یک استاد دانشگاه معتقد است: استثنائات مربوط به قوانین جلوگیری از کوچک شدن اراضی کشاورزی مشکل اصلی عدم اجرای درست این قانون است.

دکتر فرحناز رستمی در گفت‌و‌گو با ایسنا، گفت: قطعه قطعه شدن اراضی کشاورزی یکی از معضلات اکثر کشورهاست، چرا که ادامه این روند می‌تواند کشاورزی را از اقتصادی بودن دور کند.

وی تاکید کرد: آمار و ارقام نشان می‌دهد سالانه 200 هزار هکتار از اراضی کشاورزی کشور قطعه قطعه می‌شوند که این رقم سر سام آور است و آینده کشاورزی کشور را به مخاطره می‌اندازد.

رستمی ادامه داد: شاید کشور ما کشوری پهناور باشد، اما در حیطه کشاورزی محدودیت‌های زیادی دارد و کوچک شدن اراضی کشاورزی به نوبه خود می‌تواند توسعه این بخش را با مشکلاتی مواجه کند.

این عضو هیئت علمی پردیس کشاورزی دانشگاه رازی کرمانشاه با تاکید بر اینکه خرد شدن اراضی کشاورزی می‌تواند زنگ خطری در ارتباط با توسعه این بخش باشد، افزود: بر اساس آمارهای موجود در بازه زمانی 30 تا 35 سال تعداد بهره‌برداران کشاورزی دو برابر شده‌اند که این مسئله تهدید جدی برای کشاورزی به حساب می‌آید، این در حالیست که در طول این مدت سطح اراضی زراعی هیچ گونه تغییری نکرده‌اند.

وی سپس گفت: گرچه در جامعه کنونی شاهد نرخ بالای مهاجرت از روستا به شهر هستیم، اما همه این‌ها در حالی است که بهره‌برداران لزوما ساکن روستا نیستند و در شرایطی که به مشاغل دیگر اشتغال دارند، تلاش می‌کنند تا تکه زمین به ارث رسیده از اجدادشان را نیز حفظ کنند.

این عضو هیئت علمی دانشگاه رازی کرمانشاه ادامه داد: مهاجرت‌های بی‌رویه روستاییان، کشاورزی را به یک شغل جانبی تبدیل کرده و این مسئله ممکن است آینده نامناسبی را برای کشاورزی کشور رقم بزند.

رستمی افزود: متاسفانه در شرایط کنونی قوانین مربوط به ارث در کشور ما به گونه‌ای است که پس از فوت پدر خانواده زمین‌های به ارث رسیده بین فرزندانش تقسیم می‌شود و به نظر می‌رسد در صورت ادامه این روند در آینده‌ای نزدیک روند قطعه قطعه شدن اراضی کشاورزی شدت بیشتری بگیرد.

این عضو هیئت علمی پردیس کشاورزی دانشگاه رازی کرمانشاه در ادامه گفت: کوچک شدن اراضی کشاورزی می‌تواند اثرات بد اقتصادی برای کشاورزان به همراه داشته باشد، چرا که زمین‌های کشاورزی به دلیل کوچک بودن عملا کارایی فنی و اقتصادی خود را از دست می‌دهند.

رستمی با تاکید بر اینکه عملا امکان استفاده از تجهیزات و ماشین آلات کشاورزی و مکانیزه کردن کشاورزی در قطعات کوچک وجود ندارد، گفت: این اتفاق میزان درآمد کشاورزان را کاهش می‌دهد و فعالیت در این عرصه را با مشکلاتی مواجه کرده و عملا کشاورزی را از اقتصادی بودن دور می‌کند.

وی با اشاره به آنی‌نگر بودن کشاورزان افزود: باید شرایطی فراهم شود که در این زمینه فرهنگ سازی صورت گیرد، چرا که توجه به مقوله پایداری و رعایت حقوق نسل‌های آینده چیزی نیست که آدمی بتواند نسبت به آن‌ها بی‌توجه باشد.

رستمی در ادامه به بیان راه‌کار‌های موجود پرداخت و گفت: به نظر می‌رسد اجرای طرح یکپارچه سازی و تجهیز و نوسازی اراضی کشاورزی طرحی است که می‌تواند از کوچک شدن اراضی کشاورزی جلوگیری کند.

وی سپس این طرح را یک فرآیند بسیار پیچیده و هزینه بر قلمداد کرد و افزود: برای اجرای هرچه بهتر طرح بایستی شرایطی فراهم شود تا زمینه‌های اجتماعی و فنی اجرای این طرح فراهم شود.

این عضو هیئت علمی پردیس کشاورزی دانشگاه رازی کرمانشاه در ادامه توجه به زیر ساخت‌های اجتماعی را رکن اصلی پیشبرد و پایداری کار عنوان کرد و گفت: در کنار این‌ها وجود یک کادر قوی و کارآمد که بتواند توجیه مناسبی برای طرح فراهم کرده و بهره‌بردار را ملزم به تبعیت کند، ضروری است.

رستمی ادامه داد: در حال حاضر مهم‌ترین و بزرگ‌ترین راهکار موجود برای نجات کشاورزی از قطعه قطعه شدن بیش از حد توجه به شعار "کشاورزی محور اقتصاد" است، چرا که توجه به این شعار می‌تواند آینده امیدبخشی را برای کشاورزی کشور رقم بزند.