نابرابری میان نود و نه درصد مردم معمولی و یک در صد ثروتمند در امریکا با گزارش جدید اداره بودجه کنگره این کشور در مورد تفاوت دستمزدها در امریکا برملا شد که به نوبه خود باعث تقویت نهضت ضد وال استریت در این کشور شد.

به گزارش انتخاب؛ پایگاه اینترنتی نشریه اکونومیست، چاپ انگلیس نوشت، در تظاهرات ضد سرمایه داری که از شیلی گرفته تا استرالیا این روزها برگزار می شود، جالب توجه ترین پلاکاردها و دست نوشته ها، همان شعار معروف ما نود و نه درصد هستیم است.

گزارش جدید دفتر بودجه کنگره امریکا در حقیقت ، این شعار تظاهر کنندگان اشغال وال استریت را ثابت می کند.

بر اساس آمار اقتصادی ارائه شد در این گزارش، اختلاف درآمد میان مردم امریکا در طول بیست سال گذشته تغییر چندانی نکرده است، البته اگر یک درصد بالای جامعه را از این آمار حذف کنیم.

یعنی نود و نه درصد امریکایی ها تغییر چندانی در وضع زندگی خود در مقایسه با سایر اقشار جامعه در این کشور در طول دو دهه گذشته احساس نکرده اند.

این در حالی است که وقتی آمار درآمدهای یک درصد بالای جامعه به این فرمول افزوده می شود، ناگهان تمامی معادلات تغییر می کند.

در این صورت، آمار نشان می دهد که سطح درآمد یک درصد بالای جامعه امریکا، نسبت به تمامی اقشار این کشور در طول بیست سال گذشته، افزایش چشمگیر نشان داده است.

اکثر افزایش درآمدِ پس از پرداخت مالیاتِ این قشر ثروتمند امریکایی از طریق کار یا سرمایه گذاری نبوده، بلکه بیشترین درآمدهای هنگفت این افراد، از طریق تجارت و تأسیس شرکت های بزرگ بوده است.

این آمار نشان می دهد، آنچه در طول چند دهه گذشته برای ثروتمندان امریکایی در رابطه با درآمد زایی بسیار خوب کار می کرده، برای نود و نه درصد دیگر صرفاً نومید کننده بوده است.

به نظر می آید که این یک درصد بالای جامعه، مانند راهزنان تمامی اموال و دارایی های امریکا را در طول دست کم بیست سال گذشته، به خود اختصاص داده اند و اکنون هزینه این سودجویی های خاندان های ثروتمند امریکایی را باید بقیه مردم این کشور بپردازند.

نکته جالب توجه این است که تبلیغات رسانه ای و همچنین فیلم های امریکایی به نحوی طراحی شده بوده است که معمولاً نود و نه درصد مردم معمولی امریکا، علاقه خاصی به این طبقه‌ی یک درصد بالای جامعه داشته اند، اما اکنون با فاش شدن حقایق و افزایش فشارهای معیشتی بر مردم امریکا، به تدریج این احساس گرم و و صمیمانه‌ی نود و نه درصد امریکا در قبال یک درصد ثروتمند این کشور، در حال تبدیل به خشمی عمیق و انزجار است که در تظاهراتی که دامنه آن به بسیاری از شهرهای امریکا و حتی به سراسر جهان کشیده شده، مشاهده می شود.