هادی فیروزی در شرق نوشت:

ماه ژوئیه برای مردم چین یادآور خاطرات تلخی است. از سویی شروع آزار و شکنجه روش معنوی فالون‌گونگ توسط حزب کمونیست چین در ژوئیه 1999، و از سویی دیگر، آزار و سرکوب مسلمانان سین‌کیانگ در ژوئیه 2009. برای بسیاری از مردم دنیا ماهیت و دلایل این گونه خشونت‌ها‌ در چین جای سوال است. چرا حکومت چین باید بیش از یک دهه به آزار و شکنجه روشی بپردازد که در خارج از چین به گرمی با استقبال روبرو شده‌ و از سوی دولت‌های دیگر مورد تقدیر قرار گرفته است. چگونه است که اقلیت مسلمان چین که مردمی بی‌آزار و محروم هستند باید در ترسی دائم زندگی کنند و با آنان مانند جنایتکاران رفتار شود. این گفتار در تلاش است ضمن پاسخ به این سوالات، به مرور مقطع خاصی از تاریخ چین امروزی یعنی از آغاز دهه 1990 تا به امروز بپردازد. در طی تاریخ، حکومت‌های ضدبشری بسیاری را دیده‌ایم که دستان خود را به خون مردم بی‌گناه آلوده کرده‌اند. اما آنچه در خصوص فالون‌گونگ روی داده است، هم از نظر شدت و هم از نظر تعداد قربانیان به سختی می‌توان نمونه‌ای مشابهی را یافت. چه بسیار بودند فجایعی که زمانی ابعاد آن برای مردم دنیا فاش شد، که سال‌ها از رخ‌دادن آن سپری شده است. شاید آزار و شکنجه فالون‌گونگ نیز از این دست باشد.
***
فالون گونگ از محبوبیت تا آزار و شکنجه
نخستین‌بار در سال 1992 فالون‌گونگ ( فالون دافا ) به عنوان یک روش چی‌گونگ به مردم چین معرفی شد. چی‌گونگ نام روش‌هایی است که طی آن از طریق مراقبه و تمریناتی آرام می‌توان به هدف ارتقای سلامتی جسمی و آرامش روحی دست یافت. در سال ۱۹۹۲ در نمایشگاه تندرستی آسیایی، فالون‌گونگ عنوان ستاره چی‌گونگ را گرفت و از مؤسس این روش (آقاي لی ‌هُنگجی) به عنوان استاد نمونه چی‌گونگ قدردانی گردید. تأثیرات مثبت فالون‌گونگ در بهبود سلامتی و ارتقای معنوی باعث شد جمعیت زیادی از مردم چین به آن گرایش پیدا کنند. طبق آمار رسمی تعداد افرادی که فالون‌گونگ را تمرین می‌کردند تا سال 1999 به مرز 100 میلیون نفر رسید.
در خصوص ثمربخشی فالون‌گونگ در سلامتی، چندین سری تحقیق علمی از سوی نهادهای پزشکی و دانشگاهی معتبر دنیا مستند شده است(1) . اما بهبود سلامتی تنها دلیل استقبال مردم از فالون‌گونگ نبود. پس از سال‌ها تسلط اندیشه الحادی کمونیسم بر جامعه چین، مردم تشنه‌ی آن بودند که از راهی صحیح به فرهنگ سنتی و معنوی خود بازگردند. در چنین شرایطی بود که فالون‌گونگ پدیدار شد. این‌گونه شد که هر روز به هنگام سپیده‌دم در سراسر چین در پارک‌ها تمرینات گروهی فالون‌گونگ دیده می‌شد و موسیقی آرام آنها شنیده می‌شد. در سال 1996 کتاب "جوآن فالون" که مهم‌ترین کتاب این روش است، پرفروش‌ترین کتاب پکن شد و طی سال‌های بعد دست‌کم به 30 زبان زنده دنیا ترجمه و چاپ شد. فالون‌گونگ از مرزهای چین فراتر رفت و در ده‌ها کشور مورد استقبال قرار گرفت و جوایز و تقدیرنامه‌های بسیاری را دریافت کرد. هم‌اکنون طبق آمار مردم در بیش از صد کشور دنیا به تمرین‌فالون‌گونگ می‌پردازند. در آن زمان مقامات چین از تأثيرات مثبت فالون‌گونگ بر جامعه آگاه بودند. به طوری که پیش از شروع آزار و شکنجه آن، مقامات چین اذعان داشتند که 100 میلیون تمرین‌کننده فالون‌گونگ می‌توانند باعث يکصد ميليارد يوآن صرفه‌جويي در هزينه‌هاي پزشکي کشور شوند (2) . يک سوم از جمعيت 60 ميليون نفري حزب کمونيست (در آن تاریخ) و بسياري از مقامات به فالون‌گونگ پیوسته بودند. پس چگونه بود که حکومت فالون‌گونگ را ممنوع اعلام کرد و آزار و شکنجه‌ای شدید علیه آن به راه انداخت؟
