با سر زدن یک اشتباه کوچک از سوی شبکه جام جم یا خبرنگار یک خبرگزاری دولتی، طی دو روز گذشته عروسک الاغ برنامه کلاه قرمزی به یکی از مهمترین سوژه ها در فضای مجازی تبدیل شده است و حتی تا حدودی اجلاس سران عدم تعهد را نیز تحت الشعاع قرار داده است!

به گزارش «بازتاب»، شاید در هر کشوری غیر از ایران و هر شرایطی غیر از فضای پس از انتخابات 1388، باور نکردنی بود موضوعی این چنینی به سوزه و دغدغده ذهنی اصلی در میان فعالان رسانه ای تبدیل شود، اما بلافاصله پس از توجه غیر طبیعی رسانه های بیگانه نظیر بی بی سی فارسی و شبکه من و تو به خبر ممنوع التصویر شدن جیگر، و تکذیب آن توسط مدیر گروه کودک شبکه دوم، موج گسترده ای در میان فعالان جنگ نرم، و طیف ارزشی در شبکه های اجتماعی برای تمسخر طیف مقابل به راه افتاد؛ موجی که واکنش به پرداختن کمی غیرطبیعی به این خبر در رسانه های مذکور بود.

این درگیری در حدی بود که تا حدودی اخبار اجلاس سران عدم تعهد تحت الشعاع آن قرار گرفت و به نوعی نشان داد، میزان خضومت و کینه فعالان اینترنتی دو طرف نسبت به یکدیگر، به حدی رسیده است که موضوعات در درجه دوم توجه قرار دارند و فرض بر این است که در هر موضوعی دو طرف باید به تخریب، تمسخر و توهین به یکدیگر بپردازند.

شرایط مذکور نشان از این دارد که با گذشت حدود سه سال از خاتمه درگیری های خیابانی در سال 1388، این درگیری در فضای مجازی ادامه یافته و همان تنفری که در ضرب وشتم فیزیکی بین فعالان دو طرف دیده می شد، به صورت مجازی در حال بروز است.

در این میان کمتر دیده می شود که میان فعالان دو طرف گفتگویی با رعایت حداقل آداب اجتماعی صورت بگیرد و عموما دیالوگ ها به فحاشی یا تحقیر و تمسخر منجر می گردد.

تازه این در شرایطی است که فرض می شود فعالان دو گروه در فضای مجازی از تحصیلات و آداب اجتماعی بالاتری نسبت به متوسط طیف خود برخوردارند و طبیعتا باید انتظار داشت تقابل در حیطه عمومی این دو گروه، دارای خشونت کلامی و فیزیکی بیشتری باشد.

فعالیتهایی نظیر پروژه کمپوت برای حذف فعالان و افسران جنگ نرم از چرخه شبکه اجتماعی فعالان اینترنتی و در مقابل پرونده سازی و تلاش برای شناسایی هویت واقعی افراد داخل کشور جنبش سبز از دیگر اقداماتی است که در راستای این خصومت دیده می شود.

این در حالی است که صرف نظر از آسیب های فضای مجازی و شبکه های اجتماعی، یکی از مهمترین دستاوردهای این شبکه ها، فراهم کردن فضای گفت و گو بین کسانی است که به لحاظ فاصله های فکری و مکانی و... شاید هیچ گاه زمینه دیالوگ با هم نداشته باشند.

در هرصورت به نظر می رسد شرایط جنگ نرم در فضای مجازی به نقطه هشداردهنده و خطرناک قطع گفتگو و دیالوگ بین طرفین رسیده است و پایان گفتگو معمولا آغاز برخودهای فیزیکی است، اما اکنون که کشور در شرایط تهدیدات جدی نظامی و تحریمی از سوی بیگانگان قرار دارد، سوق دادن فضای رسانه ای به سمت پایان گفتگو و تشدید خصومتها، به سود جامعه و هیچ یک از طرفین درگیری نخواهد بود.

شاید موضوع "جیگر" نمادی باشد از بی منطق شدن خصومت دو طرف در جنگ نرمی که به تدریج در حال تبدیل شدن به جایگرین گفتگو میان طیفهای متفاوت در جامعه می شود و این جنگ نرم زمینه ساز جنگ سختی خواهد بود که اگرچه نیروهای تندرو دو طرف ممکن است در آرزویش باشند؛ اما قطعا به زیان جامعه، دین، منافع ملی و آینده کشور خواهد بود.

این در حالی است که معنای درست و مثبت مبارزه نرم، بیان منطقی و لطیف ارزشها و تسخیر قلب و فکر طرف مقابل است و روشن است که با ناسزا و خصومت های اینچنینی ، این هدف محقق نمی شود.