پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : ویکی لیکس در یکی از اسناد خود به سفر رئیس جمهور ارمنستان به ایران اشاره دارد. این سند توسط سفارت امریکا در ایروان در تاریخ 28 اپریل سال 2009 تنظیم شده است.
به گزارش سرویس بین الملل انتخاب Entekhab.IR، سفر هفته ی گذشته سرکیسیان رئیس جمهور ارمنسان نقطه ی اوج دیدارهای مقامات دو کشور بود و منجر به امضای هشت توافقنامه در حوزه ی انرژی و حمل و نقل شد.
مقامات دو کشور از علاقه و تمایل خود برای افزایش روابط صحبت کردند.
رئیس جمهور ارمنستان در روز 13 تا 14 اپریل به ایران سفر کرد. وی گفت: من به ایران آمدم تا روابط دوستانه بین دو کشور را تعمیق ببخشم.
ادوارد نعلبندیان، وزیر خارجه و چندین وزیر دیگر، رئیس جمهور ارمنستان را در طول سفر به ایران همراهی می کردند.
ادوارد نعلبندیان وزیر خارجه ارمنستان به سفیر(امریکا) گفت: با توجه به نزدیکی مرزهای ما با ترکیه و اذربایجان، کشور ما هیچ انتخابی جز انتخاب همکاری با ایران در حوزه های انرژی و حمل و نقل ندارد.
سرکیسیان در طول سفر به ایران با مقامات ایرانی از جمله آیت الله خامنه ای و احمدی نژاد دیدار کرد.
نعلبندیان گفت: متکی وزیر خارجه به من گفت که دولت ایران در مورد بهبود روابط با امریکا خوشبین است.
وی افزود: متکی خیلی با احترام در مورد اوباما صحبت می کرد و از او به عنوان رئیس جمهور متمایز امریکا یاد می کرد.
وزیر خارجه ارمنستان تصریح کرد: من به متکی تمایل خود را برای کنک در خصوص اغاز دوباره مذاکرات بین امریکا و ایران را اعلام کردم.
نعلبیندان مدعی شد که متکی به او گفته است که ترکیه میانجی مناسبی برای چنین مذاکرات و گفتگوهایی نیست.
توضیح سند: امکان دارد که ایرانی ها سعی در تملق داشتند! ، اما امکانش وجود دارد که ایران به ترکیه به عنوان حریف منطقه ای نگاه کند. در حالی که ارمنستان کوچک هیچ تهدیدی برای ایران به حساب نمی اید.
این رسم و اصول پیامبران و امامان هم بود.
موفق ترين وزير در هر وزارتخانه يكي از قديمي هاي آن وزارتخانه است كه وابستگي شديد جناحي و گروهي نداشته و تعهدات شغلي خود را انجام داده باشد و در وزارت خارجه لزوما ماموريت هاي ديپلماتيك مختلف انجام داده و حتما غرب را بشناسد و تجربه حضوري در آنجا بدون تاثير پذيري منفي ااز غرب داشته باشد.چنين فردي حداقل بايد دو دهه خدمت موثر كرده باشد و از طرفي هيچ خودباختگيي در مقابل فرهنگ غرب نداشته و تعهد و تدين كافي داشته باشد. هر وزارتخانه اي و حتي وزارت خارجه هم افرادي از اين نوع دارند. وزيري كه خارج از وزارتخانه انتخاب مي شود، نمي تواند بقدر كافي موفق باشد و غالبا مورد پذيرش باطني زيرمجموعه نيست. اصول ديپلماسي در دنيا مشخص است و وجوه مشترك آن با ديپلماسي مورد نياز ما(ديپلماسي برخاسته از انقلاب اسلامي ايران)كم نيست هرچند وجوه افتراق آن جدي و لازم التوجه است.
ضمنا وزير خارجه حتما بايستي خوش سيما بوده و لباس مرتب بپوشد و اهل تامل بوده و حوصله كافي داشته و در نظر دادن وموضع گيري عجول نباشد. وي حداقل بايستي به زبان انگليسي و كامپيوتر و فن آوري ارتباطات امروز (اينترنت)مسلط باشد و دلبستگي زادگاهي و نشو نمايي به هيچ كشوري نداشته باشد.(مثلا متولد و بزرگ شده يك كشور خارجي و يا عمده تحصيلاتش در نوجواني و جواني در خارج بوده و ...)
نتيجه اينكه خودمان را خسته نكنيم، چند وزير خارجه چنين شرايطي داشته اند؟وزيري كه تقريبا زبان نمي دانسته و وزيري كه زادگاهش كشوري خارجي بوده و در آنجا بزرگ شده و دلبستگي دارد، وزير خارجه اي كه اساسا درونگرا بوده و خيلي اهل ارتباط نبوده و يا وزيري كه ژست مناسب براي فعاليت ديپلماتيك نداشته و ...
آيا نبوده اند؟
خلاصه اينكه ما استاد تهدير سرمايه هاي انساني مان هستيم.شعارهاي بزرگ مي دهيم و اقدامات نامتجانس و كوچك، رسم و راه ماست.