حکومت کمونیستی چین نتوانست تحمل کند که مردم، الگوی فکری خود را خارج از تئوری‌های الحادی کمونیسم جستجو می‌کنند. اگر تفکری بر پایه الهیات باشد برای حزب کمونیست یک تهدید محسوب می‌شود. زمانی که تعداد تمرین‌کننده‌های فالون‌گونگ، از تعداد اعضای حزب کمونیست فراتر رفت حزب کمونیست به فالون‌گونگ حسادت ‌ورزيد و آن را رقیب خود دید. روش انتشار فالون‌گونگ از شخصي به شخص دیگر بود. نحوه مديريت آن ساده بود و هر كسي مي‌توانست به دلخواه وارد يا منفك شود. از اين لحاظ اختلاف فاحشي بود بين اين مديريت، و شیوه اداره حزب كه ساختاری پيچيده داشت. اكثر اعضاي حزب با ايدئولوژي آن موافق نبودند. این در حالی بود که مردم به طور روزافزون به فالون‌گونگ گرایش پیدا می‌کردند و داوطلبانه در کلاس‌های آن حضور می‌یافتند.
حزب کمونیست مدعی است که رهبران گذشته‌اش نظیر مائو و دنگ‌شيائوپينگ کتاب‌هایی را نوشته‌اند. جيانگ‌زِمين که مسبب اصلی شروع آزار و شکنجه فالون‌گونگ است، مدت‌ها به مغز خود فشار آورد و تنها توانست سه جمله بنويسد و آنها را "نمودهاي سه‌گانه" ناميد. اين سه جمله به صورت كتابي منتشر و در تمام کشور پخش شد. مردم آن را مي‌خريدند چرا كه مجبور بودند. این درحالی بود که زماني كه آقاي لي‌‌هُنگجي، بنيان‌گذار فالون‌گونگ سخنراني مي‌كرد، تالار سخنراني مملو از اساتيد دانشگاه، متخصصان و دانشجويان بود. بسياري از تحصيل‌كرده‌هاي داراي مدارك دانشگاهي دكترا يا فوق‌ليسانس با پیمودن هزاران مايل خود را به محل سخنرانی می‌رساندند. آقاي لی‌‌هُنگجی ساعت‌ها به شيوايي سخنراني مي‌كرد بدون آنكه از متنی استفاده كند. سپس سخنراني‌ها به صورت كتاب بارها چاپ مي‌شد. تحمل چنين چيزي براي سردمداران وقت حزب کمونیست و در رأس آنان جيانگ‌زمين بسیار سخت بود.
عصر نوزدهم ژوئيه 1999 در كنفرانسي با حضور مقامات ارشد حزب کمونیست، جيانگ‌زٍمین در مقام رهبری با سوءاستفاده از قدرت‌ خود، فالون‌گونگ را ممنوع اعلام كرد و تصميم بر آغاز مبارزه‌‌اي تمام عیار عليه آن گرفت. این‌گونه تمام حزب‌کمونیست‌، دولت، سیستم قضایی و نظامی همگي در سركوب ميليون‌ها تمرين‌کننده بي‌گناه فالون‌گونگ به كار گرفته شدند. هزاران تمرين‌کننده دستگير شدند. رسانه‌هاي دولتي شبانه‌روز به پخش تبليغات دروغ علیه فالون‌گونگ پرداختند. حزب جهت اجرای این آزار و خشونت، "اداره‌ي 610" را تأسیس کرد. 610 نهادی فراقانونی بود که دارای اختیاراتی بی‌حد و مرز بود. چیزی شبیه گشتاپو در زمان آلمان نازی. این اداره مجاز بود هر آنچه از منابع كشور را كه لازم بداند برای آزار و شکنجه فالون‌گونگ استفاده کند. تعداد قربانیان مشخص نيست. منابع رسمی مرگ بیش 3500 تمرین‌کننده را زیر شکنجه‌ به ثبت ‌رسانده‌اند، حال آنکه منابع غیررسمی این آمار را تا ده‌‌ها هزار نفر برآورد می‌کنند. ضرب و شتم شدید، شوک‌ الکتریکی، تجاوز و آزار جنسی، سوزاندن، قطع اعضای بدن، شکنجه‌ روانی و تزریق داروهای فلج‌کننده اعصاب تنها گوشه‌ای از گزارشات مستندی است که به بیرون درز پیدا کرده است. جوان‌ترین قربانی نوزادي 8 ماهه بوده که به همراه مادر و مادربزرگ 75 ساله‌اش به قتل رسيده‌ است.
