امروزه توسعه منطقي و پايدار شهرها در كشورهاي در حال توسعه به يك نياز تبديل شده است . مديريت اين قبيل شهرها در تكاپو هستند تا شهرها در مسير توسعه همه جانبه قرار گيرند. با توجه به اينكه بيشترين رشد جمعيت شهري آينده جهان در كشورهاي در حال توسعه خواهد بود، دغدغه بيشتري براي نيل به توسعه پايداري شهري در اين كشورها وجود دارد. يقينا معضلات موجود شهرها سبب عزيمت و گرايش انديشه مديران به سوي برخورداري از شهر هاي توسعه يافته شده است.

شهر هاي بزرگ با رشد بالاي جمعيت و گسترش بي حد كالبدي روبرو هسنتد . اين روند موجب سرگشتگي شهروندان و حتي برخي مديران شده است .

با توسعه روزانه شهري شدن زندگي بشر مفاهيم مربوط به توسعه پايدار به اين حيطه وارد شد و توسعه پايدار شهر محصول نگاه هاي جديد به عدالت اجتماعي,فضايي و محيطي نسبت به شهر است. شهرها در سال 2020 جمعيتي معادل 75 درصد کل جهان را در عيني در خود جاي خواهند داد که تقريبا 2 درصد از فضاي شهري را در اختيار دارند. بنابر اين اين تراکم عجيب و بي سابقه جمعيت و نياز عمومي به جذب منابع اساسي منجر به بهره برداري هاي غير طبيعي از منابع محلي و استثمار منابع همسايگي خواهد شد. آثار اين توسعه با پس ماند هاي غير قابل پيش بيني به جاي مانده از شهرها ادامه داشته و آلودگي ها و بيماري ها و گونه هاي زندگي حاشيه اي جديد محصول اين توسعه خواهد بود .

اما توسعه پايدار شهري به عنوان جزئي از توسعه پايدار بر پايه استفاده معقول از منابع طبيعي استوار شده است و در اين نوع توسعه ملاحظات سه گانه, محيطي, اقتصادي و اجتماعي در کنار هم لحاظ خواهد شد.بنابر اين شهر پايدار برآمده از فرايند توسعه اي است که ذ هنيت و امکان ارتقاي هميشگي سلامت اجتماعي - اقتصادي بوم شناسانه شهر و منطقه را فراهم کرده و اين ذهنيت و امکان را به عينيت و اقدام مبدل ساخته است.

بنابر اين راهکارهاي زير به عنوان راهکارهاي توسعه پايدار شهري مطرح است:
1- حداقل سازي پيامد هاي زيست محيطي
2- حداقل سازي مصرف منابع تجديد ناپذير
3- بهره برداري از منابع تجديد پذير

در اين مسير به ناچار سياست هايي مثل کاهش اتکا به خودروي شخصي, افزايش فشردگي کالبدي در توسعه شهري, حفاظت و احياي نظام هاي طبيعي در شهر و منطقه پيراموني, کاهش مصرف منابع و توليد آلودگي در شهر و منطقه, بهبود زيست پذيري اجتماعات بشري, پايندگي و تقويت اقتصاد شهري و اصلاح نظام اداري و حکمراني شهري, بايستي اعمال شود تا شهر به سمت پايداري هدايت شود.

در راستاي تحقق توسعه پايدار شهري مي بايست شرايطي فراهم شود تا امكان بستر سازي توسعه پايدار انساني و بهبود رفاه اجتماعي شهروندي، فراهم گردد كه در اين بستر مي توان به برقراري عدالت اجتماعي، طراحي اقليمي هماهنگ با محيط زيست انساني ، تقويت ساختارهاي همبستگي اجتماعي همچون تعهد و مسئوليت پذيري، تقويت بنيانهاي اجتماعي و خانوادگي و احياي محيط زيست همگاني وايجاد انتظام ساختاري در فضاي شهري براي ادراك زيباشناختي و خوانايي شهري و بهبود بهره گيري از فضاهاي شهري و افزايش رضايت شهروندي و يكپارچگي بخشي به ساختار بصري محيط و منظر شهري اشاره كرد

* کاندیدای شورای شهر تهران
   کد انتخاباتی 7659