مجری «زاویه» تنها برنامه تخصصی
تلویزیون در حوزه علوم انسانی که به صورت مناظره برگزار میشود، هم کنار
گذاشته شد و این برنامه از بیستم دیماه با مجری جدید روی آنتن میرود.
به گزارش فارس، پخش برنامه تلویزیونی «زوایه» (مجله علوم انسانی شبکه چهار
سیما) در دو هفته گذشته موقتاً تعطیل شد و تا چهارشنبه بیستم دیماه روی
آنتن نمیرود.
علیرضا حائری تهیهکننده زاویه در این باره میگوید: در این تاریخ با عوض
شدن مجری برنامه و احتمالا تغییراتی در محتوا و آیتمها به پخش بر
میگردیم.
* دلیل برکناری مجری برنامه چه بود؟
شنیدهها حاکی از آن است که برکناری صلواتی پس از آن صورت گرفت که در
برنامه دو هفته گذشته برنامه زاویه با موضوع «روشنفکری دینی» که شهریار
زرشناس به عنوان منتقد روشنفکران و محمد منصور هاشمی نویسنده و پژوهشگر
فلسفی به عنوان مدافع روشنفکران مناظره میکردند.
زرشناس میخواست در دقایق پایانی برنامه به پرسشهای مطرح شده توسط هاشمی
پاسخ دهد که مجری این مبحث را مختومه اعلام کرد و مایل بود زرشناس به پرسش
او پاسخ گوید. زرشناس با این موضوع مخالفت کرد و گفت نمیشود مرا محدود
کنید! مجری هم در مقام پاسخ برآمد و گفت شما دقیقا 7 تا 8 دقیقه بیشتر از
آقای هاشمی صحبت کردید و این جدل دقیقاً 5 دقیقه و 20 ثانیه به طول
انجامید!
در واقعیت حق با مجری برنامه بود چرا که زرشناس بیش از هاشمی صحبت کرده
بود، اما اگر مجری با تسامح و تساهل بیشتری برخورد میکرد و اجازه میداد
زرشناس صحبتهای خود را ادامه دهد، شاید خللی در برنامه ایجاد نمیشد.
در این رابطه علیرضا حائری تهیه کننده برنامه زاویه به
خبرنگار فارس میگوید: تا چند روز دیگر از علاقمندان به اجرای برنامه
اندیشهای در تلویزیون تست گرفته میشود. علاقمندان باید دارای مدرک
کارشناسی ارشد باشند و امیدواریم مجری بعد از چند برنامه حداقل علاقهمندان
برنامه را جذب کند.
عبدالله صلواتی کارشناس مجری
سابق برنامه زاویه، اما علت جدایی خود را نه ماجرای رخ داده در مناظره
زرشناس، که تغییرات اساسی در عوامل "زاویه" دانسته ودر یادداشتی در این
زمینه نوشته است:
در گروه اندیشه شبکه 4 در سالهای اخیر برنامههای متعدد و پرطرفداری را عرضه کرده بود، همانند: معرفت، زاویه، کتاب چهار و کارنامه.
اما اخیراً آنچه در زاویه اتفاق افتاد تغییراتی اساسی بود؛ تغییر مدیر
گروه اندیشه و تغییر اتاق فکر. گفتنی است به تبع این تغییرات بنده به
عنوان کارشناس- مجری زاویه و مهیا نبودن شرایط برای ادامه همکاری، توفیق
همراهی با زاویه را از دست دادم. البته پیش از این بارها به صورت شفاهی
تقاضای کنارهگیری از زاویه را داشتم و این اواخر طی نامهای مفصل، دلایل
متعددی برای عدم حضور در زاویه آورده و تقاضای کناره گیری کرده بودم که با
تغییر کادر زاویه این امکان برایم فراهم شد تا از زاویه کنار بکشم.
بنده به عنوان کسی که دلبسته این نظام و ملت است و
افتخار آن را دارد که از خانواده شهید، آزاده و جانباز است، زمانی احساس
وظیفه کردم با زاویهای که در صدد گفتوگوی آزاد اندیشانه در خصوص مسائل
علمی و فرهنگی جامعه بود، همراه شوم و در دورهای هم احساس تکلیف کردم که
زاویهای را که امیدی به استمرار نشاط و بقای هویت چالشی و آزاداندیشانه
آن نداشتم، ترک کنم.
بنابراین، بحث کنارگذاشتن بنده به دلیل استفاده از حق قانونی کارشناس مجری
در هدایت و مدیریت، صحت ندارد. شاهد نقض آن این است که پس از آن نیز
رسماً از بنده خواسته شد که زاویه را همراهی کنم. بنابراین، داستان کنار
گذاشتن کارشناس مجری زاویه مغالطهای بیش نیست؛ مغالطهای که در منطق بدان
میگویند مغالطه «هر متقدمی علت متأخر است.»
آری تعطیلی زاویه مسبوق به تذکر قانونی بنده به یکی از طرفین بحث در زاویه
بود، اما معلول آن نبود. مسأله اساسی در این باب نه داستان کنار گذاشتن
است نه قصه کنارهگیری، بلکه مسأله این است که چرا پس از این همه بالندگی و
شکوفایی زاویه که به اعتراف خیلیها، یکی از پربینندهترین و
پرطرفدارترین برنامهها در محور اندیشه بود، به ناگاه دچار استحاله شد؟ و
چرا دستاندرکاران زاویه که با حجم وسیعی از تلاشها و تعاملات درخور
تحسین و با تجربیات فراوان، زاویه را ترک کرده یا مجبور به ترک شدند؟