برنی سندرز، کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری آمریکا از نظام حاکم بر این کشور انتقاد کرد.

به گزارش «انتخاب»، متن سخنرانی کم سابقه ی سندرز در سیاتل در زیر آمده است:

«همه‌ی کسانی که این‌جا دور هم جمع شده‌اند یک اصل مهم تاریخی را می‌دانند: در تاریخ کشور ما، تغییر هیچ‌گاه از بالا به پایین اتفاق نیافتاده. تغییر همیشه از پایین به بالا اتفاق می‌افتد.

شرکت‌های تجاری و کارفرماها هرگز به کارگران اجازه‌ی تشکیل اتحادیه‌ها را نمی‌دانند. این کارگران بودند که برای حقوق صنفی خود مبارزه کردند. میلیون‌ها امریکایی‌ آفریقایی‌تبار و سفیدپوست‌های متحدشان برای سال‌ها ایستادند و جنگیدند و کتک خوردند و به زندان افتادند و حتی جان‌شان را از دست دادند تا بگویند که نژادپرستی و تعصب و جداسازی نژادی در امریکا قابل قبول نیست. صد سال پیش، که از نظر تاریخی زمان زیادی حساب نمی‌شود، زنان در امریکا حق رأی نداشتند، نمی‌توانستند به مدرسه‌ و دانشگاهی که می‌خواهند بروند، نمی‌توانستند کاری که دوست دارند انجام دهند. همین صد سال پیش... اما زنان و نیز مردانی که با آن‌ها متحد بودند، کنار یکدیگر ایستادند. زنان اعتصاب غذا کردند، به زندان افتادند، حتی کشته شدند تا بگویند که زنان در امریکا شهروند درجه‌ی دوم نخواهند بودو تغییر همیشه این‌گونه اتفاق می‌افتد.

تغییر وقتی اتفاق می‌افتد که مردم به خودشان بیایند و بگویند که وضعیت فعلی قابل قبول نیست. نژادپرستی قابل قبول نیست. زن‌ستیزی و جنسیت گرایی قابل قبول نیست. و فکر می‌کنم که ما امروز در آن لحظه‌ای از تاریخ‌مان هستیم که بگوییم وضعیت فعلی قابل قبول نیست. از رسانه‌های تجاری و تصویری که آن‌ها از واقعیت می‌دهند فراتر برویم و «نه» بگوییم. در عوض بپرسیم چرا امریکا در مقایسه با تمام کشورهای مهم، بیشترین نابرابری در درآمد و ثروت را دارد؟ این قابل قبول نیست! چرا ما باید بالاترین نرخ فقر میان کودکان را بین تقریبا تمام ملت‌های روی کره‌ی زمین داشته باشیم؟ قابل قبول نیست! چرا مردم امریکا باید دو یا سه شغل داشته باشند تا بتوانند از پس مخارج درمانی خود بربیایند؟ قابل قبول نیست! چرا بیلیونرها می‌توانند انتخابات را بخرند؟ قابل قبول نیست! چرا ما تنها کشور بزرگ دنیا هستیم که خدمات درمانی و مرخصی با حقوق از کار بعد از بچه‌دارشدن را برای همه‌ی مردم ضمانت نمی‌کنیم؟

این کمپین درباره‌ی بازتعریف ما به عنوان یک ملت/مردم است. این کمپین برای نه گفتن به سیاست‌ دستگاه حاکم است. نه گفتن به اقتصاد دستگاه حاکم. این کمپین یعنی درک این موضوع که اگر میلیون‌ها نفر از کسانی که از روند سیاسی دلسرد شده‌اند، کارگرانی که از آن چه در واشنگتن می‌گذرد بیزارند، جوان‌هایی که تا به حال هرگز در زندگی‌شان رأی نداده‌اند… اگر ما به یکدیگر بپیوندیم و به ترامپ‌های دنیا اجازه ندهیم که ما را از یکدیگر جدا کنند، اگر دولتی را مطالبه کنیم که همه‌ی ما را نمایندگی کند و نه فقط تعدادی از افراد ثروت‌مند که به کمپین‌های انتخاباتی کمک مالی می‌کنند… آن‌وقت هیچ چیزی نیست که نتوانیم از پس آن بربیاییم. این چیزی است که کمپین ما برای آن مبارزه می‌کند.»