انتخابات رياست‌جمهوري سال 2012 امريكا از بسياري جهات متمايز از مبارزات انتخاباتي سال 2008 است. ميزان صرف هزينه‌هاي انتخاباتي كانديداهاي دموكرات و جمهوريخواه يكي از وجوه اين تمايز است.

در مبارزات انتخاباتي سال 2008 باراك اوباما با وجود اينكه اعلام كرده بود همانند جان مك‌كين از بودجه مبارزات انتخاباتي تعيين‌شده به وسيله حكومت فدرال استفاده خواهد كرد، اما با شروع مبارزات بعد از كسب كانديداتوري حزب دموكرات از اين اقدام خودداري كرد. با توجه به اينكه هيجان فراواني در بين دموكرات‌ها در رابطه با كانديداتوري اوباما وجود داشت و با در نظر گرفتن اينكه تعداد بسياري از راي‌دهندگان غيردموكرات هم نگاه مثبتي به حضور او داشتند، براي تيم انتخاباتي او محرز بود كه اگر به جمع‌آوري اعانه‌ها و كمك‌هاي مالي مردم تكيه كند، خيلي بيشتر از بودجه‌يي كه دولت فدرال براي او تعيين كرده است، به دست خواهد آورد. به همين روي او اعلام كرد مبارزات انتخاباتي خود را با كمك‌هاي مالي از سوي مردم ادامه خواهد داد. او با صرف هزينه يك ميليارد دلار در مبارزات انتخاباتي خود توانست تمام ركوردهاي هزينه‌هاي انتخاباتي در تاريخ امريكا را بشكند. در رقابت سال 2008 جان مك‌كين جمهوريخواه نيز بيان داشت كه بر اساس نظرات اعلان شده قبلي خود از بودجه مبارزات انتخاباتي تعيين شده به وسيله حكومت فدرال استفاده خواهد كرد. اين كانديداي جمهوريخواه در اين انتخابات كه شور و شوق كمي را در بين راي‌دهندگان محافظه‌كار ايجاد كرده بود، با كاهش دريافت اعانه‌هاي مردمي مواجه شد و در مجموع حدود 400 ميليون دلار خرج مبارزات خود كرد. با توجه به اين روند اين اعتقاد در بين اعضاي تيم انتخاباتي باراك اوباما وجود دارد كه در اين دوره انتخاباتي نيز كانديداي دموكرات به راحتي بر كانديداي جمهوريخواه در حيطه گردآوري اعانه‌هاي انتخاباتي و خرج براي مبارزه غلبه خواهد كرد. اما با راي ديوان عالي مبني بر اينكه «هزينه كردن براي تبليغات انتخاباتي به وسيله افراد و گروه‌هاي خارج از تيم انتخاباتي بدون دفاع مستقيم از يك كانديداي خاص بلامانع است»، شاهد شكل‌گيري جرياني متشكل از مجموعه‌يي از افراد هستيم كه رقم‌هاي ميليون دلاري براي تبليغات انتخاباتي هزينه مي‌كنند. اين موضوع سبب شده در اين دوره انتخاباتي بسياري از صاحبان سرمايه مطرح امريكايي به تشكيل گروه‌هاي بزرگ مالي و تبليغات براي كانديداي محبوب خود در مبارزات رياست‌جمهوري اقدام كنند. به همين روي شاهد پديده‌يي متفاوت با سال 2008 هستيم. ميت رامني، كانديداي جمهوريخواه در مسيري قرار گرفته است كه به احتمال فراوان بيش از باراك اوباما قادر باشد در مبارزات انتخاباتي براي خود خرج كند يا هزينه‌هاي انتخاباتي وي هم‌تراز هزينه‌هاي رهبر حزب دموكرات باشد. ميت رامني با توجه به حجم كمك‌ها و اعانه‌هاي مردم و بالاخص صاحبان سرمايه انتظار مي‌رود بيش از يك ميليارد دلار خرج مبارزه انتخاباتي خود كند. اينكه چطور چنين واقعيتي حيات يافته است را بايد بازتاب واقعيات اقتصادي امريكا و عملكرد باراك اوباما دانست. باراك اوباما با عملكرد خود در طول چهار سال گذشته جامعه امريكايي را بيش از پيش قطبي كرده است. او شعار انتخاباتي خود را در سال 2008 بر اين قرار داده بود كه مي‌خواهد تنش‌هاي سياسي و حزبي را كم كند و يك رهبر متحدكننده باشد اما عملكرد او منجر به اين شده كه جامعه بيش از گذشته حزبي و قطبي شود و بسياري با شوق و ذوق فراوان عزم خود را جزم كرده‌اند كه او را در انتخابات با شكست مواجه كنند. بنابراين به هر وسيله‌يي از جمله كمك‌ها و اعانه‌هاي انتخاباتي سعي مي‌كنند به حمايت فزون‌تر از رقيب او بپردازند. از سوي ديگر سخنان باراك اوباما درباره اينكه ثروت بايد در جامعه پخش شود و اينكه هيچ كس به تنهايي نتوانسته يك تجارت موفق راه بيندازد يا اختراعي كند مگر با كمك دولت و اينكه او اعلام كرد هيچ كس بدون كمك‌هاي بي‌شائبه و فراوان دولت، صنعت يا موسسه بزرگ تكنولوژيك را تاسيس نكرده است، منجر به ايجاد يك خصومت بنيادي در بين كثيري از صاحبان سرمايه، صنايع و موسسات امريكايي شده است. صاحبان سرمايه حال با توجه به اينكه محدوديتي براي كمك‌هاي تبليغاتي ندارند، وارد صحنه شده‌اند و به جمع‌آوري سرمايه براي كمك به ميت رامني و تبليغات به نفع او اقدام كرده‌اند. بعضي از اين افراد در سال 2008 به نفع باراك اوباما راي دادند وليكن در اين دوره به سوي رقيب او گرايش نشان داده‌اند.

با توجه به اين نكات است كه اين دوره شاهد هزينه زيادي از منابع به نفع كانديدايي هستيم كه محققا فزون‌تر از دو ميليارد دلار خواهد شد كه در تاريخ انتخاباتي امريكا و جهان بي‌سابقه خواهد بود. برخلاف سال 2008 در اين دوره به نظر مي‌رسد كانديداي جمهوريخواهان برخلاف انتظار همگان سهم بيشتر يا حداقل برابري را براي خود در حيطه هزينه‌هاي انتخاباتي محفوظ بدارد. در 6 نوامبر مشخص خواهد شد كه آيا برابري هزينه‌هاي انتخاباتي در شكل حداقل و برتري رقيب جمهوريخواه در اين رابطه تعيين‌كننده نتايج خواهد بود يا اينكه تاثير چنداني نخواهد داشت.

منبع: مركز مطالعات خاورميانه