وضعيت تلفات برق در بخش نيروگاههاي حرارتي كشور از سال 1380 تا 1391 با 86 درصد افزايش مواجه شده است.علاوه بر اين، بخشي از برق توليدي نيروگاهها در شبكههاي انتقال و توزيع تلف مي شوند كه در ايران رقم قابل توجهي است. در مورد كاهش تلفات در شبكههاي انتقال و توزيع تا قبل از سال 1386 به رغم آنكه در مورد نحوه كاهش آن از سوي مجلس و وزارت نيرو مباحثي مطرح و پيگيري هايي به عمل مي آمد اما اهداف مشخص قانوني مصوب نشده بود.
وزارت نيرو نيز عدم كاهش تلفات را در نبود و يا كمبود اعتبارات مربوط به نوسازي شبكهها به ويژه شبكههاي توزيع عنوان مي كرد. اما در سال 1386 رويه جديدي براي كاهش تلفات در پيش گرفته شد و براي اين موضوع اهداف قانوني مصوب شد.
در ايران بيشترين ميزان تلفات در شبكههاي توزيع به ويژه شبكه فشار ضعيف است. زيرا عموما برق مشتركين با قدرت درخواستي حتي تا 250 كيلووات و گاهش بيشتر هم با فشار ضعيف تامين مي شود. علاوه بر آن طولاني بودن خطوط فشار متوسط و فشار ضعيف در افزايش تلفات موثر است.
در كنار اين مباحث ، موضوع به برق رساني روستاها كه انتقال برق با خطوط طولاني فشار متوسط در فواصل زياد با فشار ضعيف به داخل و حاشيه روستاها را نيز بايد اضافه كرد. به ويژه وجود خطوط سرويس تا 200 متر در روستاها سبب افزايش تلفات مي شود. در شبكه برق ايران بالغ بر 52 درصد خطوط فشار متوسط و 34 درصد خطوط فشار ضعيف كشور جهت برق رساني به روستاها احداث شده است. گرچه مصارف برق روستايي در مقايسه با مصارف شهري كمتر است ولي به هر حال طولاني بودن شبكههاي فشار متوسط و توزيع روستايي هم در افزايش تلفات نقش بسياري دارد.