يك عضو بر‌قراري صلح سازمان ملل در گزارش ساليانه‌ي در سال 2004 خود درباره خشونت‌ها چنين نوشت: "اين‌ها گزارشاتي است از صحنه‌هاي دلخراشي كه در آن زندانيان سياسي و عمدتاً اعضای فالون‌گونگ در نتيجه‌ي آزار و شكنجه‌ي شديد و قصور در مراقبت‌هاي پزشكي در حال مرگ هستند. قساوت و درنده‌خويي اين شكنجه‌ها در وصف نمي‌گنجد."(3) تلويزیون NTD(4) اظهار می‌دارد که مانفرِد نوواک، گزارشگر مخصوص آزار و شکنجه در سازمان ملل متحد می‌گوید "حدود 66 درصد از پرونده‌های آزار و شکنجه در چین، مربوط به تمرین کنندگان فالون‌گونگ است که شکنجه می‌شوند. به همین دلیل این مورد خیلی جدی است." ارپینگ جانگ،‌ سخنگوی مرکز اطلاعات و اخبار فالون‌دافا نیز در گفتگویی با تلويزیون NTD بیان داشت: "آزار و شکنجه فالون‌گونگ، خودش علیه قانون اساسی چین است که در آن بندی درباره‌ی آزادی مذهب و عقیده دارد." آزار و شکنجه فالون‌گونگ از سال 1999 آغاز و تا به امروز کماکان ادامه داشته و خاتمه نیافته است.


مسلمانان چین، اقلیتی محروم و ستمدیده
ماه ژوئیه فقط یادآور شروع آزار و شکنجه فالون‌گونگ نیست. ژوئیه 2009 مصادف است با سرکوب خشن مسلمان اویغور ایالت سین‌کیانگ در شمال شرق چین. "سين‏كيانگ" منطقه‏اي كوهستاني- بياباني است در شمال غرب چين است. سين‏كيانگ در زبان چيني به معناي "سرزمين نو" است. اما خود اويغورها ترجيح مي‌دهند از اين ايالت به عنوان اويغورستان يا تركستان شرقي ياد كنند. مسلمانان اويغور در گستره‌ی هزار رنگ چین، اقلیتی مهجور و مظلوم واقع شده‌‌اند. در سال 2009 مسلمانان این منطقه در شهر "اورومچي" اعتراضاتی مسالمت‌آميزي برگزار کردند. اين اعتراضات با مقابله پليس به خاك و خون كشيده شد. خبرگزاري دولتي شينهوا تعداد كشته‏شدگان را 180 نفر ‏اعلام كرد. اما مردم اين استان، كشته‏ها را نزدیک هزار ‏نفر و مجروحان اين حادثه را بيش از دو هزار نفر اعلام كردند. عفو بین‌الملل، دولت چین را متهم کرده که هزاران اویغوری معترض به نقض حقوق بشر را پس از خشونت‌های سال ۲۰۰۹ بازداشت کرده است. بی‌بی‌سی می‌گوید که در آستانه سومین سالگرد سرکوب مسلمانان سین‌کیانگ، حزب کمونیست چین گفته است با مشت آهنین با نیروهای جدایی‌طلب در این کشور برخورد خواهد کرد. حکومت چین از اصطلاح جدایی‌طلب برای مسلمانان استفاده می‌کند تا بهانه‌ای برای سرکوب داشته باشد. دویچه‌وله نیز گزارش می‌دهد که دولت با هدف بر هم زدن موازنه جمعیتی مسلمانان، افراد نژاد هان را که اکثریت مردم چین را تشکیل می‌دهند به منطقه مسلمان نشین منتقل می‌کند. مقامات چین از موج جهانی مقابله با تروریسم به هدف تحت فشار قرار دادن و خاموش کردن تمام مخالفین سیاسی خود بهره برداری نموده‌اند. در همین رابطه تلويزیون NTD در گزارشی اظهار می‌دارد بیش از یک دهه از حملات تروریستی یازده سپتامبر می‌گذرد، اما مبارزه با تروریسم برای رژیم چین تبدیل به بهانه‌ای شده است تا اقلیت مسلمانان اویغور را سرکوب کند. ربیا کادیر، رئیس کنگره جهانی اویغور (WUC) ، در گفتگو با تلويزیون NTD بیان می‌دارد "مقامات چین واقعه یازدهم سپتامبر را بهانه قرار دادند تا تمام شکل‌های صلح‌آمیز اختلافات سیاسی، اجتماعی