صفحه نخست

تاریخ

ورزش

خواندنی ها

سلامت

ویدیو

عکس

صفحات داخلی

۰۵ مهر ۱۴۰۵
کد خبر: ۹۴۱۱۲۱
تاریخ انتشار: ۴۱ : ۱۰ - ۰۵ مهر ۱۴۰۵
بیهوشی عمومی خود با خطراتی همراه است و مصرف داروهای مشابه اوزمپیک ممکن است برخی از این خطرات را افزایش دهد.
پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

بیهوشی عمومی خود با خطراتی همراه است و مصرف داروهای مشابه اوزمپیک ممکن است برخی از این خطرات را افزایش دهد.

به گزارش انتخاب و به نقل از ساینس الرت؛ این داروها از یک طرف می‌توانند حرکت عضلات دستگاه گوارش را کاهش دهند و از طرف دیگر سرعت هضم و تخلیه معده را پایین بیاورند. ترکیب این عوامل می‌تواند هنگام بیهوشی مشکل‌ساز شود.

 

پژوهش جدیدی در بریتانیا نشان می‌دهد افرادی که داروهای گروه GLP-1 مانند مونجارو، وگووی یا اوزمپیک مصرف می‌کنند، ممکن است هنگام انجام اقدامات پزشکی انتخابی یا اورژانسی، حدود ۱۱ برابر بیشتر در معرض برگشت محتویات معده به سمت دهان قرار داشته باشند.

البته خطر مطلق همچنان پایین است، اما اگر این اتفاق هنگام بیهوشی رخ دهد، می‌تواند جدی باشد.

وقتی محتویات معده به دهان برمی‌گردد و فرد به دلیل بیهوشی کنترل بدن خود را ندارد، ممکن است این مواد وارد ریه شوند. این اتفاق که به آن آسپیراسیون ریوی گفته می‌شود، می‌تواند به ریه آسیب بزند یا حتی راه‌های هوایی را مسدود کند.

به همین دلیل معمولاً از افرادی که قرار است تحت عمل جراحی یا سایر اقدامات پزشکی با بیهوشی قرار بگیرند، خواسته می‌شود برای مدتی قبل از انجام کار چیزی نخورند.

اما برای افرادی که داروهای GLP-1 مصرف می‌کنند، ممکن است پرهیز از غذای جامد برای مدت طولانی‌تری لازم باشد تا خطر کاهش پیدا کند.

قطع دارو همیشه خطر را از بین نمی‌برد

در مطالعه بریتانیا، تقریباً یک‌سوم بیمارانی که داروهای GLP-1 مصرف می‌کردند، توصیه شده بود ۸ تا ۱۴ روز پیش از انجام عمل یا اقدام پزشکی، مصرف دارو را متوقف کنند.

اما پژوهشگران می‌گویند این کار ممکن است در واقع تأثیر چندانی در کاهش خطر برگشت محتویات معده نداشته باشد و حتی خطر مشکلات مربوط به قند خون را افزایش دهد.

حتی در بیمارانی که مصرف سماگلوتاید را تا سه هفته قطع کرده بودند، شواهد نشان می‌دهد معده آنها همچنان دیرتر از حالت معمول تخلیه می‌شده است.

پژوهشگران به سرپرستی کریم البغدادی، متخصص بیهوشی در کینگز کالج لندن، می‌گویند ممکن است قطع این داروها برای کمتر از ۳ تا ۴ هفته برای از بین رفتن اثر آنها بر معده کافی نباشد.

آنها توضیح می‌دهند که نیمه‌عمر داروهای تیرزپاتاید و سماگلوتاید به‌ترتیب حدود ۵ و ۷ روز است؛ بنابراین برای حذف مؤثر بیشتر دارو از بدن، ممکن است به حدود ۲۵ و ۳۵ روز زمان نیاز باشد.

بررسی بیش از ۴۷ هزار بیمار

مطالعات قبلی نیز درباره خطر برگشت محتویات معده و ورود آن به ریه در مصرف‌کنندگان داروهای GLP-1 هشدار داده بودند، اما بسیاری از این مطالعات به‌صورت گذشته‌نگر انجام شده بودند و احتمال سوگیری در گزارش نتایج وجود داشت.

پژوهش جدید در بریتانیا یک مطالعه گسترده و چندمرکزی در سطح ملی بود که اطلاعات بیش از ۴۷ هزار بیمار را که برای اقدامات پزشکی انتخابی یا اورژانسی تحت مراقبت متخصص بیهوشی قرار گرفته بودند، بررسی کرد.

در مقایسه با افرادی که داروهای GLP-1 مصرف نمی‌کردند، مصرف‌کنندگان این داروها بیشتر دچار برگشت محتویات معده شدند.

