پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : یکي از افتخارات ايرانيان، پيشينه تاريخي اين سرزمين کهن و همراهی با آداب انسانی دین مبین اسلام می باشد.اگرچه حفظ و نگهداري از این عظمت ملی در طول سالهاي گذشته همواره با تهديدهايي نيز مواجه شده ، اما همواره اين روحيه در نزد ايرانيان وجود دارد که براي نشان دادن ارزش و اعتبار خود و اثبات حقانیت نظراتشان به هیچ دستاویز غیر اخلاقی تمسک نمی جویند و بر اساس مبانی دینی و ملی شان هرگز رفتارهای بد و ناپسند را حتی درصورت تحقق اشاعه نمی دهند چراکه نیاز به تبرئه خود و نجات از مورد سوال واقع شدن در برابر دیگران را عامل این رفتار می دانند.
به گزارش سرویس دین و اندیشه پایگاه خبری تحلیلی انتخاب Entekhab.Ir ، البته عامل دیگری هم برای این نوع رفتار ناپسند وجود دارد و آن میل به جاودانگی است."ميل به جاودانگي دنیوی" بهطور طبيعي در همه افراد وجود دارد و نميتوان کسي را يافت که روياي ماندگاري نام خود را در تاريخ و سیاست نداشته باشد. لذا برخی افشا گری ها گاه برای حذف رقیب و برای دستیابی به همین تمایلات دنیوی است.
خداوند در آیه 12 سوره نور می فرماید: «لولا اذ سمعتموه ظن المؤمنون و المؤمنات بانفسهم خیرا؛ چرا هنگامی که آن (تهمت) را شنیدید، مردان و زنان مومن نسبت به خودشان گمان نیک نبردند».
مسلمان " من " و " او " نباید داشته باشد، مسلمان باید بداند عرض مسلمان عرض اوست، آبروی مسلمان آبروی خودش است.
این ایام که خبرهای مختلفی درمورد رمال ها و جن گیرهای "جریان انحرافی" و شناسایی سریع افراد منتسب به آن مطرح می شود ، منتشر کنندگان خبرها کمتر به آثار اجتماعی آنها می اندیشند. بیان رفتارهایی که در هر سطح آن در جامعه قبیح است و مورد نکوهش و مردم حتی سخن گفتن درمورد آن را صحیح نمی دانند!
به گزارش سرویس دین و اندیشه پایگاه خبری تحلیلی انتخاب Entekhab.Ir، این رفتار آرامـش روحـى جـامـعـه را دچـار اخـتـلال مـى كـند و سبب مى شود كه مردم همواره در حالت تشویش و نگرانى به سر برند؛ چرا كـه هـر آن مـمـكـن است از سوى هر كسی مورد اتهام قرار گیرند و حیثیت و آبرویشان بر بـاد رود و چنین حالتى ثبات زندگى فردى و اجتماعى را بر باد مى دهد. علاوه بر اینكه سبب بسیارى از امراض روانى و جنگ اعصاب نیز مى شود.
مطرح كردن گناه و كارهاى زشت دیگران، خواه راست باشد یا دروغ، قبحِ گناه و حرمت را در جامعه مـى شـكند و دیگران را نیز به ارتكاب آن تشویق مى كند. چنین كارى در قرآن، ترویج فحشا و زشتیها محسوب شده و تهمت به دیگران از مصادیق بارز آن است!»
البته بیان زشتی های موجود در جامعه نادرست نیست ، اما باید توجه شود که این زشتی ها امروز و دیروز اتفاق نیافتاده و آقای X و خانم Y عامل آن نبوده اند و شاید حاصل بی توجهی خود ما بوده که اگر در آغاز با جامعه در میان گذاشته می شد ریشه های این رفتار قبیح هم خشک می گشت و نمی شد مصداق این بیت که :
سرچشمه شاید گرفتن به بیل چو پر شد نشاید گذشتن به پیل
و امروز باز باید از مردم کمک گرفت تا ریشه ی این جریان خشکانده شود و دیگر رمالی و جن گیری و خرافه پرستی در جامعه از بین برود و اندیشه پاک اسلام عزیز توسط علما و اندیشمندان و نخبگان در جامعه ترویج گردد و مجال حضور مجدد این بی خردی ها در جامعه گرفته شود.
