محمدحسین جعفریان

یکی از مهمترین دلایل افزایش جرمهای مختلف، بویژه در رده های بالای مدیریتی، نبود نظارت و جزای به موقع و مؤثر است؛ یعنی چنانچه مدیری خلافی را مرتکب شود و ببیند با وی برخورد جدی نمی شود، او برای ارتکاب جرایم بزرگتر بعدی، جسورتر می شود. برعکس چنانچه با اندک کجروی، تأدیب شود و تنبیه، یا حتی کنار گذاشته شود، برای خود او و دیگران درس عبرتی می شود تا تخم مرغ دزد، شتر دزد نشود.

بتازگی یکی از رسانه های خبری- قانون- خبر تکان دهنده ای منتشر کرده بود که با شگفتی بسیار، در این کشمکشهای خبری، کسی هم به آن نپرداخت. خبر چنین بود که؛ در وانفسای بی اعتمادی به بانکها (که نقطه اوج آن به تخلف اخیر در نظام بانکی برمی گردد) مدیر با سابقه یکی از بانکها که از طریق رسانه ملی هم با تبلیغات فراوان سعی در متفاوت نشان دادن خود دارد، پس از ارتکاب تخلف اخلاقی مورد تشویق قرار گرفته است. گویا براساس مستنداتی که به «قانون» رسیده، این فرد که در رتبه مدیریتی مهمی نیز بوده، پس از افشای فساد اخلاقی، بجای تنبیه و اخراج و... مشمول بازنشستگی پیش از موعد شده است.

تا اینجای کار باز هم قابل تحمل است، اما خوب است بدانید بانک مربوطه به این مدیر نه چندان محترم(!) مبلغ 104 میلیون تومان هم به عنوان پاداش و نیز باز خرید مرخصی تقدیم کرده است! لابد بخاطر عمری خدمت صادقانه! اینجاست که آدم متحیر می ماند که نقش دستگاه های نظارتی در بانکها چیست؟ آیا به عواقب چنین رویه غلطی و تأثیر آن بر مدیران جوان تر، اندیشیده اید؟!

البته این رفتار در سطوح بالاتر نیز به وفور دیده شده و چنین است که مدیران میانی و پایین دستی، جرأت چنین رفتارهایی را به خود می دهند.