این اتفاق به‌ویژه هنگام بیدار شدن از بیهوشی دیده شد، اگرچه در ابتدای عمل یا در طول آن نیز رخ داده بود.

در دو مورد، محتویات معده وارد ریه شد.

در مجموع، میزان بروز آسپیراسیون ریوی یا برگشت محتویات معده در افرادی که داروهای GLP-1 دریافت می‌کردند، حدود یک مورد در هر ۷۱ نفر بود.

در افرادی که این داروها را مصرف نمی‌کردند، این میزان حدود یک مورد در هر ۸۰۲ نفر بود.

با این حال، مطالعه فعلی نمی‌تواند مشخص کند که داروهای GLP-1 دقیقاً چگونه با عوارض مربوط به بیهوشی ارتباط دارند.

چاقی و دیابت نیز خود از عوامل خطر شناخته‌شده برای ورود محتویات معده به ریه هستند و ممکن است بخشی از تفاوت مشاهده‌شده به همین عوامل مربوط باشد، نه صرفاً داروها.

ضمن اینکه تنها ۲ مورد آسپیراسیون ریوی در میان ۱٬۳۴۸ بیمار مصرف‌کننده داروهای GLP-1 مشاهده شد؛ تعداد کمی که برای نتیجه‌گیری قطعی درباره این عارضه کافی نیست.

پژوهشگران تأکید می‌کنند که برای مشخص شدن راه‌های کاهش این خطر، به مطالعات آینده‌نگر بیشتری نیاز است.

بسیاری از بیماران ممکن است مصرف دارو را اطلاع ندهند

یکی دیگر از نگرانی‌های پژوهشگران این است که بعضی بیماران ممکن است اصلاً به متخصص بیهوشی خود نگویند که داروی GLP-1 مصرف می‌کنند.

بیش از ۴۰ درصد افراد بررسی‌شده در بریتانیا داروی GLP-1 خود را خارج از مسیرهای معمول تجویز توسط پزشک خانواده یا بیمارستان تهیه کرده بودند؛ برای مثال از طریق اینترنت.

پژوهشگران می‌نویسند با توجه به محبوبیت روزافزون این داروها برای کاهش وزن، بسیاری از افراد آنها را از طریق پزشکان غیرمتخصص یا داروخانه‌های آنلاین تهیه می‌کنند. در نتیجه، ممکن است هنگام مراجعه برای جراحی مصرف این داروها را به کادر درمان اطلاع ندهند و حتی در بررسی معمول داروهای مصرفی بیمار نیز ثبت نشده باشند.

قبل از بیهوشی حتماً مصرف دارو را اطلاع دهید

انجمن متخصصان بیهوشی آمریکا در حال حاضر توصیه می‌کند بیشتر بیماران، داروهای GLP-1 خود را که برای دیابت یا کاهش وزن مصرف می‌کنند، پیش از اقدامات انتخابی ادامه دهند.

با این حال، برای افرادی که احتمال بالایی دارد دچار عوارض گوارشی شوند، توصیه می‌شود ۲۴ ساعت پیش از انجام عمل، رژیم غذایی مایعات داشته باشند.

این انجمن تأکید می‌کند که تصمیم‌گیری درباره ادامه یا توقف دارو باید با در نظر گرفتن شرایط فرد انجام شود. پزشک باید بررسی کند که آیا خطر تأخیر در تخلیه معده بیشتر است یا خطرات احتمالی قطع دارو، مانند افزایش قند خون یا بدتر شدن بیماری‌ای که دارو برای آن مصرف می‌شود.

هزینه دارو، پوشش بیمه و سایر عوارض احتمالی قطع آن نیز باید در تصمیم‌گیری در نظر گرفته شوند.

در نهایت، اقدامات پزشکی همیشه نیازمند سنجیدن دقیق خطر و فایده هستند. با افزایش محبوبیت داروهای جدیدی مانند داروهای GLP-1، پزشکان نیز ممکن است نیاز داشته باشند دستورالعمل‌های مربوط به بیهوشی و آماده‌سازی بیماران را بر اساس شواهد جدید به‌روزرسانی کنند.

مهم‌ترین نکته برای بیمارانی که قرار است بیهوش شوند این است که حتماً پزشک و متخصص بیهوشی را از مصرف داروهای GLP-1، حتی اگر برای کاهش وزن و بدون نسخه بیمارستانی تهیه شده باشند، مطلع کنند.

این یافته‌ها در سپتامبر و در نشست سالانه انجمن متخصصان بیهوشی در لیورپول ارائه و در مجله علمی Anaesthesia منتشر شده‌اند.