سریال ها و برنامه های امسال تلویزیون در ماه رمضان، بار دیگر انتقادات بسیاری از مردم را برانگیخته است. این دسته از مردم معتقدند، طرد کارگردان ها و نویسندگان مهمی چون مدیری و عطاران باعث شده تلویزیون مجبور شود فیلمنامه های ضعیف را پذیرفته و دستور ساختش را به کارگردان های تازه وارد و بی تجربه بدهد.

یکی از بینندگان «انتخاب» در این مورد متنی ارسال کرده که در پی می آوریم:

براساس رویه طبیعی سازمان صداوسیما، سریال های ماه رمضان امسال، بازهم نسبت به سال گذشته افت کرده و همان جمله مشهور "هر سال بدتر از پارسال" را در ذهن مخاطب تداعی می کند.

سریال های «راز پنهان» ، «خداحافظ بچه» ، «چمدان» و «شاید برای شما هم اتفاق بیفتد» مجموعه هایی است که از شبکه های مختلف سیما در حال پخش است و صد تاسف آنکه با وجود «جامعه افسرده ی ایران»، تنها یک سریال به اصطلاح طنز دیده می شود که به حد فاجعه باری از ضعف فیلمنامه و محتوا رنج می برد.

پس از قطع همکاری و خداحافظی کارگردانان مشهور طنز از جمله رضا عطاران و مهران مدیری و حتی سعید آقاخانی با صداوسیما، این سازمان به دنبال افرادی ناشناس یا حداقل غیرمتبحر در حوزه ی طنز رفته است که نتیجه ی آن تولید سریال هایی بی مایه و بی مزه است که اساساً باعث نشستن خنده های لحظه ای بر لب بینندگان و مخاطبانش نمی شود.

هنوز در خاطرم هست رمضانی که «عطاران» با سریال «خانه به دوش» و کاراکتر معروفش «آقاماشاالله» یا «متهم گریخت» و امثال آن، چه تاثیر شگرفی بر چهره مردمان شهر گذاشته بود ، اما اینک صداوسیما که در حوزه ی تولید طنز ناموفق ظاهر شده است، سعی در پر کردن این شکاف و خلا با ساخت سریال های «غم بار» دارد که آخرین نمونه ی آن سریال "راز پنهان" است که بیننده اندکی به خود جذب کرده است.

با این حال، ظاهرا صداوسیما و سیاستگذارانش، علاقه ی وافری در وارد کردن استرس و افزودن به بار غم مردم دارند، آنهم در شرایطی که «غم نان» و ناراحتی های متنوع، روان شهروندان ایرانی را آزار می دهد. هم اکنون سه سریال با مضامین اجتماعی در حال پخش هستند که مملو از ناامیدی است و کوله باری از استرس و اضراب، نثار مردم می کند.

نکته سوگمندانه آنجاست که داستان های سریال های در حال پخش، "تکراری، قابل پیش بینی و غیر گیرا" است و مخاطب حتی پس از تماشای تیزر ژانر و خط اصلی داستان را تشخیص می دهد.

از سوی دیگر، شبکه آی فیلم (شبکه برون مرزی عربی) که سریال های ایرانی در طول دو سه دهه اخیر را پخش می کند، در ماه مبارک رمضان، گلچینی از ضعیف ترین آثار را جهت پخش درنظر گرفته است.

این در حالی است که کشورهای اسلامی در ایام ماه مبارک رمضان، بهترین و حرفه ای ترین آثار جدید خود را در معرض دید مخاطب قرار می دهند ، اما ظاهراً این روند در ایران ، معکوس به نظر می رسد به طوریکه کارگردان هایی درجه چند با فیلمنامه هایی سخیف و نامرتبط و بی توجه به دغدغه های مردم، وجهه صداوسیمای ایران را بیش از پیش در نگاه مردم ایران در آستانه خطری جدی قرار داده است.

نگارنده امیدوار است در شرایطی که جمع آوری ماهواره به عنوان یکی از دغدغه های اصلی نیروی انتظامی در جریان است، صداوسیما از این فرصت به بهترین شکل استفاده کرده و با تولید آثار حرفه ای، واقعی و در خورتوجه، بتواند تئوری «بازگشت به تلویزیون» برای مردم ایران را به حقیقت بدل کند.

ای کاش جناب ضرغامی، به جای افتتاح شبکه های متعدد و پر کردن رزومه کاری خود، بر افزودن کیفیت عملکرد سازمان مطبوعش پرداخته تا بیش از این، تلویزیون در خانه های مردم به «اکواریوم» تبدیل نشود!