پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : آیا مدام آخر شب هوس خوردن میکنید؟ یک متخصص تغذیه، دلایل اصلی پرخوری شبانه، نشانههای هشداردهنده و راهکارهای مؤثر برای کنترل آن را توضیح میدهد.
به گزارش انتخاب و به نقل از انلی مای هلث؛ بسیاری از افراد در ساعات پایانی شب میل شدیدی به خوردن غذا پیدا میکنند. این هوس میتواند به دلایل مختلفی مانند استرس، بیخوابی یا حتی بیحوصلگی ایجاد شود. با این حال، پرخوری شبانه همیشه بیاهمیت نیست و گاهی میتواند نشانهای از مشکلات جدیتری مانند افسردگی، اضطراب یا برخی بیماریهای زمینهای باشد. بعضی افراد نیز احساس میکنند نمیتوانند در برابر این میل مقاومت کنند.
پرخوری شبانه چیست و چرا رخ میدهد؟
به گفته متخصص، پرخوری شبانه به تکرار خوردن مقدار زیادی غذا در ساعات پایانی شب یا نیمهشب گفته میشود؛ رفتاری که معمولاً با احساس از دست دادن کنترل بر غذا خوردن همراه است.
مهمترین دلایل این مشکل عبارتاند از:
* استرس
* اضطراب
* افسردگی
* خواب ناکافی یا بیکیفیت
* حذف وعدههای غذایی در طول روز
* رژیمهای غذایی بسیار سخت و محدودکننده
* غذا خوردن احساسی
* بیحوصلگی
* تغییرات هورمونی که احساس گرسنگی را افزایش میدهند
این وضعیت با خوردن یک میانوعده ساده قبل از خواب تفاوت دارد و یک الگوی تکرارشونده محسوب میشود.
نشانهها و عوارض پرخوری شبانه
اگر این رفتار بهطور مداوم تکرار شود، میتواند خطر بروز مشکلات زیر را افزایش دهد:
* افزایش وزن و چاقی
* اختلال در کنترل قند خون
* رفلاکس یا بازگشت اسید معده
* اختلال در خواب
* افزایش فشار خون
* دیابت نوع ۲
* بیماریهای قلبی
* احساس گناه، شرم، اضطراب و افسردگی
این متخصص تأکید میکند که به جای صرفاً جلوگیری از غذا خوردن در شب، باید علت اصلی این رفتار شناسایی و درمان شود.
چگونه هوس غذا در آخر شب را کنترل کنیم؟
به گفته متخصصان، با ایجاد چند تغییر ساده در سبک زندگی میتوان میل به پرخوری شبانه را کاهش داد:
* در طول روز وعدههای غذایی متعادل و سرشار از پروتئین و فیبر مصرف کنید.
* صبحانه یا ناهار را حذف نکنید.
* مصرف غذاهای شیرین و فرآوریشده را محدود کنید.
* آب کافی بنوشید.
* برنامه خواب منظم داشته باشید.
* استرس را با ورزش، مدیتیشن یا تکنیکهای آرامسازی کنترل کنید.
* تنقلات ناسالم را از دسترس خارج کنید.
* اگر واقعاً گرسنه هستید، میانوعدههای سالم انتخاب کنید.
راج توصیه میکند اگر پرخوری شبانه مکرر شده یا کنترل آن دشوار است، حتماً از پزشک، متخصص تغذیه یا روانشناس کمک بگیرید. درمانهای روانشناختی مانند درمان شناختی-رفتاری (CBT) میتوانند به شکستن این چرخه و بهبود سلامت جسم و روان کمک کنند.
آیا پرخوری شبانه همان اختلال پرخوری (BED) است؟
نتایج مطالعهای که در سال ۲۰۲۵ در Journal of Psychiatric Research منتشر شد، نشان میدهد که اگرچه پرخوری شبانه و اختلال پرخوری (Binge Eating Disorder یا BED) شباهتهایی دارند، اما دو بیماری متفاوت هستند.
در اختلال پرخوری، فرد معمولاً در ساعات عادی روز مقدار زیادی غذا مصرف میکند و احساس میکند کنترل خود را از دست داده است.
اما در پرخوری شبانه، بخش عمده کالری روزانه پس از شام مصرف میشود یا فرد برای غذا خوردن از خواب بیدار میشود.
این پژوهش همچنین نشان داد افرادی که به اختلال پرخوری مبتلا هستند، بیشتر دچار مشکلات شدید خواب، مانند بیخوابی در ابتدای شب، میشوند و اگر بیدار شدنهای مکرر شبانه نیز داشته باشند، خطر ابتلا به افسردگی شدید در آنها افزایش مییابد.
پژوهشگران تأکید کردند که برای درمان مؤثر این افراد، باید هم کیفیت خواب و هم عادات غذایی آنها مورد توجه قرار گیرد.
غذا خوردن دیرهنگام چه اثری بر سلامت دارد؟
مطالعهای که در سال ۲۰۲۲ در مجله Cell Metabolism منتشر شد، نشان داد زمان غذا خوردن نقش مهمی در تنظیم اشتها، میزان کالریسوزی و ذخیره چربی بدن دارد.
نتایج این تحقیق نشان داد افرادی که دیرتر غذا میخورند:
* احساس گرسنگی بیشتری دارند.
* سطح هورمون لپتین (هورمون ایجاد احساس سیری) در آنها کاهش مییابد.
* کالری را با سرعت کمتری میسوزانند.
* بدنشان بیشتر به سمت ذخیره چربی تمایل پیدا میکند.
جمعبندی
پرخوری شبانه تنها به «نداشتن اراده» مربوط نمیشود، بلکه رفتاری پیچیده است که میتواند ریشه در استرس، خواب نامناسب، تغذیه ناکافی در طول روز یا مشکلات روانی داشته باشد.
شواهد علمی نشان میدهد مصرف مداوم وعدههای غذایی حجیم در ساعات پایانی شب میتواند تعادل هورمونهای تنظیمکننده اشتها را بر هم بزند، سوختوساز بدن را کاهش دهد و زمینه افزایش وزن را فراهم کند.
متخصصان توصیه میکنند برای پیشگیری از این مشکل، در طول روز وعدههای غذایی متعادل و غنی از پروتئین مصرف کنید، خواب منظم داشته باشید و استرس خود را مدیریت کنید. اگر هوسهای شبانه بهقدری شدید هستند که کنترل آنها دشوار شده یا بر سلامت روان شما اثر گذاشتهاند، مراجعه به پزشک یا متخصص تغذیه ضروری است.