پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : تصور کنید بتوانید چهره‌ای را از آن سوی خیابان به‌وضوح ببینید یا تابلویی دور را بدون تنگ کردن چشم‌ها بخوانید؛ بدون عینک، لنز تماسی یا جراحی لیزیک.
به گزارش انتخاب و به نقل از ساینس الرت؛ محققان در حال بررسی روشی آزمایشی هستند که می‌تواند شکل قرنیه را بدون بریدن یا برداشتن بافت آن تغییر دهد. در آزمایش‌های اولیه روی چشم‌های جداشده خرگوش، این روش توانست در مدت حدود یک دقیقه شکل قرنیه را تغییر دهد.
این روش هنوز در مراحل ابتدایی تحقیق است و مشخص نیست آیا در آینده می‌تواند به جایگزینی برای لیزیک تبدیل شود یا خیر.
روش جدید چگونه کار می‌کند؟
قرنیه، سطح شفاف و خمیده جلوی چشم، نقش مهمی در تمرکز نور روی شبکیه دارد. تغییر شکل قرنیه می‌تواند مسیر عبور نور را تغییر دهد و در نتیجه بر وضوح دید تأثیر بگذارد.
در عمل لیزیک، بخشی از بافت قرنیه با استفاده از لیزر برداشته می‌شود تا انحنای آن اصلاح شود.
روش آزمایشی جدید که بازشکل‌دهی الکترومکانیکی (EMR) نام دارد، رویکرد متفاوتی دارد: به جای برداشتن بافت، برای مدت کوتاهی شرایط شیمیایی قرنیه را تغییر می‌دهد تا بتوان شکل آن را تغییر داد.
محققان با استفاده از یک قالب مخصوص از جنس پلاتین که شبیه لنز تماسی است، شکل موردنظر را به قرنیه می‌دهند.
قرنیه چگونه تغییر شکل می‌دهد؟
محققان ابتدا محیط اطراف قرنیه را با کمک جریان الکتریکی کوچکی اسیدی‌تر می‌کنند. این تغییر موقت در شرایط شیمیایی باعث می‌شود برخی از پیوندهایی که به حفظ ساختار سفت و ثابت بافت کمک می‌کنند، ضعیف شوند.
در این حالت، قرنیه برای مدت کوتاهی انعطاف‌پذیر می‌شود و می‌تواند شکل قالب پلاتینی را به خود بگیرد.
پس از بازگشت شرایط شیمیایی به حالت طبیعی، ساختار بافت دوباره تثبیت می‌شود و قرنیه شکل جدید خود را حفظ می‌کند.
هدف این است که قدرت تمرکز چشم تغییر کند، بدون اینکه بخشی از بافت قرنیه برداشته شود.
آزمایش روی چشم خرگوش چه نتیجه‌ای داشت؟
این روش روی ۱۲ چشم جداشده خرگوش آزمایش شد. از میان آنها، ۱۰ چشم با هدف اصلاح نزدیک‌بینی تحت درمان قرار گرفتند و هر ۱۰ چشم به قدرت تمرکز موردنظر رسیدند.
فرایند تغییر شکل نیز حدود یک دقیقه طول کشید.
محققان همچنین گزارش کردند که سلول‌های قرنیه در این آزمایش‌ها زنده ماندند؛ موضوعی که به گفته آنها به دلیل کنترل دقیق میزان تغییر اسیدیته امکان‌پذیر بوده است.
با این حال، این نتایج به‌تنهایی نمی‌توانند ایمنی یا اثربخشی طولانی‌مدت این روش را در چشم انسان ثابت کنند.
آیا این روش می‌تواند جایگزین لیزیک شود؟
هنوز خیلی زود است که چنین نتیجه‌ای گرفته شود.
آزمایش‌های فعلی روی چشم‌های خارج‌شده از بدن حیوانات انجام شده‌اند و نشان نمی‌دهند که این روش می‌تواند در یک خرگوش زنده یا انسان، بینایی را بهبود دهد.
همچنین هنوز مشخص نیست تغییر شکل قرنیه چه مدت باقی می‌ماند و چشم زنده چگونه به این فرایند واکنش نشان خواهد داد.
محققان قصد داشتند در مراحل بعدی این روش را روی خرگوش‌های زنده آزمایش کنند و امکان اصلاح مشکلات مختلف بینایی، از جمله نزدیک‌بینی، دوربینی و آستیگماتیسم را بررسی کنند. اما ابهام درباره تأمین بودجه، ادامه این مراحل را به تعویق انداخته است.
نکته مهم دیگر این است که این تحقیق در یک نشست علمی انجمن شیمی آمریکا ارائه شده و بر اساس متن منتشرشده، هنوز مقاله داوری‌شده‌ای درباره آن منتشر نشده است.
یک روش امیدوارکننده، اما هنوز در مراحل اولیه
بازشکل‌دهی قرنیه بدون برداشتن بافت، ایده‌ای جالب و متفاوت با روش‌های فعلی اصلاح بینایی است. اگر تحقیقات آینده ایمنی، دوام و اثربخشی آن را در چشم زنده و سپس انسان تأیید کنند، ممکن است در آینده به گزینه‌ای جدید برای اصلاح عیوب انکساری تبدیل شود.
اما در حال حاضر، این روش تنها یک فناوری آزمایشی است و هنوز فاصله زیادی با استفاده بالینی دارد.