سعید سهیلی یکی از دو کارگردانی که فیلم اخیرش «گشت ارشاد» با فشارهای فراقانونی ابتدا به محدودیت در اکران رسید و بعد از آن توقیف شد به تازگی در آخرین بیانیه ای که به مناسبت توقیف فیلمش صادر کرده به انتقاد از شخصیتهایی پرداخته که عامل اصلی توقیف فیلمش شدند؛ شخصیتهایی مانند امام جمعه مشهد، شهردار تهران، انصار حزب ا.. و وزیر ارشاد! بخشهایی از بیانیه سهیلی را به نقل از «کافه سینما» می خوانید:

آقای علم الهدی! در آن سالهای سرنوشت ساز انقلاب کجا بودید؟

آقای علم الهدی! روی سخنم با شماست. افسوس و صد افسوس که در طول انقلاب و هم رکابی با بزرگانی چون آیت ا.. طبسی، آیت ا.. نوقانی، آیت ا.. مروارید، آیت ا.. فلسفی، آیت ا.. صفایی و حتی عرفایی چون میرزارجواد آقاتهرانی و مولانا قندهاری و شهدای عالی رتبه ای چون شهید هاشمی نژاد، شهید کامیاب و شهید موسوی قوچانی هیچ گاه نه نامی از حضرت عالی شنیدم و نه سعادت دیدارتان نصیبم شد. در حقیقت این ابهام بزرگ ذهن من و شاید همه مردم شهرم را می آزارد که در آن سالهای سرنوشت ساز انقلاب، شما کجا تشریف داشتید؟ و با چه کسانی نشست و برخاست می کردید که هیچ وقت نامی از شما در میان نبود.

آقای شهردار! همراهی شما با حرکات غیرقانونی بسیار دور از انتظار جامعه بود

جناب آقای دکتر قالیباف بدون شک برگزاری بزرگداشت برای هنرمندان، ساختن مجسمه آنها و گرفتن عکس یادگاری با ایشان، افتتاح موزه و نمایشگاههای هنری، سالنهای تئاتر و پردیسهای سینمایی و صدالبته اختصاص قطعه ای کوچک از بهشت زهرا به هنرمندان شرط لازم برای آرایش وجهه یک شهردار هنردوست و هنرمندنواز است اما قطعا شرط کافی نیست. صاف و بی پیرایه بگویم همکاری شما با حرکات غیرقانونی و خودسرانۀ جریایی بی منطق علیه آثار هنری، بسیار دور از انتظار جامعه هنرمندان خواهد بود.

آقای انصار! کاش یک بار هم که شده جرات میکردی و با هویت واقعی ات به میدان می آمدی!

آقای انصار! پشت ارزشهای انقلابی و اسلامی و پشت خون شهدا و ولایت و دیانت پنهان میشوی و «هل من مبارز» می طلبی. آقای انصار! شما فاتح این غائله بودی اما قهرمان، نه. قهرمان در قاموس مردمان این روزگار تعریف دیگری دارد. کاش یک بار هم که شده جرات میکردی و با هویت واقعی ات به میدان می آمدی تا همگان بدانند چند مرده حلاجی.

آقای وزیر! نظراتتان بیشتر مایه دلگرمی است

آقای وزیر! حقیقت تلخ و انکارناپذیر این است که در شرایط فعلی نظرات و تصمیمات حضرت عالی برای جامعه سینمایی ایران بیشتر مایه دلگرمی است تا پشتگرمی!

آقای همکار! امروز نوبت من بود، فردا نوبت شما

آقای سینما! آقای تهیه کننده، آقای کارگردان، آقای بازیگر، آقای تدارکاتچی سینما، آقای همکار، آگاه باش که امروز نوبت من بود، فردا نوبت شماست. گرچه اقلیتی نه چندان منسجم از شما در نکوهش و تقبیح این قانون شکنی سخن سر دادید، مصاحبه کردید و موضع گیری کردید و همدردی کردید اما بخش اعظمی از شما سکوت مرگباری داشتید. شما که همیشه برای کوچکترین اتفاقات خوب و بد بیانیه می دادی و اعلام موضع می کردید این روزها کجا بودید؟