شهید « محسن کشکولی» به واسطه خدمات صادقانه، سوابق درخشان، پیگیری، جدیت، تعهد، عدالت و رسیدگی به امور کارکنان همیشه مورد تشویق و تفقد مسوولان رده بالا قرار می گرفت.

به گزارش پایگاه اطلاع رسانی 'وحدت عاشقان شهادت' ، شهید کشکولی که اهل استان فارس بود و به هنگام ماموریت در یک سانحه تصادف به درجه رفیع شهادت نائل آمد.

محمدمهدی کشکولی فرزند شهید محسن کشکولی این گونه زندگینامه پدر شهیدش را بیان می کند:

محسن کشکولی در سال 1339 در خانواده ای اصیل از طوایف کشکولی بزرگ دیده به جهان گشود و در سال 1360 پس از اخذ دیپلم و طی دوره های آموزشی نظامی متعدد عازم جبهه های نبرد حق علیه باطل شد.

محسن در مدت یکصد ماه که در مناطق عملیاتی بود در رده های مختلف فرماندهی دوشادوش سایر رزمندگان مردانه جنگید.

پس از خاتمه جنگ تحمیلی، وی به دلیل دارابودن دانش بالای نظامی و پشتکار به منظور انتقال دانش و تجربیات نظامی خود، در مراکز دانشگاهی به عنوان استاد به خدمت مشغول شد.

در تاریخ 27 مرداد سال 1380 در حین انجام ماموریت بر اثر سانحه تصادف اتومبیل به دیدار پروردگار در سرای جاودان شتافت. پیکر پاک و مطهرش روز 29 مرداد با حضور همرزمانش تشییع و پس از طواف برگرد حرم مطهر شاه چراغ (ع) به منزلگاه ابدی خود در دارالرحمه شیراز انتقال یافت.



وصیت نامه شهید محسن کشکولی

شهید کشکولی از شهدای وحدت 60 در وصیت نامه خود اینگونه نوشته است، اگر چه دنیا زیبا و دوست داشتنی است و انسان را به طرف خود جذب می نماید اما خانه پاداش الهی، خانه آخرت، خیلی از دنیا زیباتر است. خیلی از دنیا بالاتر و عالی تر است.

اگر تمام دنیا را داشته باشی آخر باید گذاشت و رفت. پس چرا انسان آن را در راه خدا انفاق نکند و اگر بدن های ما ساخته شده است که آخر کار بمیرد پس چرا در راه خدا با شمشیر قطعه قطعه نشود. امید است خداوند شهادت را نصیب ما نماید.

از طرف خدای رحمان و غفور طلب بخشش می کنم و امید بر آنست که به لطف و کرم خویش از سر خطاهای گذشته ام درگذرد و آن چنان که خود می خواهد مرا در رده صالحین قرار دهد.

با حمد و سپاس ایزد متعال که اولین و آخرالاخرین است درود و سلام خداوند بر پیغمبر رسول الله محمد خاتم الانبیاء (ص) و سلام و درود بر اولیاء الله، ائمه اطهار سلام الله علیهم اجمعین و سلام خدا بر رهبر عالی قدر انقلاب، امام خمینی (ره) نائب برحق مهدی (عج) که از برکت وجود چنین رهبری اسلام را به ما برگرداند و ما که راه جهنم بودن خواسته خویش می پیمودیم را برگرداند و به سوی سعادت دنیا و آخرت رهبری نمود.

اینجانب اگر چه وجودم برای اسلام جز ضرر و زیان چیز دیگری به دنبال نداشت اما از خداوند تبارک و تعالی خواهانم که لااقل این جان ناقابل مرا و این خون ناتمییز مرا برای آبیاری درخت پربرکت اسلام بریزد تا بلکه خون، گناهانم را بریزد و گرنه هر چه سعی نمودم نتوانستم عملم را خالص کنم.

من زبانم نمی گردد که ادعای مسلمانی کنم چرا که وقتی عمل خویش را بیاد می آورم و بر سر نماز به خود می آمدم که ای وای بر من بیچاره که چقدر خداوند رحمان رحیم باشد که این همه گناه را ببخشد. اما همین که می شنیدم که ناامیدی از جنود شیطان است قوت می گرفتم و به یاد اسماء خدا می افتادم که انه کان توابا.

خدای بزرگ را سپاس می گویم که آن همه نعمت های دنیوی و معنوی را به بشر هدیه کرد و خلق را از نعمت هایش منت زده کرد. خدایا چه کنم که نمی توانم با این زبان که گناه ها کرده است حرف هایی که نباید بزند زده است حرف های خلاف تو زده است. سخن برای تو نگفته است. در راه تو بدگویی ها کرده است؛ چه کنم اما چاره ای ندارم جز گدایی و خجالت زدگی که به درگاه پر برکت تو دراز کنم.

خدایا تو گفتی که رحمان و رحیم هستی بخشنده و مهربان هستی. آمده ام به درگاهت ای خدا فقط تو می دانی که در قلب من چیست، چه می گذرد، تو فقط سمیع و بصیر هستی، تو فقط عالم دانایی، تو فقط از همه چیز خبر داری، اکنون زبانم لال شده است، نمی توانم دردها را بگویم و دارویش را از تو بگیرم.

خدایا تو می دانی که من همیشه سعی کرده ام از تو در دعا بخواهم، چون که تقواست که می تواند ما را از مشکلات نجات دهد. از تو اراده خواستم چون که اراده مصمم و ایمان است که می تواند جلوی غول دشمنان داخلی و خارجی بایستد و می تواند هوی و هوس ها را بگیرد. خدایا مرا در این راه که تو قلب منی پیروز گردان. خدایا چقدر گناه کردم. چه گناه های بی شماری که در هر ثانیه از من سر می زد.

اما تو را با چشمانم می دیدم که می گفتی توبه ات را می بخشم. از همه حلالیت می طلبم و همه را به خداوند کریم می سپارم از پدر و مادرم به خاطر زحمات فراوان آنها تقاضای بخشش دارم. زن و فرزندم را سفارش به تقوای الهی می کنم که نتوانستم ذره ای از زحمتشان را پاسخ بگویم.

از تمام کسانی که در مورد آن ها ظلمی، بی حرمتی روا شده طلب عفو می نمایم. چنان چه حقی در هر مورد به گردن کسی دارم با خلوص نیت می بخشم.

این شهید در پایان وصیتنامه اش عنوان « محسن کشکولی - گدای درگاه الهی» را نوشته است.

روحش شاد و یادش گرامی.