پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : سيدمهدي رحمتي روز سه شنبه هنگام انعقاد
قرارداد و در حاليکه خبرنگاران از وي خواستند در خصوص پيوستن خود به
استقلال با آنها گفتگو کند، آنها را به نشست خبري روز چهارشنبه خود ارجاع
داد. اينکه يک دروازه بان و آن هم از نوع ايراني آن که هنوز اشتهار آسيايي
لازم را هم کسب نکرده و چه برسد به موقعيت ممتاز جهاني، چنين رفتاري با
نمايندگان رسانه مي کند، جاي بسي تعمق دارد.
خبرنگاري که مطابق با وظيفه شغلي خود در محل عقد قرارداد بازيکن حضور
پيدا کرده، چنين حقي را دارد که از شرايط انعقاد قرارداد بازيکن از زبان
خود بازيکن اطلاع حاصل کند و آن را در اختيار مخاطبان رسانه اش قرار دهد.
اين در حالي است که بازيکن فوتبال که همه هست و نيست خود را مديون
خبرنگار و مردم است، جواب سربالا مي دهد و آنها را مي تاراند. فوتبال ايران
که به راستي روزهاي تلخ و مايوس کننده اي را پشت سر مي گذراند و با اغماض
به تيم چهارم آسيا تبديل شده، هر روز شاهد صحنه هايي است که البته تازگي
ندارد.
در فوتبال ايران کار به جايي رسيده که بازيکنان يکه تازي مي کنند و براي مربي و مديرعامل خط و نشان مي کشند.
امروز، بهترين تيم جهان بي ترديد بارسلوناست و طبيعتا بهترين بازيکنان جهان هم در اين تيم حضور دارند. تيمي که به قول " پل اسکولز
" فاصله اش با تيم دوم جهان (منچستريونايتد) يک ميليون مايل است،
بازيکناني دارد که جام قهرماني اروپا را به يکديگر تعارف مي زنند و براي
موفقيت هم سر و دست مي کشند.
اينجا در فوتبال ايران، بازيکني که ميليونها مايل با استانداردهاي روز
فوتبال جهان فاصله دارد، براي خود نشست خبري مي گذارد و آن يکي (عليرضا
حقيقي) براي مربيان تيم خط و نشان مي کشد که چون آنها فلان دروازه بان را
به خدمت گرفته اند پس از اين تيم مي رود.
چه خبر است در اين فوتبال؟! فوتبالي که در هيچ رده اي در آسيا مدعي
نيست و تيم هاي باشگاهي آن هم سال هاي سال است که يک جام قاره اي نبرده اند
که اين همه افاده ندارد! امروز سقف آرزوي هوادار پرسپوليس و استقلال، صعود
از مرحله گروهي رقابت هاي ليگ قهرمانان آسياست.
براستي اين " پز " دادن ها و طاقچه بالا گذاشتن
ها از کجا آمده است؟! اين بازيکن سالاري که يکي از مقصران اصلي آن هم خود
رسانه ها هستند بشدت به اعماق فوتبال ايران ريشه دوانيده است.
ورزش ايران با کشتي و وزنه برداري شناخته شده تر است اما پول بي حساب
به شکم سيري ناپذير اين فوتبال تزريق مي شود. درحاليکه خروجي آن " هيچ
" است. تکواندو، بسکتبال و فوتبال 7 نفره (معلولان) ما افتخار مي آفرينند
اما کسي به دنبال عقد قراردادهاي آنچناني با آنها نيست که هيچ، در بعضي
موارد پاداش هايي که به آنها وعده داده شده هم به باد فراموشي سپرده مي
شود.
بازيکنان فوتبال ما در تصاويري که ميليون ها بيننده دارد به يکديگر لگد
مي پرانند و فحاشي مي کنند اما باز هم مورد توجهند. مشکل فوتبال ما با
وزارت ورزش و سازمان و اينگونه عناوين حل نمي شود. فوتبال ما هر روز بيش از
پيش به " باتلاق عدم " فرو مي رود و نجات دهنده اي نيست.
در اين ميان، پول بيت المال است که صرف نازکشيدن هاي بازيکناني مي شود که واقعا 10 سر و گردن از همتايان خارجي خود پايين تر هستند.
