تحلیل تازهای از فسیلهای یک گونه انساننما که حدود ۷ میلیون سال پیش میزیسته، نشان میدهد احتمالاً این موجود بهطور کامل روی دو پا راه میرفته است.
بهگزارش انتخاب و به نقل از sciencealert ؛ پس از کشف این گونه در سال ۲۰۰۱، Sahelanthropus tchadensis (با نام مستعار «تومای») بهعنوان یکی از نخستین نیاکان انسان در نظر گرفته شد، اما برخی دانشمندان معتقدند این گونه فقط یک خویشاوند دور است و مستقیماً اجداد انسان بهشمار نمیرود.
بیشتر بحثها بر سر این بوده که آیا این نخستیسان بهطور معمول روی دو پا حرکت میکرد یا مانند شامپانزهها و گوریلهای امروزی، از دستهای خود برای راه رفتن کمک میگرفته است.
اسکات ویلیامز، انسانشناس دانشگاه نیویورک، میگوید:
«تحلیل ما از این فسیلها شواهد مستقیمی ارائه میدهد که نشان میدهد Sahelanthropus tchadensis میتوانسته روی دو پا راه برود. این یافته نشان میدهد ایستادن و راه رفتن روی دو پا در مسیر تکامل ما خیلی زود پدید آمده و از موجودی آغاز شده که شباهت زیادی به شامپانزهها و بونوبوهای امروزی داشته است.»
محققان به این نتیجه رسیدهاند با انجام تحلیلهای هندسی سهبعدی بر استخوانهای دست و پا و مقایسه آنها با گونههای مرتبط، چه زنده و چه منقرضشده.
آنها سه ویژگی کلیدی را شناسایی کردهاند که نشاندهنده دوپایی بودن این گونه است:
۱. پیچشی در استخوان ران که به جلو بودن پاها کمک میکند و راه رفتن را آسانتر میسازد.
۲. عضلات بزرگ باسن که برای حفظ ثبات لگن اهمیت دارند.
هر دو ویژگی پیشتر توسط دانشمندان دیگر شناسایی شده بود. اما نکته تازه و تعیینکننده در این مطالعه، کشف یک زایده استخوان ران است.
این زایده محل اتصال رباط قدرتمندی است که لگن را به استخوان ران متصل میکند و برای دوپایی بودن حیاتی است؛ چیزی که تاکنون فقط در هومینینها مشاهده شده بود.
با این حال، این بدان معنا نیست که S. tchadensis کاملاً توانایی بالا رفتن از درختان را کنار گذاشته بود.
ویلیامز میگوید:
«Sahelanthropus tchadensis اساساً یک میمون دوپا بود که مغزی به اندازه شامپانزه داشت و احتمالاً بخش قابل توجهی از زمان خود را در درختان برای جستوجوی غذا و امنیت میگذراند.»
«با وجود ظاهرش، Sahelanthropus کاملاً برای استفاده از وضعیت و حرکت دوپا روی زمین سازگار شده بود.»
