انتشار خبرخودكشي  2نوجوان به تقليد از شخصيت هاي داستان ها و سريال هاي ماه رمضان كه مفاهيم روح، فرشته و شيطان را نمايش دادند اولين بازخورد عملي اين سريال ها بود.از ابتداي ماه مبارك رمضان و همزمان با پخش سريال هاي مناسبتي از تلويزيون، تاكنون دو كودك به تقليد از برخي از اين سريال ها دست به خودكشي زده اند و نگراني هايي را در سطح جامعه به دليل اثرگذاري منفي اين آثار به وجود آورده اند.

متأسفانه سال هاست كه مديران رسانه ملي در شناخت نيازهاي جامعه دچار سردرگمي شده اند و نتوانسته اند برنامه هاي خود را آن طور كه بايد، به مخاطبان ارائه دهند. درباره برنامه هاي مذهبي كه از تلويزيون پخش مي شوند بايد گفت معمولاً توليدات مذهبي با محوريت موضوعات كليدي مانند امام زمان(عج) و موضوع مهدويت و در مجموع برنامه هاي عقيدتي به ساعات پاياني شب كه كمتر مورد توجه و بازديد مخاطبان قرار مي گيرد منتقل مي شود و اين در حالي است كه آثاري به مراتب كم اهميت تر و سريال هاي طنز سطحي يا برنامه هاي تبليغاتي ساعات مناسب پخش را در اختيار خود دارند.

مثلا برنامه اي كه در آن يك روحاني به شكلي بسيار زيبا از لزوم تعامل با جوانان و شنيدن حرف هاي آنها از سوي مسؤولان سخن مي گويد و به بيان راهكار مي پردازد، نيمه شب پخش مي شود و در مقابل مديرعامل يك مجموعه توليد «تشك» بهترين زمان پخش را در اختيار مي گيرد تا محصول خود را تبليغ كند.در خصوص سريال ها و مجموعه هايي كه از شبكه هاي مختلف پخش مي شوند هم بايد گفت به نظر مي رسد اين آثار در بيشتر موارد براي گذراندن وقت به درد مي خورند و پيام خاصي را به مخاطب منتقل نمي كنند.متأسفانه مديريت سيما به اثرگذاري سوء اين مجموعه ها و حتي برخي سريال هاي ايراني بر مخاطبان توجهي ندارد و صرف توليد آثار، آنها را راضي كرده است.

هفته گذشته و بعد از پايان ماه مبارك رمضان، يك پسر 12 ساله به نام محمدمهدي به تقليد از سريال« 5 كيلومتر تا بهشت» دست به خودكشي زد تا ببيند والدينش بعد از به كما رفتنش، درباره او چه مي گويند.

محمدمهدي، زماني كه والدينش در خانه حضور نداشتند مقابل چشمان برادر كوچكترش اقدام به خودكشي كرد و برخلاف روح پريشان سريال 5 كيلومتر تا بهشت، فقط يك هفته توانست به حرف هاي والدينش گوش دهد و آنها بعد از يك هفته كه پزشكان مرگ مغزي او را اعلام كردند، با موافقت براي پيوند اعضاي بدن محمدمهدي، او را به خاك سپردند.

در فضاي سينماي جهان اين كار مرسوم است كه توليدكنندگان بر حسب محتواي مجموعه توليد شده، مخاطب خود را از نظر سني مشخص مي كنند و در مواردي كه مجموعه به هر دليلي براي مخاطب با سنين پايين مناسب نباشد با راه هاي مختلف آن را اعلام مي كنند تا نوجوانان اين مجموعه را نبينند اما در سينما و تلويزيون ايران اين كار كمتر صورت مي گيرد.
حال بايد ديد آيا مسؤولان صدا و سيما متوجه قدرت نفوذ و اثرگذاري مثبت و منفي آثار خود بر ذهن مخاطب شده اند يا همچنان مي خواهند بدون توجه به انتقادات، مسير قبلي خود را با همان رويكرد ادامه بدهند.
«پورمحمدي» مدير شبكه سوم سيما در مراسم تقدير از عوامل توليد سريال «5 كيلومتر تا بهشت» اظهار اميدواري كرد كه در آينده پسران و دختران جامعه از نظر اعتقادي و حجاب شبيه به «اميرحسين» و «آيدا» (بازيگران اين سريال) باشند. اما سوالي كه در اينجا مطرح مي شود اين است كه چرا ما بايد هميشه هنرمندان را فقط در آثار تلويزيوني (حرفي از سينما نزنيم بهتر است) با حجاب ببينيم؟ چرا آقاي پورمحمدي وضعيت ساختگي و مصنوعي بازيگران مخصوصاً بازيگران زن را بايد به عنوان الگويي براي جوانان معرفي كند؟آيا مديران سيما و آقاي پورمحمدي هنوز در عوالم چند دهه قبل سير مي كنند كه مردم فقط از طريق تلويزيون تغذيه شوند و افراد را همان گونه كه در تلويزيون هستند باور كنند؟

آيا آقاي پورمحمدي لحظه اي به اين موضوع فكر نمي كند كه جوانان مي توانند وضعيت اصلي پوشش بازيگران را از راه هاي ديگر ببينند؟ آيا مردم از خود نمي پرسند كه اين چه فيلمي بود كه حداقل تأثير را روي بازيگران خود مجموعه نگذاشته تا زمان پخش مراسم تقدير از عوامل، مسؤولان مجبور به سانسور حضور بسياري خانم ها نشوند؟! مسؤولان سيما چگونه مي خواهند پاسخ اين تضادها را كه در ذهن مخاطب ايجاد مي شود بدهند؟

طبق آخرين شنيده ها قبل از اينكه «محمدمهدي» خود را به بهشت برساند، نوجوان ديگري با الگوگيري از يكي ديگر از سريال هاي ماه مبارك رمضان، خود را به دار آويخت.اين پسر نوجوان يزدي به تقليد از يكي ديگر از سريال هاي ماه رمضان خود را به دار آويخت تا بعد از آن فرشته نجات خود را ببيند.