در شرایطی که حتی بسیاری از رسانه های ورزشی نیز تلاش دارند اخبار حاشیه ای فدراسیون های المپیکی را در فاصله دو ماه تا بازیهای المپیک لندن برجسته ننمایند تا المپیک های ایران در آرامش حداکثری راهی این رویداد شوند، احمد دنیامالی موفق ترین رئیس تاریخ قایقرانی ایران صرفاً به واسطه گرایش های سیاسی و حتی در گمانه زنی هایی به دلیل عدم شرکت در جلسه ای که محمود احمدی نژاد در آن حضور داشته، برکنار شد تا اوج مدیریت یک چهره غریبه با ورزش را در این حوزه شاهد باشیم.

به گزارش «بازتاب»؛ شاید باورکردنی نباشد که در فاصله حدود دو ماه تا بازیهای المپیک لندن، وزیر ورزش و جوانان یادش بیافتد باید در فدراسیون های ورزشی تغییراتی ایجاد کند و پیش از همه سراغ فدراسیون هایی برود که المپیک دارند و برنامه های تدارکاتی اش برای حضور جدی در المپیک لندن پیگیری می شود اما انگار این بار هم تنها مسئله ای که اهمیت ندارد، المپیک و مدال هایی است که مردم ایران قرار است حسرتشان را بخورند و به همین دلیل محمد  عباسی که ذره ای ربط به ورزش کشور ندارد به خود حق می دهد اینچنین تصمیمی را در در این مقطع حساس اجرایی کند.

احمد دنیامالی خنده دارترین تغییری بود که امروز محمد عباسی داد و وی را برکنار کرد، چرا که انقدر موفقیت فدراسیون قایقرانی در دوره دنیامالی بین بوده که حتی روئسای پیشین این فدراسیون نیز بر آن صحه می گذارند و دنیامالی را تواناتر از خود برای این مجموعه می دانند. او برخلاف دیگر چهره های سیاسی وارد شده به ورزش، میلیاردها تومان اعتبار در سال های اخیر از طریق روابط خود برای فدراسیون قایقرانی کمک دریافت کرد و فدراسیون در این سالها دستش مقابل دولت دراز نبود. دنیامالی آنچنان به قایقرانی علاقمند بود که پست معاونت فنی شهرداری قالیباف را رها کرد و خودش را وقف قایقرانی کرد.

با این حال رفاقت با قالیباف کار دست او داد و احمد آقا که علی الظاهر غایب مراسم تجلیل از قهرمانان بوده و رئیس دولت دهم را از نزدیک زیارت نکرده، عمر مدیریتش به پایان رسید اما هیچ کس دلیلش را دقیق نمی داند! حتی خودش نیز می گوید نمی داند چرا برکنار شده و علی الظاهر وقتی از مسئولان امر خواسته تا یک دلیل برای برکناری اش از فدراسیونی که در دوره او برای المپیک لندن چهار سهمیه برای نخستین بار در تاریخ به دست آورده، بیان کنند اما پاسخ در قبال این پرسش جز سکوت چیز دیگری نبوده است. قایقرانی در بازیهای آسیایی اخیر نیز دو طلای ارزشمند از مجموع مدال های ایران را به دست آورد و این اتفاقی نیز در نوع خود بی سابقه بود اما علی الظاهر اینها هیچ ربطی به ثابت یا برکناری یک مدیر در ورزش ندارد و آنچه در ورزش سیاست زده ایران اهمیت پیدا می کند سوابق و روابط یک مدیر است.

دنیامالی برکنار شد تا جانشینش شروین اسبقیان شود؛ اسبقیانی که در این چند سال مدیرکلی و سرپرستی تربیت بدنی اردبیل، تهران و آذربایجان شرقی را در دوران علی آبادی و سعیدلو تجربه کرده و حالا با حکم وزیر ورزش و جوانان که همچون اسلافش غیرورزشی است، عنان فدراسیونی را در دست میگیرد که هیچ سنخیتی با سوابق ندارد اما به هر حال هیچ گاه معاون شهرداری تهران نیز نبوده است!

همزمان با قایقرانی شاهد یک تغییر دیگر نیز بودیم و آن هم برکناری علی زنگی آبادی بود. زنگی آبادی اگرچه به زعم برخی در اندازه دوچرخه سواری نبود اما بالاخره پس از برکناری علی انصاری توانسته بود این فدراسیون را اداره کند و سه سهمیه دوچرخه سواری المپیک لندن نیز که در دوره مدیریتش بر این فدراسیون به دست آمد که نمره قبولی برای وی تلقی می شود اما او نیز امروز سر بریده شد تا به گفته خودش نزدیکان وزیر ورزش امور ورزش را برعهده گیرند و علی الظاهر قمری، مدیر کل تربیت بدنی استان مرکزی برای این پست در نظر گرفته شده است.

به هر حال اینها نشان می دهد مدیری که ورزشی نیست و از سر ناچاری مجلس به او رای اعتماد می دهد، چطور بدون توجه به تابلوی نتایج می تواند ورزش کشور را شخم زند و در مقابل روئسای فدراسیون هایی ابقا می شوند که رشته شان حال و روز خوشی ندارد و برای نمونه، اشاره به همین شایسته رئیس فدراسیون تنیس و داماد محترم جناب قرائتی کافی است که تنیس ایران یک میزبانی مهم را از دست داد، از رده دوم تنیس آسیا سقوط کرد، در رده سوم آسیا درجا زد و در نهایت نه تنها تغییر پیدا نکرد که معاون وزیر ورزش قربان صدقه اش هم رفت. با این حساب انشاالله در المپیک لندن، جزو بیست کشور اول مدال آور از انتهای جدول خواهیم بود که با این مدیریت اگر نباشیم، جای تعجب دارد.