ذائقه تلخ پس از هدفمندی

هنوز چند روزی از نخستین سالگرد اجرای قانون هدفمندی یارانه ها نمی گذرد که آشفته بازار قیمتها در محصولات لبنی، ذائقه مردم را از شنیدن سخنان شیرین تلخ کرد.از ابتدای سال جاری تاکنون سه بار قیمت شیر و فراورده های آن افزایش یافت تا این افزایش به 28 درصد برسد.

اما می دانیم و می دانید که اقتصاد دستوری نیست و وقتی دخل و خرج یک صنعت نمی خواند، افزایش قیمتها بی تعارف انجام می شود و فقط آخرین حلقه این صنعت یعنی مصرف کننده هزینه آن را می دهد. حال این هزینه به شکل کاهش قدرت خرید باشد یا به شکل عوارض کاهش مصرف شیر که کاهش 7 سانتی متری قامت کودکان و نوجوانان را به دنبال دارد، نمود پیدا کند.

در این میان صنایع لبنی که تولید شیر و محصولات غیر اقتصادی را به حداقل رسانده بودند بیش از این دوام نیاورده و از چند روز گذشته 10 درصد دیگر بر قیمت محصولات خود افزودند.

در این میان واکنش دولت در قالب سازمان حمایت از مصرف کننده جالب بود که از برخورد با این افزایش خودسرانه خبر داده اند و مدعی شده اند اتحادیه های لبنی با سازمان حمایت از مصرف کنندگان توافقنامه ای داشتند که نباید این کار را می کردند و برای افزایش قیمت به توافقنامه جدید نیاز است. با این حال اتحادیه لبنی اعلام کرد این قیمت پابرجا می ماند، زیرا مجوز افزایش شیرخام به عنوان مواداولیه داده شده و تنها محصول آنهاست که مشمول کنترل قیمت و نرخگذاری است.
اگر چه از گوشه و کنار شنیده می شود کارخانه داران، شیر را با قیمت مصوب از دامدار خریداری نمی کنند و واسطه ها شیر را به قیمت پایین تر از در دامداری ها جمع می کنند. قیمت مصوب شامل آن دسته از تولیدکنندگان بزرگی است که خود توان ارسال شیر با خودروهای مخصوص به در کارخانه را دارند.

چنین روایت کنند...

تیرماه امسال 10 درصد به دلیل افزایش قیمت هزینه های ناشی از هدفمندی یارانه ها بر قیمت شیر و دیگر فراورده های لبنی افزوده شد و در مهر ماه نیز به دلیل افزایش نرخ شیرخام افزایش هشت درصدی شیر پاستوریزه و دیگر محصولات لبنی از سوی سازمان حمایت از تولیدکننده و مصرف کننده تصویب شد، با این حال پس از گذشت سه ماه کارخانه ها قیمتها را افزایش داده اند.

درصدها، نان و شیر نمی شود

هر چند وزیر جهاد کشاورزی از افزایش تولید شیرخام به بیش از 10 و نیم میلیون تن خبرداده و اعلام کرده هیچ گونه کمبودی وجود ندارد، اما گویا قرار نیست مصرف کنندگان از افزایش تولید بهره ای ببرند.

در حالی که جنگ زرگری بین سازمان حمایت و اتحادیه لبنی بر سر درصد افزایش قیمتهاست، در عمل مردم شاهد افزایش تدریجی بسیاری از محصولات پرمصرف لبنی مانند شیر، ماست، کره و... طی یک سال گذشته هستند.

مردم درصد نمی گیرند، آنها مقایسه می کنند که یک قالب کوچک پنیر که پیشتر هزار تومان عرضه می شد اکنون 1700 تا 1800 تومان عرضه می شود. یا ماست دو لیتری که پیشتر 1800 تومان بود را در حال حاضر با 3500 تومان هم نمی شود خریداری کرد.

واقعیت این است که درصدها سفره مردم را پر نمی کند و جنگهای زرگری برای مردمی که نه اتحادیه دارند و نه تریبونی برای بیان واقعیتهای زندگی در اختیارشان است نان و لبنیات نمی شود.
آنها نگران سلامتی کودکانشان هستند که قرار است در آینده با کودکانی از کشورهای دیگر مانند ژاپن، کره و چین در بسیاری از عرصه ها رقابت کنند.

* محبوبه ناطق