و فرهنگی اویغور را سرکوب کرده و هرگونه جرقه‌ی خشونت در منطقه را به سه گروه تروریست‌ها، جدایی‌طلبان و مذهبیون افراطی نسبت دهند." دكتر انور توكتي از مسلمانان چيني مقيم بريتانيا و مدير انجمن اويغور در لندن مي‌گويد: "ما امكان عبادت نداريم. نمي‌توان نماز خواند يا روزه گرفت. رفتن به مسجد براي بسیاری از مسلمانان چين تنها در روز عيد فطر و عيد قربان امكان‌پذير است و حتي در اين دو روز هم صدها مأمور امنيتي در مساجد حضور دارند." وي ادامه می‌دهد: "براي رفتن به حج بايد از دولت تقاضا كرد و در اين صورت مأموران امنيتي پرونده شما را بررسي مي‌كنند تا ببينند شما و پدرتان و پدربزرگ‌تان و ديگر اجدادتان كاري عليه حزب كمونيست كرده‌ايد يا نه. اگر هيچ چيزي در اين پرونده پيدا نشد، مي‌توانيد به حج برويد." از 938 مدرسه زبان عربي كه در سال 1989 مشغول به كار بودند، آخرين مدرسه در سال 1996 توسط دولت چين تعطيل شد. گفته می‌شود که در موارد زیادی دانشجويان مسلمان به جرم انجام فرايض ديني از دانشگاه‏ اخراج ‌شده و افراد شاغلي كه نماز مي‌خوانند كارشان را از دست مي‌دهند. در اثر سياست‏هاي ضداسلامي حكومت چین، مردم سين‏كيانگ از نظر اقتصادي ‏زندگي سختي دارند. سياست‏هاي حكومت در منطقه مسلمان‌نشین، باعث برتری اقتصادي چيني‏هاي نژاد هان -كه اكثريت جمعيت اين كشور هستند- بر مسلمانان و در نتيجه فقر و محروميت مسلمانان شده است. مسلمانان سين‏كيانگ در سرزمين‏ مادري خود مانند بيگانگان زندگي مي‏كنند و اظهار مي‌دارند که دولت در تلاش است تا آيين و فرهنگ آنان را نابود کند.
***
در طول تاریخ پنج هزار ساله چین، چند دهه حاکمیت حزب کمونیست مانند لحظه‌ای گذرا است. چین سرزمینی است که در طول تاریخ فرهنگی غنی و مبتنی بر الهیات را پرورش داده است و امپراطوری‌های باشکوه چین باستان یکی پس از دیگری همواره اخلاق، کرامت انسانی و معنویت را سرلوحه امور خود قرار می‌دادند. نظام الهي، آزار و شکنجه ظالمانه انسان‌هاي خوب را تاب نخواهد آورد. خواه تمرین‌کننده‌های فالون‌گونگ باشند، اقلیت مسلمان سین‌کیانگ باشد یا دیگر گروه‌های بسیاری که در چین مورد آزار و اذیت قرار گرفته‌اند. این برگ از تاریخ نیز دیر یا زود ورق خواهد خورد و اعمال حزب ‌کمونیست ‌چین، درسي آموزنده و ابدي براي بشريت خواهد شد.
پی‌نوشت :
1) می‌توان اشاره کرد به چندین سری تحقیق علمی که توسط محققان دانشگاهی و پزشکان در مناطقی نظیر پکن، ووهان، تایوان، روسیه و آمریکای شمالی بر روی تمرین‌کنندگان فالون‌گونگ انجام دادند و نتایج آنها در وب‌سایت‌های نظیرen.minghui.org و fa.minghui.org در دسترس می‌باشد.
2) به نقل از نشریه (US News and World Report) www.usnews.com/usnews/news/articles/990222/archive_000322_2.htm
3) گزارش كامل مخبر سازمان ملل در اين سايت قابل دسترس است : falunhr.org
4)ntdtv.com
در صورت امکان از میان تیتر زیر استفاده شود:
مانفرِد نوواک، گزارشگر مخصوص آزار و شکنجه در سازمان ملل متحد می‌گوید "حدود 66 درصد از پرونده‌های آزار و شکنجه در چین، مربوط به تمرین کنندگان فالون‌گونگ است که شکنجه می‌شوند. به همین دلیل این مورد خیلی جدی است