درست در این هنگامه پر از خیر و نیکی، فردی آنهم از جایگاه رفیعی که پیشینیان مان قدسی اش دانسته و بدون طهارت بر آن موضع گام نمی نهادند؛ نه حرمت مکان نگه داشته و نه درک زمان کرده و نه کلام به ادب و متانت گفت.

سخن از یاوه گویی! (شرمگین از بکارگیری واژه ای که جز آن نمی توان این گفتار را باز شناساند) فردی است که این بار همانند چندین و چند باری که عنان کلام از کف بدر داده و بی توجه به حرمت عنوانی که با خود یدک می کشد، دهان را گشوده و از بالای منبری که رسول خدا بر آن تکیه می زد لب به فحاشی گشوده است، او البته این بار هتاکی و گستاخی را از حد برون کرده و این بار یک شخصیت بزرگ ملی، مذهبی را آماج تندگویی های بی شرمانه خود کرده است.

در بدو انتشار خبر هاج و واج مانده بودیم که آخر مگر می شود از تریبون عمومی در روز عرفه و در حضور آنانی که برای جلای جان و آرامش روان معتکف ذات احدیت شده و به درگاهش توبه کنان آمده اند، فردی که زبان به کلمات و واژگان پر بار دعای عرفه زینت داده، اینچنین جملات سخیف و بی پایه ای را واگویه کند.

منصور ارضی که شهره به این گستاخی های کلامی بی پروایانه و سخیفانه است این بار استوانه اعتدال ورزی در صحنه سیاسی، یار و یاور امام (ره) و همراه همیشگی رهبری را با تندترین الفاظ خطاب کرده و او را پیر... خوانده است.

انعقاد این کلام که برایمان مسجل شد لحظه ای به فکر فرو رفته و گفتیم آیا اینجا ایران است؟ آیا ما در 35 سالگلی پیروزی انقلابی قرار داریم که هاشمی از بنیان گذارانش بوده و حال اینچنین هتکانه درباره اش سخن گفته می شود؟ آیا تا بدین حد دموکرات منش شده ایم!!! که رئیس مجمع تشخیص مصلحت نظام را در ساحت عمومی و در میان هزاران نفر از مردم اینگونه خطاب کنند؟

اصلا فارغ از تمامی این سخنان و بدور از شانیت رسمی و جایگاه حقوقی هاشمی رفسنجانی، مگر آیت الله شان و جایگاه مذهبی نداشته و ندارد که اینگونه سخن درباره وی گفته می شود؟ چرا فردی به خود اجازه می دهد حرمت روحانیت معظم را هتک کرده و یک آیت الله را اینگونه از بالای منبر و در نظام مقدس جمهوری اسلامی خطاب قرار دهد؟

براستی آنان که کفن پوشیده و در برابر قلیلی از این الفاظ خیابان ها را در می نوردیدند کجایند که در برابر این هتک حرمت پاسخ بگویند؟ نکند اینجا هم خودی و نخودی و تفسیر من عندی حکفرماست؟!

این اقدام نه توهین به هاشمی است؛ چرا که همگان او را شناخته و می شناسند و با این گزافه گویی ها ساحت آنکه محبوب قلوب ملت است و هر روز بر ارج و قربش افزوده می گردد لکه ای به خود نمی گیرد که با توهین اینچنین افرادی بر محبوبیت وی نیز افزوده می شود

اما سخن اینجاست که این بی حرمتی به ساحت روحانیت و یک شخصیت ملی و سیاسی است؛ و از طرف دیگر توهین به ارزش ها و المان های مذهبی است که دستاویز سیاست بازی عده ای خاص می شود و حرمتش در میان عوام شکسته، ثلمه ای بزرگ که به این راحتی ها قابل چشم پوشی نیست.

اینکه اینان از محبوبیت و دایره نفوذ هاشمی علی رغم سال ها تخریب پردامنه و گستاخانه در بیم رفته و اینگونه سخن می گویند شکی نیست اما دستگاه قضایی کشور وظیفه دارد که در برابر این توهین های غیر اخلاقی و هتاکانه وارد عمل شده و مدعی العموم همانگونه که با بیان کوچکترین سخنی از سوی فرزند آیت الله هاشمی به میدان می آید و به وظیفه قانونی خود عمل می کند باید از حیث جرم عمومی که رخ داده بدون شکایت آیت الله نیز وارد عمل شده و فرد خاطی را بنا به مواد و بندهای قوانین موضوعه به دادگاه بخواند.

براستی اگر قرار باشد افراط گران بی محابا به پیشرفته و خود را در معرض رسیدگی قانونی به اظهاراتشان نداند معلوم نیست تا کجا به پیش رفته و چه اقداماتی را به منصه ظهور خواهند رساند.

اکنون که اعتدال و خرد ورزی گفتمان غالب و مورد امتنان ملت قرار گرفته و همه چیز بر مدار میانه روی و عقلانیت در گردش است اینگونه افراد با هوچی گری قصد برهم زدن این فضای همدلی و هم افزایی را دارند که باید پاسخی درخور به آنان داده شده والا آسیب های پیامدی که دامن گیر همگان خواهد شد را کسی یارای ایستایش نخواهد بود. به امید آنکه نه در حرف که در عمل رسم مسلمانی بجا بیاوریم و اخلاق اسلامیراسرلوحه خود قرار دهیم.