت در حال مصرف مهمات، سوخت هواپیماها و سایر تجهیزات و تدارکات است.

 

وال‌استریت ژورنال پیش‌تر گزارش داده بود که پنتاگون اکنون در حال اعزام نیروها و کشتی‌های بیشتری به منطقه است؛ اقدامی که در شرایط بررسی احتمال آغاز دور تازه‌ای از حملات علیه ایران از سوی دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، با هدف شکستن بن‌بست و وادار کردن تهران به تسلیم صورت می‌گیرد.

 

کاخ سفید در بیانیه‌ای اعلام کرد که محاصره دریایی با «تمام قدرت و شدت» ادامه خواهد یافت و آمریکا پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره به ایران حمله نخواهد کرد.

 

فرماندهان نظامی آمریکا می‌گویند نیروهای این کشور می‌توانند تا هر زمان که از آن‌ها خواسته شود، محاصره دریایی را ادامه دهند و از کشتی‌های تجاری محافظت کنند. با این حال، مقام‌های آمریکایی اذعان دارند که این تلاش پرهزینه و نیازمند منابع گسترده، توانایی آمریکا برای مقابله با نفوذ چین و واکنش احتمالی به بحران‌های دیگر در نقاط مختلف جهان را محدود کرده است.

 

برخی مقام‌های آمریکایی می‌گویند وضعیت تنگه هرمز بدون کمک بیشتر کشورهای دیگر، به‌طور فزاینده‌ای غیرقابل‌تداوم به نظر می‌رسد. با این حال، تلاش‌های قبلی دولت ترامپ برای تشکیل ائتلافی با هدف تأمین امنیت این تنگه به نتیجه نرسیده است.

 

ایران در ماه‌های اخیر بارها ادعای دولت ترامپ درباره کنترل این آبراه را به چالش کشیده و با حمله به کشتی‌ها، برخی از آن‌ها را به آتش کشیده و باعث غرق شدن تعدادی از آن‌ها شده است.

 

ماه اکتبر از زمان آغاز جنگ، یکی از خشونت‌بارترین ماه‌ها برای کشتیرانی تجاری بوده است. مرکز عملیات تجارت دریایی بریتانیا (UKMTO)، وابسته به نیروی دریایی سلطنتی این کشور، بیش از ۳۵ حادثه را در این ماه ثبت کرده است.

 

دانا استرول، معاون پیشین دستیار وزیر دفاع آمریکا در امور خاورمیانه در دولت جو بایدن، گفت در حال حاضر به نظر می‌رسد سرنوشت این درگیری به این بستگی دارد که کدام طرف بتواند برای مدت طولانی‌تری کنترل این آبراه را در دست داشته باشد.

 

استرول گفت کارزار فشار آمریکا که شامل تحریم‌های اقتصادی و محاصره دریایی است، تاکنون «برای آنکه رژیم ایران را به پذیرش امتیازاتی که دولت ترامپ خواهان آن است وادار کند، کافی نبوده است».

 

او افزود: «فکر می‌کنم پرسش اصلی این است که آیا با گذشت زمان، این معادله تغییر خواهد کرد؟»

 

به گفته مقام‌های آمریکایی، تهران برای حمله به کشتی‌ها عمدتاً به زرادخانه‌ای از پهپادها و موشک‌های کروز بزرگ و مادون صوت متکی بوده است؛ موشک‌هایی که برخی مقام‌های آمریکایی آن‌ها را به دلیل ظاهر و ابعادشان «اتوبوس‌های مدرسه پرنده» می‌نامند.

 

آمریکا می‌گوید توانایی ایران برای شناسایی و ردیابی کشتی‌ها را تا حد زیادی تضعیف کرده و اکنون ۹۵ درصد ترددها با ایمنی از این آبراه انجام می‌شود.

 

عملیات انجام‌شده از روی ناو هواپیمابر که خبرنگاران وال‌استریت ژورنال در ماه جاری شاهد آن بودند، تصویری از ابعاد گسترده عملیات آمریکا برای حفاظت از کشتی‌ها در تنگه هرمز ارائه کرد.

 

به گفته مقام‌های آمریکایی، دومین ناو هواپیمابر، یک ناو تهاجمی آبی‌ـ‌خاکی و بیش از ۱۲ ناوشکن مجهز به موشک‌های هدایت‌شونده نیز در این عملیات مشارکت دارند. همچنین هواپیماها و پهپادهایی از پایگاه‌های مختلف در سراسر خاورمیانه به پشتیبانی از این عملیات مشغول‌اند.

