پوریا عالمی در اعتماد نوشت:
يكي از وزيران دولت گفت: «ما در دولت به دنبال آب گرم و سوناي اختصاصي نيستيم بلكه در دل مردم قرار داريم.»

به همين مناسبت مردم گفتند: «ما فقط مانديم شما را كجاي دل‌مان بگذاريم.»

مردم مطرح كردند: «ما فكر مي‌كرديم درد دل داريم. نگو دولت توي دل داريم.»

مردم اضافه كردند: «بيا برو تو دلم بابا.»

مردم افزودند: «اگر ما هم دولتمرد بوديم، دولت ما هم تو دل شما بود. بعد بي‌حساب مي‌شديم.»

مردم يادآور شدند: «از وقتي دولت توي دل‌مان هست، دل تو دل‌مان نيست.»

در پايان مردم آه كشيدند: «دل‌مان گرفت.» و سريعا در بخش مراقبت‌هاي ويژه يك بيمارستان غيردولتي بستري شدند.

يك نفري به خبرنگار ما گفت: «ما نزديك به دولت بوديم. دولت هم كه توي دل مردم است. در نتيجه قاضي دادگاه و مطبوعات نبايد دست روي دل مردم بگذارند.»

دولت تو دلي

يكي از پيشكسوتان كله‌‌پزي نيز اظهار كرد: «تا حالا بره تو دلي شنيده بوديم اما دولت تو دلي نشنيده بوديم.»

تغيير كاربري

يك كارشناس با ابراز تعجب پرسيد: «اگه دولت دنبال آب گرم و سوناي اختصاصي نيست و توي دل مردم جا داره، يعني دل مردم سوناي اختصاصي دولته؟»

وي گفت: «دولت بايد به خاطر تغيير كاربري دل مردم پاسخگو باشد.»

در همين حال چند نفر از اعضاي دولت با حوله از دل مردم خارج و چند نفر ديگر با مايو به دل مردم وارد شدند و گفتند: «سوناي اختصاصي و آب گرم چقدر مي‌چسبه. به‌به. خوب شد ما توي دل مردميم و سونا و جكوزي‌مان به راه است، وگرنه الان بايد مي‌رفتيم سوناي زعفرانيه كه متاسفانه آب گرم ندارد و ديگر آبي ازش گرم نمي‌شود.»

شلپ و شولوپ

جراح متخصص قلب و دل و روده نيز نظر داد: «من مي‌خواستم ضربان قلب مردم را گوش كنم. كه ديدم صداي شلپ و شولوپ مي‌آيد. خيلي تعجب كردم. دوباره گوش كردم ديدم باز هم صداي شلپ و شولوپ مي‌آيد. تا جايي كه من مي‌دانستم، صداي قلب بايد تالاپ و تولوپ باشد، نه شلپ و شولوپ. براي همين خيلي سريع بيمار را آنژيوگرافي كردم و ديدم توي دل مردم چندتا از دولتمردان دارند شنا مي‌كنند. رحيم‌مشايي هم كه نشسته بود لب استخر و داشت پايش را شلپ و شولوپ مي‌زد توي آب.»

لب خزينه

رحيم مشايي در حالي كه نمي‌توانست توي دل مردم جا باز كند گفت: «چرا؟»

مردم گفتند: «چون زيرآبي رفتن توي استخر ممنوع است.»

رحيم‌مشايي كه لب خزينه نشسته بود گفت: «واقعا ما نياز به آب گرم و سوناي اختصاصي نداريم. ما خودمان مكتب ايراني داريم و بهتر است به جاي سوناي اختصاصي از خزينه اختصاصي كه در مكتب ايراني سرفصل مهمي محسوب مي‌شود استفاده كنيم.»

در همين رابطه مردم از قديم مي‌گويند: «خيلي خوش‌بر و روست، لب خزينه هم مي‌نشيند.»