صفحه نخست

تاریخ

ورزش

خواندنی ها

سلامت

ویدیو

عکس

صفحات داخلی

۲۸ آبان ۱۴۰۵
کد خبر: ۹۴۸۷۶۶
تاریخ انتشار: ۲۷ : ۲۳ - ۲۸ آبان ۱۴۰۵
بیش از یک‌چهارم گونه‌های کاکتوس ممکن است تا پایان قرن بخش عمده‌ی زیستگاه خود را از دست بدهند.
پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) :

زومیت: بیش از یک‌چهارم گونه‌های کاکتوس ممکن است تا پایان قرن بخش عمده‌ی زیستگاه خود را از دست بدهند.

کاکتوس‌ها از مقاوم‌ترین گیاهان جهان در برابر کم‌آبی هستند. آن‌ها در بیابان‌های خشک و زیر آفتاب سوزان رشد می‌کنند و برای بسیاری از پرندگان، خفاش‌ها و حشرات سرپناه یا غذا فراهم می‌کنند. بااین‌حال، حتی این گیاهان سرسخت نیز در برابر تغییرات اقلیمی مصون نیستند.

بیش از یک‌چهارم گونه‌های کاکتوس ممکن است تا سال ۲۱۰۰ دست‌کم ۸۰ درصد زیستگاه خود را از دست بدهند

پژوهش جدیدی که در مجله‌ی نیچر منتشر شده است، نشان می‌دهد تشدید خشکسالی‌ها می‌تواند آینده‌ی صدها گونه کاکتوس را به خطر بیندازد. براساس یافته‌های پژوهشگران، بیشتر گونه‌ها از میان حدود هزار گونه‌ی بررسی‌شده، با کاهش وسعت زیستگاه خود مواجه خواهند شد و بیش از یک‌چهارم آن‌ها ممکن است تا سال ۲۱۰۰ دست‌کم ۸۰ درصد زیستگاهشان را از دست بدهند.

میشیل پیلت، بوم‌شناس دانشگاه فلوریدای جنوبی و نویسنده‌ی اصلی پژوهش، می‌گوید مردم معمولاً تصور می‌کنند کاکتوس‌ها می‌توانند هر نوع خشکسالی را تحمل کنند؛ اما این گیاهان نیز مانند سایر گیاهان، در محدوده‌ی مشخصی از شرایط محیطی قادر به ادامه‌ی حیات هستند.

کاکتوس‌ها برای بقا در بیابان سازوکارهای ویژه‌ای دارند. برای مثال، پوشش مومی سطح آن‌ها از اتلاف آب جلوگیری می‌کند. بااین‌حال، بسیاری از گونه‌ها برای تأمین آب موردنیاز خود به بارش‌های فصلی وابسته‌اند. طولانی‌ترشدن دوره‌های خشکسالی و افزایش هم‌زمان دما می‌تواند توانایی آن‌ها را برای سازگاری با محیط کاهش دهد.

پژوهشگران برای بررسی دقیق‌تر وضعیت کاکتوس‌ها، از ۶۵۰ هزار مشاهده‌ی ثبت‌شده در پلتفرم علم شهروندی iNaturalist استفاده کردند. یافته‌های آن‌ها نشان می‌دهد که درنظرگرفتن خشکسالی در کنار افزایش دما، تصویری نگران‌کننده‌تر از آینده‌ی کاکتوس‌ها ترسیم می‌کند.

خشکسالی حتی بدون کشتن کاکتوس‌ها می‌تواند بقای آن‌ها را تهدید کند. کمبود آب ممکن است رشد گیاه را کند یا فرایند گل‌دهی و تولیدمثل را مختل کند. برای نمونه، کاکتوس‌های غول‌پیکر ساگوارو در بیابان سونورا هنگام خشکسالی‌های طولانی کمتر گل می‌دهند و درنتیجه، کمتر تولیدمثل می‌کنند.

افزایش دمای شبانه نیز تهدید دیگری محسوب می‌شود. بسیاری از کاکتوس‌ها برای کاهش اتلاف آب، روزنه‌های خود را شب‌هنگام باز می‌کنند و دی‌اکسید کربن جذب می‌کنند. گرم‌ترشدن شب‌ها می‌تواند این سازوکار را مختل کند.

در کنار تغییرات اقلیمی، نابودی زیستگاه‌ها و برداشت غیرقانونی کاکتوس‌ها برای فروش به مجموعه‌داران، فشار بیشتری بر جمعیت این گیاهان وارد می‌کند. اکوسیستم‌های بیابانی نیز برخلاف ظاهرشان بسیار شکننده‌اند و احیای آن‌ها پس از تخریب ممکن است دهه‌ها طول بکشد.

برخی گونه‌های کاکتوس شاید بتوانند با گسترش تدریجی جمعیت خود به مناطقی با شرایط اقلیمی مناسب‌تر، از خطر انقراض در امان بمانند. بااین‌حال، همه‌ی گونه‌ها چنین فرصتی ندارند.

پژوهشگران امیدوارند یافته‌های جدید به شناسایی گونه‌ها و زیستگاه‌های آسیب‌پذیر کمک کند. حفاظت از زیستگاه‌های طبیعی و انتقال گونه‌های در معرض خطر به باغ‌های گیاه‌شناسی، از راهکارهایی است که می‌تواند شانس بقای کاکتوس‌ها را در جهانی گرم‌تر و خشک‌تر افزایش دهد.