پایگاه خبری تحلیلی انتخاب (Entekhab.ir) : اشرف السادات
موسوی:سینماگران ما بعد از حدود سه دهه ای که از استقرار سینمای پس از
انقلاب می گذرد، همچنان آدمهای محافظه کاری هستند.
محافظه کار به این دلیل که
در برخورد با موضوعات چالش برانگیز، به جای آن که بکوشند از ابزار کاری خود
که سینما است استفاده کنند، به نامه پراکنی و دادن بیانیه و نوشتن یادداشت
بسنده می کنند. همین اتفاقات اخیر مرتبط با خانه سینما یا بعد از آن،
حواشی پیش آمده در اکران نوروزی را درنظر بگیرید، یا مثلا جنجالی بیهوده که
بر سر فساد در سینما ایجاد شد! آیا حداقل یک سینماگر در مملکت ما وجود
نداشت که به جای نشستن پشت لپ تاپ و تایپ کردن نظراتش، با یک دوربین
دیجیتال، فیلم داستانی که هیچ، یک فیلم مستند درباره این اتفاق بسازد؟ !
چرا همه کار راحت تر را انتخاب کردند؟! حتی سازندگان دو فیلمی که ادعایشان
می شد از برخوردهای مرتبط با اکران نوروزی دچار صدمات مادی و معنوی شده
اند، چرا به سراغ این نرفتند که با ساخت یک فیلم کوتاه هم که شده، بخشی از
پریشان حالی خود را به مخاطب منتقل کنند؟ البته اگر همین الان این پرسش را
از دوستان بپرسید اولین مساله ای که به آن اشاره می کنند «کمبود بودجه» است
و به دنبال آن نیز این موضوع را مطرح می کنند که برای ساخت چنین فیلمهایی
مجوز صادر نمی شود!
مشکل کمبود بودجه شاید برای کارگردانی که قصد دارد
اولین کار سینمایی اش را کلید بزند وجود داشته باشد اما سینماگرانی که
سالهاست در سینمای ما فعالیت دارند و علاوه بر دفتر تولید، دفتر پخش فیلم
هم دارند، دیگر نباید لنگ بودجه ده بیست میلیونی ساخت یک فیلم مستند باشند.
مساله مجوز را هم که می شود با رایزنی با رئیس اداره نظارت و ارزشیابی حل
کرد!
هیچ فکر کرده اید که اگر بنا باشد یک علاقمند سینما که در سال 1400
زندگی می کند، اطلاعاتی درباره اوضاع اکران در دهه نود پیدا کند چیزی پیش
رویش نیست جز یک مشت گفتگو، گزارش و تحلیل نوشتاری که هر چقدر هم مستند
باشند باز هم به اندازه یک اثر سینمایی، جذابیت برانگیز نیستند! بسیاری
اعتقاد دارند در شرایطی که حتی ما سایت معتبری نداریم که فروش روزبه روز
فیلمهای روی پرده را در اختیار مخاطبان قرار دهد، حرف زدن از ساخت مستند
وقایع نگاری یک بحران سینمایی، به شوخی شبیه باشد، اما به هر حال، شوخی
شوخی هم که شده باید برخی مسائل را به طور مرتب گوشزد کرد، بلکه یکی دو نفر
پیدا شده و همین شوخیها را جدی گرفته و اسباب تحقق شوخیها را فراهم
آورند!با محدود کردن بازه مخاطبان نوشتارم، صرفا به دو سینماگر پرحاشیه
اکران نوروزی یعنی سعید سهیلی و محمدحسین فرحبخش می گویم که اگر واقعا
ادعای این را دارند که بر سر اکران فیلمهایشان بی عدالتی را شاهد بوده اند،
آستینهای خود را بالا زده و برای سینمایی کردن نقطه نگاه خودشان نسبت به
این اتفاقات، کاری کنند. آن سینماگرانی که ادعای وجود فساد در سینما را
دارند هم به جای اینکه مرتب با این خبرگزاری و آن سایت مصاحبه کرده و از
پشت پرده های سینما صحبت کنند، یک فیلم کوتاه در این باره بسازند. می شود
حداقل به این ایده فکر کرد، نه؟!
