عبدالله شهبازی، مورخ و نویسنده و موسس مرکز پژوهشهای سیاسی بعد از گذراندن دوران حبس خود آزاد شد.

به گزارش "بازتاب"، وی در مطلب زیر به توضیح آزادی خود پرداخته است:

آزاد شدم!

در پی انتشار کتاب «زمین و انباشت ثروت: تکوین الیگارشی جدید در ایران امروز» در دادگاه تجدیدنظر به اتهام «تهمت و افترا» به پنج ماه و بابت «نشر اکاذیب» به یک سال، جمعاً به هفده ماه، زندان محکوم شدم. در ساعت 6 بعدازظهر دوشنبه، 30 آبان 1390/ 21 نوامبر 2011، حکم صادره به مرحله اجرا درآمد. انتخاب این زمان معنای خاصی داشت و برای من حاوی پیامی بود.

آن شب به کلانتری معالی‌آباد و فردای آن، صبح اوّل آذر، ابتدا به دادسرای اجرای احکام و سپس به زندان مرکزی شیراز (عادل‎آباد) منتقل شدم. حاضر به جلب رضایت شاکیان برای جلوگیری از اجرای حکم و استخلاصم نبودم. پس از آن نیز، با توجه به وجود شکات خصوصی و اصرار آنان بر شکایت خود، عفو من منوط به جلب رضایت شکات و از این رو منتفی بود.

اینک، پس از گذشت 9 ماه و 19 روز، طبق مواد پیش‌بینی شده در قانون مجازات اسلامی، با طی بیش از نیمی از دوره محکومیتم، آزاد شده‌ام.

دورانی که بر من گذشت، برغم بیماری قلبی، غنیمتی بود که بابت آن شاکرم. در این دوران، فرصتی کم‌نظیر برای آشنایی و حشر و نشر با سه گروه یافتم: قضات، زندانبانان و زندانیان عادی. در پنج دوره زندان که در زندگی خود، از سال 1349، گذرانیده‌ام این اوّلین بار بود که با زندانیان عادی هم سرنوشت و هم خانه می‌شدم. بسیار چیزها آموختم و زیبایی‌های جامعه و مردم عادی را از نزدیک لمس کردم. برای من، که در زندان‌های گذشته تنها فضای گلخانه‌ای «زندان سیاسی» را تجربه کرده بودم، فرصتی استثنایی بود. خاطرات و یادداشت‌های فراوان گرد آوردم که می‌تواند آموزنده و خواندنی باشد. با زندانیانی محشور بودم که داستان زندگی هر کدام‌شان رُمانی است قطور. افسوس که رُمان‌نویس نیستم.

تصمیم گرفته‌ام از این پس از تکاپوهای فرساینده در وبگاه و فیسبوکم پرهیز کنم و تمامی اوقات و همّ خود را مصروف تکمیل و اتمام تحقیقاتم در عرصه تاریخ و اندیشه سیاسی نمایم. حدود ده عنوان کتاب در دست تدوین نهایی دارم که حاصل تلاش فکری سال‌های اخیرم است و، با مساعدت ناشر محترم و جدیدی که برگزیده‌ام، منتشر خواهد شد. امیدوارم، با عنایت و الطاف الهی، از این پس نیز، بعنوان عضوی کوچک از جامعه پژوهشی ایران، در حوزه تاریخ و اندیشه سیاسی مؤثر باشم.

از تمامی عزیزان که به غنای این دوره از زندگی‌ام، هر یک بنحوی، یاری رسانیدند، از صمیم قلب سپاسگزارم؛ از قضات و زندانبانان، که ذکر نام و عنوان‌شان موجب رنجش ایشان می‌شود حتی در مقام سپاس، تا زندانیان که همدم و هم‌خانه و مونسم بودند. و نیز سپاسگزارم از همه عزیزان که در فضای مجازی و غیرمجازی هر یک بگونه‌ای با من و خانواده‌ام اعلام همدردی کردند یا برای آزادی‌ام کوشیدند.

در پایان، تصور می‌کنم عدم درج سپاس زیر ناسپاسی محض باشد: از همسرم، سرکار خانم زینب رضاپور اصفهانی، سپاسگزارم که با شایستگی و خردمندی گذر از این دوره سخت را با رتبه عالی مدیریت کردند؛ از آقای امید مهدی‌نژاد، طنزنویس محبوب و جوان، که نه خواهرم بودند نه برادرم، ولی کم از ایشان دلسوزی و غمخواری نکردند؛ و آن نامه سرگشاده و مؤثر 55 تن از اصحاب قلم مرهون ابتکار ایشان بود. و از امضاءکنندگان آن نامه از ژرفای قلب ممنونم و شرمنده احسان و بزرگی یکایک‌شان. و سپاسگزارم از بانیان و اعضای «گروه سپیدار» در فیسبوک، که برغم عدم شناخت شخصی بسیاری از آنان، در این دوره نسبتاً طولانی هماره به یادم بودند. برای تمامی این عزیزان، و آن عزیزان و بزرگواران که به دلایلی ذکر نام‌شان را لازم یا به صلاح نمی‌دانم از خداوند منان بهترین‌ها را آرزومندم.

اطلاعیه

در پی شکایت علیه کتاب «زمین و انباشت ثروت: تکوین الیگارشی جدید در ایران امروز» (نشر اینترنتی، فروردین 1387)، که منجر به صدور دادنامه قطعی دال بر محکومیت اینجانب به هفده ماه زندان و «اعاده حیثیت از شکات» شد، موارد زیر را به اطلاع خوانندگان کتاب فوق می‌رساند:

از آنجا که دادنامه قطعی لازم‌الاتباع می‌باشد، به منظور تأمین بند مندرج در دادنامه، دال بر «اعاده حیثیت از شاکیان»، و در پی توافق با قاضی محترم، اقدام به حذف کتاب «زمین و انباشت ثروت» و آن بخش از مطالب مرتبط با آن، که موجبات محکومیت اینجانب را فراهم آورد، از وبگاه خود می‌نمایم.

بعلاوه، اعلام می‌کنم آن فقراتی از کتاب 1460 صفحه‌ای «زمین و انباشت ثروت»، که در دادنامه بعنوان مصادیق «تهمت و افترا، توهین، و نشر اکاذیب» ذکر شده، با استناد به دادنامه فوق، که ختم کلام محسوب می‌شود و فراتر از نظر شخصی ملزم به تبعیت از آن می‌باشم، مشتمل بر عناوین مجرمانه فوق بوده، بی‌اعتبار تلقی شده و قابلیت استناد ندارد.

عبدالله شهبازی

شیراز

شنبه، 18 شهریور 1391، ساعت 1:45 بعدازظهر