اگرچه تعداد تیم های حاضر در ترکیه در دوران آماده سازی لیگ برتر در مقایسه با گذشته کاهش یافته؛ اما چه عاملی موجب می شود تا دلارهای این مملکت را به این راحتی به دور بریزند؟

به گزارش انتخاب به نقل از مشرق، همیشه پیش از آغاز دیدارهای لیگ برتر، تعداد قابل توجهی از تیم های حاضر در این رقابت ها راهی کشورهای خارجی می شوند تا اردوی آماده سازی را در آن کشورها برگزار کنند. اگرچه در فصال جاری شاهد کاهش تعداد آنها بودیم؛ اما چه چیز باعث می شود تا این اتفاق روی دهد؟ چرا ارز کشور در شرایطی مانند امروز، به این راحتی به جیب دشمنان می رود؟ آیا نظارتی بر این روند وجود ندارد؟

× چه کسانی راهی ترکیه شدند؟
این اتفاقات در حالی روی می دهد که در همین فصل به نقل از ترکیه آن لاین، هفت تیم به این کشور همسایه رفتند که در ماه های اخیر رفتاری متخاصمانه در قبال کشورمان داشتند. البته، فصل قبل یازده تیم به این کشور رفته بودند. این کاهش در پی افزایش قیمت تورم و ناتوانی تامین هزینه های این سفر بوده است. در حقیقت، سایر تیم ها به صورت جبری امکان برگزاری چنین اردوهایی را نداشته اند؛ وگرنه آنها نیز در این فهرست قرار می گرفتند و چه بسا ارز بیشتری نیز از مملکت خارج شده بود.

استقلال تهران، سپاهان اصفهان، ذوب آهن اصفهان، مس کرمان، پیکان و صبا باشگاه هایی بودند که راهی این سفر شدند و چند روزی را در این کشور گذراندند. نکته حایز اهمیت این است که این تیم ها فقط در دو کمپ استقرار داشتند. یکی از آنها در آنکارا و دیگری در استانبول قرار داشته است. این خود از نکات مبهم است که چرا تمامی تیم ها در دو کمپ اسکان یافته و راهی کمپ های دیگر یا شهرهای دیگر این کشور نشده اند.

× هزینه هایی که در نوع خود جالب است
سپاهان و تراکتورسازی به کمپ پاتالیا در"قیزیلچه حمام" رفتند. این منطقه در 70 کیلومتری آنکارا قرار دارد. هتلی که آنها در آن اقامت دارند چهار ستاره بوده و همه امکانات ورزشی شامل استخر، سونا، جکوزی و سالن بدنسازی را دارد. این هتل دارای سه زمین فوتبال است که در دو زمین آن روزانه سپاهان و تراکتورسازی تمرین می کردند.

هر شب اقامت در هتل این کمپ 130 تا 140 لیر ترکیه هزینه به همراه دارد. یعنی چنانچه اردوی 10 روزه‌ای در ترکیه در نظر گرفته شود و هر تیم حدود 40 نفر را با خود به اردو ببرد، فقط هزینه اقامت در هتل حدود 52 هزار لیر خواهد شد که با قیمت روز لیر، چیزی در حدود 60 میلیون تومان خواهد شد. این پول البته تنها هزینه اقامت است. هزینه‌های بلیت رفت و برگشت به علاوه تمرین در زمین چمن و حتی برگزاری بازی های دوستانه هم به این فهرست اضافه می‌شود که ممکن است مجموع هزینه هر کدام از این دو باشگاه را به بالای حتی یکصد میلیون تومان برساند.

پنج تیم دیگر حاضر در ترکیه یعنی استقلال، ذوب آهن، صبا، مس و پیکان هم در استراحتگاه گرین پارک در منطقه کوهستانی "ایزمیت" در 140  کیلومتری استانبول اردو زده‌اند. این مجموعه دارای دو هتل بزرگ بسیار و چندین زمین تمرین فوتبال است و در مجموع، نسبت به کمپی که سپاهان و تراکتورسازی در آن حضور دارند، از امکانات بیشتری برخوردار است. به همین دلیل اقامت 10 روزه یک تیم ورزشی چیزی حدود 20 میلیون تومان بیشتر از کمپ پاتالیا برای تیم‌ها آب می‌خورد.

× بهانه هایی برای رفتن!
در این بین، نکات متعددی درباره برگزاری این اردوها در خارج از ایران و کشوری این چنینی عنوان می شود. نکته اول، آب و هوای خوب ترکیه در این دوره زمانی است که قابل مقایسه با گرمای ایران نیست. این موضوع بهانه ای شده تا مربیان و مدیران برای سفر به آن سوی آب ها، بدان استناد کنند. البته، این موضوعی است که گشتی در استان های ایران می تواند عکس آن را اثبات کند. در حقیقت، در برخی استان ها شاهد هوای بسیار خنک تر و مطبوع تر از ترکیه در این ایام هستیم. البته، نخواستن روادید نیز از دیگر مسائلی است که سفر به کشوری مانند ترکیه را سهل می کند؛ به خصوص با توجه به این موضوع که تیم ها در این دوره برخی بازیکنان را به تازگی جذب کرده اند.

اما آنچه به آن استناد شده و نکته حایز اهمیت است، کیفیت مطلوب امکانات در این کشور است. در حقیقت، امکانات ویژه ای که در ترکیه وجود دارد، موجب می شود تا تیم ها به رفتن ترغیب شوند. در حقیقت، وجود زمین های چمن، مجموعه های بدنسازی مناسب، امکان برگزاری دیدارهای دوستانه با هزینه کمتر و ... مواردی است که بدان استناد می شود. در حقیقت، اگرچه برخی نقاط کشور دارای آب و هوای بهتری نیز در نسبت با این کشور هستند؛ اما این امکانات را نداشته و همین باعث هزینه سنگین ارزی می شود.

× وقتی دل مدیر نسوزد
واقعیت این است که حداقل در جزیره ای مانند کیش چنین امکاناتی وجود دارد و باشگاه می توانند از ان بهره برند. در واقع، مدیران و مربیان با نگاهی ملی به موضوع نگاه نمی کنند تا از ظریفیت های موجود به درستی بهره ببرند. اگر اینگونه بود، می توان انتظار داشت که در جزیره کیش یا مواردی مشابه اردو زنند تا ارز مملکت در چنین شرایطی به هدر نرفته و به جیب کشورهای متخاصم سرازیر نشود.

از سویی، اگر مدیران ائتلاف کرده و در این زمینه نگاهی دلسوزانه داشته باشند، می توانند بستری جهت برپایی و ساخت چنین کمپ هایی را در نقاط خوش آب و هوای شمال کشور یا استان هایی مانند یاسوج فراهم کنند. قطعا ممانعت از خروج ارز کشور در یک دوره اردویی پیش فصل می تواند موجب شود تا چنین مکانی در داخل کشور فراهم شود.

مروری بر روند برگزاری اردوهای ورزشی و فوتبالی در کشورهایی مانند ترکیه و امارات متحده که در رابطه نامطلوب با کشور ما قرار دارند، نشان می دهد که بایستی در این زمینه ها تدبیری شود تا شاهد برگزاری چنین اردوهایی مبهم در برگزاری و هدر رفتن ارز نباشیم. بی تردید اگر در این زمینه دلسوزی و جدیتی باشد، می توان انتظار داشت تا نه تنها ارز و سرمایه کشور از این مرزها خارج نشود که حتی در این راستا ایجاد اشتغال و رونق مالی نیز صورت گیرد.