پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : حامد مظفری:در حالی که به
تازگی یک بار دیگر ادعاهای امارات درباره جزایر سه گانه ایرانی خلیج فارس
شدت یافته، علیرضا سجادپور رییس اداره نظارت و ارزشیابی پیشنهاد داده که یک
جشنواره فیلم در ابوموسی برگزار کنیم!
اگر نمی دانستیم منظور جناب
سجادپور از برگزاری جشنواره چیست، مطمئنا از این پیشنهاد استقبال می کردیم
اما در شرایطی که طی سالهای اخیر، برگزاری جشنواره های کوچک و بزرگ سراسری
و منطقه ای در کشور ما، فقط روشی بوده برای کسب بودجه و نه ارتقای سطح
سینمایی جامعه، پس دلیلی ندارد معایب طرحی که به فکر سجادپور آمده را گوشزد
نکنیم.
آقای سجادپور خوب می داند که اغلب ارگانهای متمول، از معاونت
سینمایی و بنیاد سینمایی فارابی گرفته تا شهرداری، مرکز گسترش سینمای مستند
و تجربی، موسسه رسانه های تصویری و نیروی انتظامی، طی سالهای اخیر، بخشی
از بودجه های اختصاص یافته به خود برای انجام امور فرهنگی را، به برگزاری
جشنواره فیلم اختصاص داده اند. در این میان شاید به جز یکی دو مورد (نظیر
جشنواره فیلم فجر یا جشنواره سینماحقیقت) بقیه جشنواره ها، نه تنها خروجی
مشخصی ندارند بلکه حتی آثار ارائه شده در آنها نیز اغلب همان آثاری است که
قبل از آن، در جشنواره فیلم فجر به نمایش درآمده بودند.
اوضاع شرکت
فیلمهای برتر خارجی در جشنواره های داخلی هم که سالهاست مشخص است، یعنی به
دلیل سیاستهای سینمایی ما در تمام این سالها، کمتر پیش آمده که حتی به
تعداد انگشتان یک دست هم اثر برتر خارجی در جشنواره هایمان داشته باشیم.
البته
جشنواره سال گذشته فجر به لحاظ حضور یکی دو اثر نسبتا شناخته شده مثل
«درخت زندگی» یا «هوگو» یک استثنای تمام عیار بود، اما همان طور که با یک
گل، بهار نمی شود، کیفیت وجه بین المللی جشنواره های ما هم به این طریق
افزایش نمی یابد.در این اوضاع و احوال اینکه بار دیگر بیاییم و یک جشنواره
جدید طراحی و یکی دو سال هم آن را اجرا کنیم، آنهم بدون اینکه حتی برای پر
کردن سالن های نمایش فیلمها در این جشنواره برنامه ای داشته باشیم، اقدامی
صددرصد عبث و بیهوده است.
در حقانیت مالکیت ایران بر جزایر سه گانه تنب
بزرگ و کوچک و ابوموسی شکی وجود ندارد، اما اگر آقای سجادپور و دوستان فکر
می کنند که با برگزاری یک جشنواره فیلم در جزیره ابوموسی، ادعاهای مضحک
اماراتی ها پایان می یابد، سخت در اشتباهند. درست است که با استفاده بهینه
از ظرفیتهای بالقوه ای که در این جزایر سه گانه وجود دارد می توان وجهه ملی
این جزایر را در سطح بین المللی تقویت کرد، اما بیش و پیش از هر چیز، این
جزایر نیاز به زیرساختهایی برای اجرای برنامه های فرهنگی دارند. آقای
سجادپور که حرف از برگزاری جشنواره فیلم ابوموسی می زند، اصلا آماری از
تعداد سالنهای سینمای استاندارد این جزیره دارد؟ آیا می داند که سالانه این
جزیره، چه تعداد مخاطب سینما دارد؟ آیا اطلاع دارد که چند عنوان از
فیلمهای روز سینماهای تهران، همزمان در این جزیره به اکران در می آید؟
جناب
سجادپور بد نیست بداند که نه تنها جزیره ابوموسی حتی یک سالن سینما هم
ندارد، بلکه کل دارایی سه جزیره تنب بزرگ و کوچک و ابوموسی، یک سالن آمفی
تئاتر متعلق به وزارت آموزش و پرورش است که آن هم گنجایشی بیش از 300 نفر
ندارد! در این شرایط، اینکه حرف از برگزاری جشنواره فیلم در جزیره ابوموسی
بزنیم، بیشتر به شوخی شبیه است! البته دوستان می توانند برگزاری جشنواره
ابوموسی را بهانه ای کنند برای ارتقای ساختارهای سینمایی این منطقه، یعنی
ابتدا چند سالن سینمایی استاندارد در این جزیره تاسیس کنند و سپس برای
برگزاری جشنواره تصمیم گیری کنند!
تاسیس سالنهای سینما، فارغ از آن که
مجالی فراهم می کند برای برگزاری جشنواره مورد نظر دوستان، این مزیت را هم
دارد که به رونق امکانات تفریحی این جزیره هم کمک کند و به این ترتیب آن
دسته از ساکنان موقت این جزیره یعنی مهندسان، تکنسینها و کارگرانی که برای
کار در پروژه های نفتی و گازی به منطقه می آیند هم مجبور نخواهند بود اوقات
فراغت خود را در خانه مانده و برنامه های تلویزیونهای عربی خلیج فارس را
تماشا کنند!