 

در ناو یواس‌اس جورج واشنگتن، گروه‌های مختلف به‌صورت شبانه‌روزی برای آماده‌سازی و استقرار هواپیماها در مأموریت‌ها فعالیت می‌کنند. آن‌ها هواپیماها را با استفاده از چهار آسانسور عظیم که قادر به جابه‌جایی هم‌زمان چند هواپیما هستند، میان عرشه پرواز و آشیانه ناو منتقل می‌کنند.

 

نیروهای فنی به‌طور مداوم هواپیماها را تعمیر می‌کنند، مسئولان تسلیحات مهمات را بارگیری و تخلیه می‌کنند و مکانیک‌های متخصص نیز موتور هواپیماها را در کارگاه جت ناو تعمیر می‌کنند.

 

ستوان دوم آدی شیفر، افسر یکی از بخش‌های اداره تعمیر و نگهداری میانی هواپیما در این ناو، گفت: «هرچه هواپیماها بیشتر پرواز کنند، احتمال خرابی آن‌ها نیز بیشتر می‌شود. بنابراین، در جریان عملیات پروازی، حجم قابل‌توجهی از کار تعمیراتی به ما تحمیل می‌شود.»

 

او افزود: «مردم فیلم «تاپ گان» را تماشا می‌کنند، اما اصلاً به افرادی فکر نمی‌کنند که پشت صحنه کار می‌کنند؛ در حالی که دلیلی وجود دارد که آن هواپیما می‌تواند پرواز کند.»

 

برای خلبانان و خدمه پروازی، مأموریت‌های شبانه بر فراز تنگه هرمز می‌تواند بسیار پرفشار باشد.

 

به گفته خلبانان و خدمه پروازی که با وال‌استریت ژورنال گفت‌وگو کرده‌اند، فضای هوایی بالای این آبراه باریک که تنها ۲۰ مایل (حدود ۳۲ کیلومتر) عرض دارد، مملو از اهداف و اشیای پرنده است. این شرایط باعث می‌شود خلبانان برای واکنش به پرتابه‌هایی که از سواحل ایران به سمت آن‌ها شلیک می‌شوند، تنها چند ثانیه فرصت داشته باشند.

 

یکی از خلبانان گفت اسکادران او زمانی که جنگنده‌ها در موقعیت عملیاتی قرار دارند و مهمات کافی برای سرنگونی تهدیدها در اختیار دارند، در حفاظت از کشتی‌ها نرخ موفقیت ۱۰۰ درصدی داشته است؛ هرچند ایران گاهی به تعداد بیشتری از کشتی‌ها حمله می‌کند که آمریکا قادر به حفاظت از همه آن‌ها نیست.

 

دریاسالار جفری هیمز، فرمانده گروه رزمی ناو هواپیمابر، گفت: «اگر تهدیدی علیه این شناورها پرتاب شود، چه موشک کروز ضدکشتی باشد و چه پهپاد، هواپیماهای ما وارد عمل می‌شوند، آن را رهگیری می‌کنند و در مدت‌زمان بسیار کوتاهی سرنگون می‌کنند. ما این کار را به‌طور قابل‌اعتماد و مستمر انجام می‌دهیم.»

 

هیمز به وال‌استریت ژورنال گفت که تدارکات مورد نیاز ناو به‌طور منظم تأمین می‌شود و خدمه آن، با وجود پرسش‌ها و نگرانی‌ها درباره مأموریتی که زمان پایان مشخصی ندارد، همچنان انگیزه خود را حفظ کرده‌اند.

 

این گروه رزمی که پایگاه اصلی آن در ژاپن قرار دارد، در ماه اوت برای جایگزینی ناو هواپیمابر «یواس‌اس آبراهام لینکلن» به منطقه اعزام شد.

 

برخی تحلیلگران معتقدند اکنون که جریان انتقال نفت از تنگه هرمز برقرار شده است، ترامپ باید به‌جای تلاش برای پایان دادن سریع به درگیری از طریق حملاتی که ممکن است تأثیر چندانی بر محاسبات تهران نداشته باشند، به محاصره دریایی فرصت دهد تا به‌تدریج حکومت ایران را فرسوده کند.

 

مایکل اوهنلون، مدیر بخش پژوهش برنامه سیاست خارجی مؤسسه بروکینگز، گفت: «زمان به نفع اوست. به نظر من باید به‌روشنی نشان داد که آماده‌ای این کار را تا هر زمان که لازم باشد ادامه دهی.»