ویلی ویلکرسن درباره پدرش گفت: «او در تلاش دیوانه‌وار خود برای نابود کردن صاحبان استودیو‌ها متوجه شد تاثیرگذار‌ترین تلافی نابود کردن استعدادهای آن‌هاست.»

او ادامه داد: «در بحبوحه افزایش نگرانی‌های جنون‌آمیز درباره کمونیسم، آسان‌ترین راه برای له کردن استودیو‌ها این بود که بازیگران، نویسندگان و کارگردانان آن‌ها را کمونیست خطاب کنی.»

اولین لیست سیاه هالیوود ۲۵ نوامبر ۱۹۴۷ منتشر شد. ویلکرسن گفت در شصت و پنجمین سالگرد این اتفاق ضروری دید به خاطر کاری که پدرش انجام داد عذرخواهی کند.
در آن سال‌ها، استودیو‌ها حاضر به همکاری با افرادی که نامشان در لیست سیاه بود نشدند که در نتیجه آن تعدادی از نویسندگان ناچار شدند با نام مستعار برای پروژه‌های غیرآمریکایی کار کنند.

کمیته بررسی فعالیت‌های ضد آمریکایی مجلس نمایندگان آمریکا (HUAC) به سرکردگی سناتور جوزف مک‌کارتی در دهه‌های ۱۹۴۰ و ۱۹۵۰ تحقیقات وسیعی در مورد نفوذ عوامل چپ‌گرا در صنعت سینما انجام داد. ویلی ویلکرسن ۶۱ ساله گفت: «اگر امروز کسی را کمونیست خطاب کنی، کار تقریبا خنده‌داری انجام داده‌ای، اما در ۱۹۵۰ این کار یک جور صدور حکم اعدام بود.»

او گفت: «لیست سیاه به موقعیت کاری تعدادی از بهترین استعدادهای هالیوود لطمه زد و خیلی‌های دیگر را هم که خارج از معرکه بودند گرفتار کرد.»

ویلکرسن گفت: «از طرف خانواده‌ام و بخصوص پدر فقیدم، از کسانی که قربانی این اتفاق ناگوار شدند صمیمانه عذرخواهی و عمیقا ابراز تاسف می‌کنم.»

کمیته بررسی فعالیت‌های ضد آمریکایی برای ۱۹ شاهد خودی (مطلوب) و ۱۹ شاهد غیرخودی (نامطلوب) در صنعت سینما احضاریه فرستاد. ۱۱ نفر از ۱۹ متهم احضار شدند تا در مورد همکارانشان شهادت بدهند.

در این بین ۱۰ نفر که به «۱۰ هالیوود» معروف هستند، حاضر به همکاری با کمیته بررسی فعالیت‌های ضد آمریکایی نشد و همگی به اتهام اهانت به مجلس نمایندگان آمریکا از استودیو‌ها و اتحادیه‌های صنفی اخراج شدند.

ادوارد دیمیتریک، دالتون ترومبو، رینگ لاردنر جونیر، آلوا بسی، لس‌تر کول، آدرین اسکات، جان هوارد لاوسن، هربرت بابیرمن، آلبرت مالتز و ساموئل اورنیتز اعضاء «۱۰ هالیوود» بودند. بیلی ویلکرسن سال ۱۹۶۲ دو سال پس از لغو لیست سیاه درگذشت.