آنچه که ملتی را زنده نگاه می دارد امید است و امید جوانه نمی زند و میوه نمی دهد مگر که آرمانی وجود داشته باشد.
دقیق نمی دانم که تصوراتتان از بهشت در سنین ١٧ و ٥٦ چه بوده و هست، ولی بی گمان در هر دو موقعیت با خواستها و تصورات متنوع جوانان متکثر امروز فاصله دارید.
آنچه که ملتی را زنده نگاه می دارد امید است و امید جوانه نمی زند و میوه نمی دهد مگر که آرمانی وجود داشته باشد.
جوان امروز با قلبی امیدوار پا بر زمین عقلانیت دارد و چشم به آسمان آرمانگرایی دوخته است.
حالا که هم سالان شما هر روز در گردونه تدبیر، انحصار گرایی را تکرار می کنند، قرار نیست این تملک و خودخواهی بر سرمایه عظیم این نسل و ملت هم سایه بیافکند.
چرا که امید بذر هویت ما و تَکرار هر روزه آن به اتکای آرمانگرایی و عقلانیتمان جاری خواهد بود.
در سالگرد روزی که تبلور امید، آرمان و اراده ملت است بجای آنکه اینها را هدف بگیرید، ریشه اشتباهاتتان را در جای دیگری جستجو کنید که شاید همان نقطه اشتراک دیروز و امروزتان باشد.
پ.ن: عکس به هنگام ظهر ٢٢بهمن١٣٩٦
خیابان آزادی
