صفحه نخست

تاریخ

ورزش

خواندنی ها

سلامت

ویدیو

عکس

صفحات داخلی

شنبه - ۲۹ فروردين ۱۴۰۵
کد خبر: ۹۱۸۰۲۵
تاریخ انتشار: ۱۸ : ۱۱ - ۱۸ فروردين ۱۴۰۵
دشمنان در محاسبه خود اشتباه کرده اند، علم در ایران نه به دیوار و آزمایشگاه که به اندیشه و اراده فناوران و دانشمندانش گره خورده است.
پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

 ماهواره‌های بومی با قابلیت‌های پیشرفته نظیر تصویربرداری دقیق از سطح زمین، پایش منابع طبیعی و کشاورزی، شناسایی بلایای طبیعی مانند سیل و آتش‌سوزی، رصد آلودگی‌های زیست‌محیطی و توسعه ارتباطات مخابراتی اشاره کرد.

اقتدار ایران در حوزه ساخت ماهواره

پژوهشگاه فضایی ایران تاکنون چندین ماهواره مهم و راهبردی را طراحی و ساخته است که هر یک گامی اساسی در جهت اقتدار فضایی کشور محسوب می‌شوند.

به طور مثال ماهواره مخابراتی ناهید ۲ در تیر ۱۴۰۴ با ماهواره‌بر روسی سایوز پرتاب شد، نخستین ماهواره ایرانی مجهز به پیشرانه شیمیایی بومی است. ناهید ۲ با جرم ۱۱۰ تا ۱۲۰ کیلوگرم در مدار ۵۰۰ کیلومتری زمین قرار گرفته و قابلیت ارتباط در باند Ku را برای نخستین بار در ایران فراهم کرده است. این ماهواره مجهز به سامانه کنترل وضعیت سه‌محوره و سیستم پیشرانش گاز داغ است که امکان مانور مداری را می‌دهد.

ناهید ۲ برای ارائه خدمات ارتباطات پهنای باند، اینترنت ماهواره‌ای و ارتباطات ذخیره و ارسال طراحی شده و طول عمر عملیاتی آن تا ۵ سال پیش‌بینی می‌شود.

ماهواره کوثر نیز یک ماهواره سنجشی بخش خصوصی با تمرکز بر کشاورزی دقیق و نقشه‌برداری است. کوثر با دقت تصویربرداری ۳.۴۵ متر، قادر به تهیه تصاویر روزانه از پوشش گیاهی، ارزیابی سلامت محصولات کشاورزی و مدیریت بهینه منابع است. نسخه ۱.۵ این ماهواره در آذر ۱۴۰۴ پرتاب شده است.

ماهواره پایا یک ماهواره سنجشی با دقت تصویربرداری ۳ متر (قابل ارتقا با هوش مصنوعی) برای کاربردهای کشاورزی، منابع آب و حفاظت از محیط زیست طراحی شده است. پایا در آذر ۱۴۰۴ پرتاب شد و در مدار ۵۰۰ کیلومتری زمین قرار دارد.

دشمن به خوبی می‌داند که توانمندی یک کشور در عرصه فضایی، نه یک ابزار نظامی، بلکه نمادی از استقلال علمی، اقتدار ملی و قدرت نرم آن کشور است. کشوری که بتواند ماهواره طراحی و پرتاب کند، در عرصه ارتباطات، پایش منابع، مدیریت بلایا، ناوبری و امنیت اطلاعاتی، به خودکفایی راهبردی دست یافته است. این همان «دیوار تحریم‌شکنی» علمی است که دشمن از آن هراس دارد.

از سوی دیگر، فناوری فضایی یک صنعت دوسویه (Dual-Use) محسوب می‌شود؛ یعنی همان دانش و تجهیزاتی که برای پرتاب ماهواره به کار می‌رود، به لحاظ نظری قابلیت کاربرد در حوزه‌های دیگر را نیز دارد. دشمن با سوءاستفاده از همین ویژگی، تلاش می‌کند هرگونه پیشرفت علمی ایران در حوزه‌های پیشرفته را با عنوان «تهدید» متهم کند.

دشمن در محاسباتش اشتباه کرده است؛ قوی تر از پیش می سازیم

دشمنان ایران در محاسبه خود اشتباه کرده اند، علم در ایران، نه به دیوار و آزمایشگاه که به اندیشه و اراده گره خورده است. انستیتو پاستور، پژوهشکده لیزر، مرکز پردازش شریف و پژوهشگاه فضایی نام مکان نیستند؛ نام مکتبی است که شاگردانش هرگز تسلیم نمی‌شوند. دیوارها فرو می‌ریزند اما مغزها و دست‌هایی که این مراکز را ساختند، همچنان پابرجا هستند. تجربه سال‌های تحریم به ایرانیان آموخته که هرگاه زیرساختی ویران شود، آن را قوی‌تر از پیش بازسازی کنند.