چرا سگ‌ها به حرف انسان گوش می‌دهند، اما گربه‌ها معمولاً بی‌اعتنایی می‌کنند؟

سگ‌ها اغلب با اشتیاق به فرمان‌های انسان پاسخ می‌دهند، اما گربه‌ها راه خودشان را می‌روند؛ تفاوتی که ریشه در رفتار اجداد وحشی آن‌ها دارد.

 

سگتان را صدا می‌زنید و با خوشحالی به‌سمت شما می‌دود، اما گربه‌تان ممکن است حتی سرش را هم برنگرداند. بااینکه هر دو حیوان هزاران سال است در کنار انسان زندگی می‌کنند، چرا واکنش آن‌ها به دستورهای ما تا این اندازه متفاوت است؟ پاسخ تا حد زیادی به پیشینه‌ی تکاملی، رفتار اجتماعی و شیوه‌ی اهلی‌شدن این دو حیوان برمی‌گردد.

 

سگ‌ها از گرگ‌ها منشأ گرفته‌اند؛ حیواناتی اجتماعی که برای زندگی گروهی و هماهنگی با سایر اعضای گروه سازگار شده‌اند. انسان‌ها نیز در طول هزاران سال، سگ‌هایی را برای تولیدمثل انتخاب کرده‌اند که همکاری و آموزش‌پذیری بیشتری داشتند. به همین دلیل، بسیاری از سگ‌های امروزی تمایل بیشتری به توجه و پاسخ‌دادن به فرمان‌های انسان دارند.

 

اما داستان گربه‌ها متفاوت است. اجداد گربه‌های خانگی، گربه‌های وحشی آفریقایی بودند که عمدتاً به‌تنهایی زندگی و شکار می‌کردند. برخلاف سگ‌ها، گربه‌ها برای همکاری نزدیک با انسان یا انجام وظایف مشخص، به همان اندازه تحت پرورش انتخابی قرار نگرفتند.

 

گربه‌ها احتمالاً در دوران گسترش کشاورزی به سکونتگاه‌های انسانی نزدیک شدند؛ جایی که انبارهای غلات، موش‌ها و جوندگان زیادی را جذب می‌کردند. وجود غذای فراوان باعث شد گربه‌ها به‌تدریج زندگی در کنار انسان را انتخاب کنند.

 

بااین‌حال، بی‌توجهی ظاهری گربه‌ها به این معنا نیست که آن‌ها دستورهای انسان را نمی‌فهمند یا آموزش‌پذیر نیستند. گربه‌ها نیز می‌توانند رفتارهایی مانند آمدن هنگام صدا زده‌شدن، توقف با اشاره‌ی دست یا حتی آوردن اشیای پرتاب‌شده را یاد بگیرند. تفاوت این است که انگیزه‌ی آن‌ها برای انجام رفتار اهمیت زیادی دارد.

 

اگر گربه بداند در ازای انجام کاری پاداشی مانند خوراکی، بازی یا تجربه‌ای خوشایند دریافت می‌کند، احتمال همکاری‌اش بیشتر می‌شود. برای مثال، برخی گربه‌ها یاد می‌گیرند با صاحبشان به گردش بروند و از دستورهای او پیروی کنند، زیرا گردش برایشان لذت‌بخش است.

 

ثبات در آموزش نیز اهمیت دارد. اگر همه‌ی اعضای خانواده از یک علامت یا دستور برای درخواست رفتاری یکسان استفاده کنند و رفتار مطلوب را پاداش دهند، گربه راحت‌تر آن را یاد می‌گیرد.

 

در نتیجه، تفاوت رفتار سگ‌ها و گربه‌ها را نمی‌توان صرفاً به باهوش‌تر یا حرف‌گوش‌کن‌تر بودن یکی از آن‌ها نسبت داد. پیشینه‌ی تکاملی، شیوه‌ی اهلی‌شدن و انگیزه‌ی حیوان در این تفاوت نقش دارند.

 

البته همه‌ی سگ‌ها فرمان‌بردار نیستند و همه‌ی گربه‌ها هم استقلال‌طلب رفتار نمی‌کنند. شخصیت، تجربه‌های گذشته و نحوه‌ی آموزش می‌تواند رفتار هر حیوان را تغییر دهد.

 

پس اگر گربه‌تان به صدای شما واکنش نشان نمی‌دهد، لزوماً به این معنا نیست که حرفتان را نفهمیده است؛ شاید فعلاً انگیزه‌ی کافی برای انجام خواسته‌ی شما ندارد.

 

منبع: زومیت