«سلام دوستان

ساعت 6 صبح سه شنبه است. ملاقات های دیروز خوب بود. امروز هم ادامه دارد. چند مصاحبه هم کردم که صدا و سیما شاید پخش کند. ضمنا از خبرنگار خوب صدا و سیما خواستم که مصاحبه را در کنار فرش اهدایی به سازمان ملل متحد در زمان سفارتم، که شعر بنی آدم سعدی را با آن به سازمان ملل متحد آوردم، انجام دهد. اگر فرصت کردید نگاه کنید.

یک مصاحبه هم با المانیتور داشتم که امروز چاپ شد.

دو توییت هم در مورد سخنان اباما پس از ملاقات او با نتانیاهو نوشتم که با تندترین لحن مؤدبانه حرف‌ها و جهت‌گیری اوباما را به شدت نقد کردم. اگر اجازه بدهید می‌خواستم تحلیل خودم را در مورد این سخنان خدمت شما تقدیم کنم.

چند روزی است در این صفحه و در مصاحبه‌های داخلی به محضر مردم خوب‌مان عرض کرده‌ام که هفته گذشته تنها آغاز یک مسیر دشوار و پر فراز و نشیب بود. نه می‌بایست در این مسیر از یک تحول مثبت ذوق زده شد و نه می‌شود با یک مشکل از پیگیری عزت‌مندانه منافع کشور باز ایستاد. مهم‌تر از همه این که نباید برای پیشبرد منافع داخلی و تبلیغات زودگذر دیدگاه های جناحی، تحولات و اقدامات را به شکلی معرفی کرد که منافع ملی را خدشه دار کند و یا پیام غلط به طرف مذاکره بدهد.

نتانیاهو و جناح تندرو آمریکا به شدت نگرانند. منزوی شده‌اند. 75 درصد مردم آمریکا می‌خواهند موضوع هسته‌یی با مذاکره حل شود. این در حالی است که تنها چند ماه پیش اکثریت قاطع آمریکایی‌ها تنها راه برای حل موضوع با ایران را راه نظامی می‌دانستند. معلوم است که جنگ طلبان باید از روحانی بترسند.

نتانیاهو از بعدازظهر جمعه با چندین سرمقاله توسط ستون‌نویس‌های سرشناس لابی اسراییل ضدحمله خود را شروع کرد و سراسیمه برای جلوگیری از هرگونه پیشرفت مذاکرات هسته ای به واشنگتن رفت. امروز هم در نیویورک در سازمان ملل متحد سخنرانی می کند و یک نمایش فریب کارانه دیگر را ارائه خواهد داد.

تمام هدف نتانیاهو و لابی صهیونیستی این است که مانع پیشرفت مذاکرات شوند تا بتوانند بر کنگره برای تحریم بیش‌تر و بستن دست رییس‌جمهور برای رسیده به راه‌حل مذاکراتی (که هدف تحریم‌هایی است که در مجلس نمایندگان تصویب شده و در سنا در حال بررسی است) فشار بیاورند.

مصاحبه یک‌شنبه وزیر خارجه آمریکا با برنامه 60 دقیقه که در آن گفت ظرف سه ماه می‌توانیم موضوع هسته‌یی را حل کنیم، پاسخی به این فشارهاست، که اتفاقا نتانیاهو و لابی صهیونیستی در آمریکا که منافع اسراییل را بر منافع آمریکا ترجیح می‌دهند و برای رسیدن به اهداف پلیدشان از هر فشار و تهدید و تطمیع و پرونده سازی و ... استفاده می‌کنند را نگران‌تر کرده است.

حرف‌های اوباما در این میان کاملا غیرقابل قبول بود و هیچ نشانی از نقشی که رییس‌جمهور آمریکا باید برای حل موضوع هسته‌یی در کشورش ایفا کرده، و به جای دنباله‌روی از تندروها، رهبری کشورش را در این موضوع تاریخی بدست گیرد، نداشت. اما غیرقابل پیش‌بینی نبود. معلوم بود تلاش دارد نتانیاهو و برخی کشورهای عربی (که متأسفانه آن‌ها هم برای جلوگیری از حل موضوع هسته‌یی با صهیونیست‌ها هم داستان شده‌اند) را آرام کند.

می‌دانیم که بسیاری در آمریکا به دنبال بهانه برای فشار به ملت بزرگ ایرانند. می‌دانیم که جنگ طلبان از حل موضوعات نگرانند و حیات خود را در هراس‌افکنی و دروغ‌بافی می‌بینند. می‌دانیم که مقامات آمریکایی حتی اگر حسن نیست هم داشته باشند (که هنوز نشان جدی از آن ندیده‌ایم) به شدت از این گروه‌های فشار تأثیر می‌پذیرند. می‌دانیم که بین اظهارات علنی‌شان و حرف‌های‌شان در مذاکرات (حتی در برابر کل اعضای 1+5) اختلاف است. اتفاقا به دلیل همین پیچیدگی‌هاست که از ابتدا تذکر دادیم که راه دشورای در پیش است. مثل بعضی‌ها در گذشته بعد از یک مذاکره خوب ذوق زده نشدیم. با چشمانی باز منافع مردم بزرگ ایران را دنبال می‌کنیم.

ولی اجازه نخواهیم داد که نتانیاهو آینده مذاکرات ما را تعیین کند.

از این حرف‌ها زیاد خواهیم شنید. به محکم‌ترین شکل هم جواب خواهیم داد. مهم آن است که بدانیم مسیر دشواری شروع شده است. این مسیر یک نبرد دیپلماتیک است و نه یک رابطه دوستانه و صمیمی. امر برای هیچ‌کس در دولت مشتبه نشده است. نمی‌دانم چرا برخی از دوستان در صحبت‌ها به شکلی اظهارنظر و نصیحت مشفقانه می‌فرمایند که گویی رییس‌جمهور و بنده که هریک بیش از سی سال سابقه کار سیاست خارجی داریم از درک بدیهیات سیاست ناتوانیم. این حرف‌ها ممکن است برای سخنرانی خوب باشد، اما برادران عزیز بدانند که پیام بسیار بدی برای طرف مقابل دارد و مذاکره‌کنندگان شما (یا به قولی سربازان خط مقدم شما را) ناپخته و زودباور جلوه می دهد.

خدا نگهدار شما و ایران اسلامی عزیز باد